Als hypnotherapeut kan ik je nooit iets ongewild laten doen

Op verjaardagen en feestjes hoor ik het geregeld. “Hypnose? Dat durf ik niet hoor. Dan ben ik in de macht van de hypnotiseur en kan die mij laten doen wat ie wil.” Of: “Ga ik dan huppelen als een konijn?” Deze is ook heel bekend: “Dan laat je me denken dat ik een citroen eet.” De hoogste tijd om dit vooroordeel een kopje kleiner te maken.

Ik kan jou niet controleren, ook al zou ik dat willen. Dat lukt me niet. Je gaat geen moord plegen en staat de kracht en macht over jezelf niet af. Het is zelfs zo dat als je niet in hypnose wilt gaan, het ook niet gaat lukken om je te hypnotiseren, wat ik ook probeer. Laat staan dat ik je ongewild iets kan laten doen.

In voor een lolletje
Als je een avond uitgaat naar een theater of een show is de boog niet zo strak gespannen als tijdens een belangrijke vergadering of een sollicitatiegesprek. Hierdoor ben je best te porren voor iets leuks dat afwijkt van de dagelijkse normale gang van zaken. Daar spelen show-hypnotiseurs handig op in. Ook als je op straat loopt en er wordt je onverwachts gevraagd of je je medewerking wilt verlenen aan Victor Mids (van het programma Mindfuck) wordt er op dit zelfde principe ingespeeld. Het zou dan juist een teleurstelling opleveren als het geen aaah of oooh moment oplevert. Achteraf bekeken, tenminste. Als jij toestemt om mee te werken ben je over het algemeen wel in voor een lolletje. Als Victor je iets zou vragen om te doen, wat je echt niet wilt, gaat het echt niet gebeuren. Vandaar dat het vaak zo wordt ingestoken dat het laagdrempelige en ‘ach dat kan toch geen kwaad’ vragen zijn.

De kritische denker
Bewust geef je aan in te zijn voor een lolletje, iets dat afwijkt. Op de achterbank reist dan altijd de kritische denker met je mee. Tussen je bewuste en onbewuste in reist dit stuk altijd met je mee. Het dient als beschermer en is een oerinstinct om jou veilig te houden. Je zou het kunnen vergelijken met een goed getrainde beveiliger die er altijd is. Deze stelt constant vragen als: “Ho, ho zou je dat nou wel doen?” Of: “Dat is vast gevaarlijk.” Als er enigszins gevaar of onveiligheid wordt waargenomen door de kritische denker, trekt deze aan de bel. Constant wordt er, vanaf de achterbank, dus met je bewuste stuk meegekeken. Op het moment dat er gevaar dreigt, grijpt deze in. Gefocust om je te laten overleven en veilig te houden bemoeit de kritisch denker zich er dan mee. Wat ook de reden is – dat als je in gevaar bent – je acuut alert bent. Dit is dan nodig en wordt aangestuurd door de kritische denker.  

Is de kritische denker onfeilbaar?
Nee, niets is onfeilbaar. Je kritische denker ook niet. De kritische denker is een heel oud stuk van je hersenen en kan je aanmerken als de bewaker tussen bewust en onbewust. Veel kaas van de huidige moderne wereld heeft het niet gegeten. Het is een persoonlijk systeem dat voor iedereen op een eigen en unieke manier is afgesteld. Net als alles aan en in jou uniek is. De een is alert als hij een drukke straat oversteekt, terwijl de ander dat doet zonder op of om te kijken, met luide muziek op de oren, helemaal in de eigen bubbel.

Door allerlei redenen kan er dus teveel of te weinig worden gereageerd op wat er in de wereld om je heen gebeurt. De kritische denker maakt het ook niet uit of je nu wel of niet slaapt; er is altijd een zekere alertheid. Hierdoor past deze op je en je kan zelfs afspraken maken om op bepaalde signalen wel te reageren en op andere niet (tot op bepaalde hoogte, want er zijn ook signalen die vanuit een reflex ontstaan). Zo wordt je beveiliger getraind om in actie te komen.

Afspraken maken met je beveiliger
Ruim 14 jaar geleden heb ik mijn eigen beveiliger geleerd op het geluid van mijn zoon te reageren. Daar heb ik dus afspraken over gemaakt. Waarbij het dus niet direct om mijn eigen veiligheid ging, maar wel om dat van mijn zoon. Aangezien ik hele goede oren heb, leerde ik mijn kritische denker om – als mijn zoon begon te huilen of er iets anders was, wat een niet ‘normaal’ geluid was – te reageren. Binnen enkele ogenblikken schakelde ik van een diepe slaap naar een alerte staat van zijn. Nu is mijn zoon ondertussen een stuk ouder en hoef ik niet meer bij elk kuchje of draaitje wakker te worden. Mijn beveiliger heeft dit dan ook geleidelijk aan weer bijgesteld. Gelukkig dat dat kan en het geen vaststaand, onveranderlijk systeem is. Door mijn leven heen heb ik zo verschillende malen, bewust en onbewust afspraken gemaakt met mijn beveiliger.

Beschouw je het als normaal?
Deze kritische denker (je beveiliger) werkt ook als een informatiefilter. Het stelt de hele tijd vragen om te checken of er actie nodig is. Wat mag er wel in en vind je aannemelijk en mag worden opgeslagen in je onbewuste? Is dit wel betrouwbaar? Juist wat je niet toelaat bepaalt onder andere wat je referentiekader en morele kompas is. Als dit absoluut niet aansluit bij wat je bewust, maar vooral ook onbewust, als normaal beschouwt komt het er niet in en ga je het dus niet doen. Ook niet als je in hypnose bent en ik het je vraag.

Mooie afsluiter
Zo, nu heb ik verduidelijkt hoe je systeem werkelijk werkt. Daar kan je vast wat mee. Of je mijn verhaal gelooft, is natuurlijk een tweede. Als kanttekening kan je hierbij de vraag stellen: gelooft mijn beveiliger het ook? Anders heeft dit blog geen toegevoegde waarde voor je. Misschien is de gedachte ‘anders was de hele wereld allang in de macht van een hypnotherapeut’ een mooie afsluiter… Toch?

Zet jij de eerste stap?
Wil jij op de achterbank blijven zitten en je laten sturen door de mening van anderen? Ben je er klaar mee en wil je nu eindelijk af van je drempel, die je al zo lang tegenhoudt en belemmert? Zodat je nu eindelijk aan de slag kan met de kracht van je brein? Je ontdekt dat er altijd meer mogelijk is dan je bewust denkt. Neem dan contact op. We bespreken wat ik voor je in gang kan zetten en deze eerste stap is natuurlijk geheel vrijblijvend. Mail je me? kailosinzichten@gmail.com.