“Ben je dit werk gaan doen omdat je zelf ook iemand van heel dichtbij bent verloren?” vraagt ze als we samen in de auto zitten. Ze is 10 jaar oud en aangemeld omdat drie jaar geleden haar vader is overleden. De opa die zoveel mogelijk de vaderrol probeerde op te vullen overleed vervolgens twee jaar later onverwacht aan corona. Bij aanvang van haar traject leek ze overbelast en was ze somber.
“Nee,” zeg ik, “degene die mij het meest nabij stond die is overleden, is mijn paard afgelopen april. Ik ben daar nog dagelijks verdrietig om, maar het is toch anders als een mens overlijdt.” Ze zegt dat ze dat snapt. Ze vindt het heel erg dat haar opa is overleden, maar dat haar vader is overleden is het allerergste…
Je rot voelen
“Ik voelde me wel heel rot toen ik een jaar of 17 was,” vertel ik. “Ik denk dat ik daarom dit werk ben gaan doen. Niet bewust… Maar nu je me dit vraagt, denk ik wel dat dat zo is.” Ze zegt dat ze denkt dat het wel normaal is om je rot te voelen als je 17 bent. Ik bevestig dat dat misschien wel zo is.
Weer een afscheid
Vandaag sluiten we haar traject af. We zijn op weg naar de pony waar we het afgelopen jaar mee gewerkt hebben, maar die onlangs is verhuisd. Weer een afscheid voor haar… Van mij, van de pony… Het afgelopen jaar hebben we het al spelend met de pony vooral gehad over wat belangrijk is voor haar. Welke situaties voor haar spanning opleveren en wat zij nodig heeft om te ontspannen en te ontladen.
Wat de paarden haar geven
Paarden blijven gelukkig in haar leven. Het knuffelen laat haar zenuwstelsel reguleren en het rijden geeft haar plezier en energie. Nog even los van dat ze een hele lieve moeder heeft, die haar goed begrijpt en met haar praat over wat haar bezighoudt.
Ze weet wel wat ze nodig heeft
Als ik haar uiteindelijk weer thuis afzet, moet ze huilen en kruipt ze bij haar moeder op schoot. Ik kan haar niet behoeden voor afscheid nemen of verdriet in haar leven. Ik realiseer mij dat zij misschien wel beter weet wat ze nodig heeft dan de meeste volwassenen.
Therapie heeft ze voorlopig niet meer nodig. Dat is fijn, maar ik zal deze slimmerd wel missen!
