Daar hangt dan je toekomstige thuis, eerder dan gepland

Voordat mijn vakantie van start ging, zat ik in een rollercoaster waar geen einde aan leek te komen. Zo’n rollercoaster waarvan je in eerste instantie denkt: nee, niet nu alsjeblieft. Ik ben zelf erg van het plannen, organiseren en meebewegen. Maar soms, dan valt er niets te plannen en valt het ook niet mee om mee te bewegen zoals de afgelopen periode.

Er is nog niets geregeld
Ik verheug me zo op de komst van het chalet. Hoe zal het eruit zien en hoe gaan we het daar hebben? Pling, mijn telefoon kondigt een nieuw bericht aan. ‘Het chalet is er hoor. Het staat hier in Oostvoorne. Volgende week wordt het geplaatst.’ Ik val even helemaal stil. Ik voel een soort storing ontstaan in mijn brein, en een spontaan buikgevoel van een toiletgang ontstaat. Ik kan het gewoon even niet processen. Ik bel de verkoper direct op en zeg: “Wat bedoel je? Hij komt toch eind juli?” De verkoper beaamt dat, maar vertelt dat het voor hem ook als een volslagen verrassing kwam toen er gebeld werd dat het chalet onderweg was. “Leuk toch?” zegt hij. Leuk? denk ik. Helemaal niet leuk. Hoe krijg ik dat nou voor elkaar terwijl ik in een top drukke maand zit. Er is nog niets ingepakt, niets geregeld. Hoe dan?

De ene na de andere gedachte schiet door mijn hoofd. Ik zeg tegen de verkoper: “Ja heel leuk, wat een verrassing” en beëindig het gesprek. Ik app mijn lief dat het chalet al in Nederland is. En ook hij reageert enthousiast en vol ongeloof. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk en ik kom een beetje uit de storingsmodus.

Focus aanbrengen en prioriteren
Na een drukke werkdag begin van de avond pak ik mijn memoboekje en maak ik een lijst met alles wat er nog geregeld moet worden. Dat is geen klein lijstje kan ik je vertellen. Het gaat van meubels, gordijnen tot de voorraadkast en wat er van Vlaardingen naar Oostvoorne gaat. De moed zakt me in de schoenen. Hoe ga ik dat doen? Ik spreek mezelf vermanend toe: focus aanbrengen, eerst prioriteren Joke, dit kun jij! Er vormt zich een eerste lijstje van dingen die geregeld moeten worden. De stoelen heb ik al op het oog en na veel wikken en wegen durf ik het aan om ze te bestellen. Dan op zoek naar een passende eethoek en tv-kast. Ik zeg passend, want het is natuurlijk een kleinere ruimte dan in een gewoon woonhuis.

Ze hijsen het chalet omhoog
De adverteerders op Facebook marketplace helpen niet echt bij het vasthouden van mijn rust. Sterker nog, soms kan ik ze wel door m’n telefoon trekken. De een reageert niet of megatraag. De ander wil niet zakken met de prijs en zo tikt de klok gestaag verder. Tik tak tik tak…. Tien dagen schieten voorbij en dan is het zo maar ineens 15 juli. Vandaag wordt het chalet op zijn plaats getild door een enorme kraan. En ook dat vind ik echt heel spannend. Daar hangt dan je toekomstige thuis in de takels. Ik doe een schietgebedje dat alles goed gaat. En alle respect voor de kraanmachinist en de mannen van het kraanbedrijf. Zij verstaan duidelijk hun vak. Na een goede voorbereiding en veel controles, hijsen ze het chalet omhoog – als ik eraan terugdenk, krijg ik spontaan weer pijn in mijn buik – en zetten het chalet met grote precisie neer op de door ons gereserveerde plek.

Er ontsnapt een zucht van verlichting en mijn lief kijkt me fronsend aan. Wat een ontlading geeft dat zeg. Godzijdank staat het chalet op onze nieuwe woonplek. Een gevoel van geluk overvalt me en ik krijg een brok in mijn keel. Het besef dat daar ineens een tweede thuis is gekomen. Daar waar we allebei loeihard voor hebben gewerkt.

En nu? Hoe nu verder? Ik pak mijn actielijst erbij, stapje voor stapje… Lees volgende week verder over ons nieuwe avontuur.

Focus
Focus aanbrengen is soms best lastig. Soms zie je ook gewoon de bomen door het bos niet meer en dan is het fijn dat er iemand met je meekijkt of meedenkt. Wil jij dat ook? Zullen we dan eerst even kennismaken?