Teken- en kleurtaal halen de ruis weg tijdens een gesprek

“Miranda, we zoeken iemand die een positieve beweging kan maken in het werkproces van een van onze collega’s. Het gaat om André, hij werkt nu al meer dan vijf jaar bij ons en we zien dat hij vastloopt in de uitvoering van zijn werkzaamheden.”

Het blanco notitieblok ligt voor me
Een week later zit ik met André en zijn werkleider om tafel. Hij snapt wel waarom we bij elkaar zitten, ziet ook in dat als het zo doorgaat zijn werk op losse schroeven komt te staan. “Dus ja”, zo zegt André, “ik werk mee aan dit gesprek.” Ik luister naar hem, hoor wat hij zoal in zijn vrije tijd doet. En onze gezamenlijke voetbalinteresse zorgt ervoor dat het gesprek al snel minder spannend voor hem wordt. Ondertussen heb ik mijn etui met gekleurde stiften uit mijn tas gevist. Het blanco notitieblok ligt voor me. 

Ik zie hem bijna knikkend naar het papier staren
Terwijl hij praat, teken ik. Hij heeft het over zinken, het woord dat symbool staat van het niet vol kunnen houden van het werk dat hij doet. Kopje ondergaan, terwijl dit niet is wat hij wil. “Je wilt blijven drijven, neem ik aan?” André knikt bevestigend terwijl hij mij het woord drijven en zinken ziet schrijven op het blanco papier. Met de groene en gele stift teken ik cirkels om het woord drijven. Het woord zinken wordt omcirkeld met rood en paars. Ik val stil en zie André bijna knikkend naar het papier staren. Ik vraag aan hem, terwijl ik de paarse cirkel aanwijs: “Wat gebeurt er met jou als het paars wordt?” “Dan wordt het kortsluiting, dan is het error in mijn hoofd. Gelukkig gebeurt dat niet vaak” zegt hij. 

Waar sta jij als we drie maanden verder zijn?
Op een nieuw blaadje teken ik wederom dezelfde tekst en schrijf er de datum boven die drie maanden na vandaag is. Al die tijd blijf ik stil en voel hoe André mijn tekenwerk volgt. Wanneer ik klaar ben, kijk ik hem aan. De stilte heeft me bevestigd dat hij echt gefocust is op het papier dat tussen hem en mij in ligt. En ik vraag aan hem: “Waar sta je als we drie maanden verder zijn?” Zijn antwoord is helder: “Bij drijven.”  Ik knik, zonder iets te zeggen, met als doel dat ik in de stilte alles heb gehoord wat hij zei. Om dit kracht bij te zetten pak ik mijn groene stift en teken stevig groene cirkels om het woord drijven heen. 

Tekentaal werkt
Ons gesprek is nog geen tien minuten onderweg, maar André’s motivatie en bereidheid om oprecht mee te werken is volop aanwezig. Iets dat mijn inziens wordt veroorzaakt omdat de basis van ons gesprek middels tekeningen op papier staan. Mijn ervaring is dat tekentaal werkt, omdat: 

• je de kern eruit haalt 
• er overzicht ontstaat
• je prioriteiten kunt stellen 
• keuzes kunt maken
• en je weet welke vervolgstappen er nodig zijn om verder te komen

Kleur haalt de ruis weg
En wanneer we kleur toevoegen, maakt het zaken nog meer duidelijk. Het haalt de ruis weg, waardoor het kraakhelder is wat er te doen staat, namelijk leren kijken naar je eigen proces om te zien wat er goed loopt én wat er beter kan. De simpele kleuren die tijdens dit gesprek oplopen van groen, geel, oranje, rood naar paars geven de noodzaak weer. Het belangrijkste resultaat is dat André hierdoor inziet waar en wanneer de werksituatie onder druk komt te staan en dit een negatieve werksituatie versterkt.

Een ervaren jobcoach kan uitkomst bieden
Dit alles is nu al een mooi resultaat, en dan zijn we nog maar net begonnen. Ben jij werkgever van een bedrijf waarin mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt een belangrijke schakel vormen in het werkproces? En ervaar jij dat bij een van hen het werk boven de pet groeit wat de productie, de uitvoering van het werk en de samenwerking niet ten goede komt? Dan kan een op maat samengesteld traject met een ervaren jobcoach uitkomst bieden. Wil je graag meer weten, contact me dan vooral.