De ander helpen, we leren al jong hoe belangrijk dat is. En als je pech hebt, leer je daarbij dat de ander belangrijker is dan jij en dat je jezelf weg dient te cijferen voor de ander. Voor je het weet, voel je je verantwoordelijk voor het geluk van de ander. Voor je het weet, loop jij leeg.
Het helpen van nu is een zijn wie ik ben
Het helpen van toen
Waar ik zo goed in was
Waardoor ik gezien werd
En de ander zich zo gelukkig voelde
Was het helpen
Dat mij deed verdwijnen
Me klemzette
Tussen mijn angst en mijn verlangen
Het was het helpen
Waar ik volledig op leegliep
Het helpen van nu
Waar ik zoveel beter in ben
Waardoor het niet meer nodig is dat ik gezien word
En de ander krijgt wat hij nodig heeft
Is het helen van mezelf
Helpen vanuit angst
Velen van ons hebben ervaren dat we er moeten zijn voor een ouder. Een vader of moeder die nog worstelt met eigen stukken is onbedoeld en onbewust een last voor zijn of haar kind. Wanneer je als kind voelt dat je vader of moeder de moeilijke dingen in het leven niet goed (zelf) aankan, dan ga je zorgen en helpen. Of dat nu is door letterlijk te helpen en te gaan dragen wat niet van jou is of door naar de achtergrond te verdwijnen, jezelf terug te trekken… je helpt de ander om het makkelijker te hebben. Je helpt de ander weer gelukkig te zijn. En dat kan alleen door jezelf te vergeten, opzij te zetten, kleiner te maken en jezelf minder belangrijk te vinden.
Hier ligt een diepe angst onder die als kind heel terecht is:
– ‘Als het met papa en mama goed gaat, ben ik niet alleen.’
– ‘Als het met papa en mama goed gaat omdat ik help, word ik misschien gezien, ben ik goed genoeg.’
Wanneer je helpt vanuit zo’n (te) hoog verantwoordelijkheidsgevoel dan is het helpen vanuit angst voor verlies. Hoe meer je helpt, hoe groter je angst voor verlies wordt.
Opruimen en teruggeven
Ik was er ook erg goed in geworden en liep er meerdere keren op leeg. Maar hoe meer ik van mezelf leerde te houden, hoe meer ik bij de ander kon terugleggen wat niet van mij was, wnt van die ander was. Het was hard nodig om al het oud zeer dat daar bij hoorde – alle opgeslagen ballast van mijn kindertijd, belemmerende overtuigingen, alle blokkades, maar ook stukken die niet van mij maar van mijn ouders waren – op te ruimen en letterlijk terug te geven. Diep lichaamswerk hielp mij daarbij.
Het was niet mijn taak, maar als je ergens goed in bent, zet je dat door. En de ander helpen levert ook zoveel op voor jezelf. Maar wat is dan wel je taak?
Ondermijnen van de ander
Wanneer je verantwoordelijk blijft voor de ander ondermijn je het eigen leiderschap van diegene. Die ander kan zijn of haar eigen pad niet goed bewandelen, geen fouten maken om van te leren, geen eigen inzichten opdoen. Het helpen is dus eigenlijk geen helpen, het is het voorkomen van het eigen proces van de ander, een ondermijning van de ander.
Echt helpen is stoppen met lief zijn
Echt helpen is dus de ander loslaten, maar ook werkelijk doen wat er nodig is. En dat is vaak niet wat jij of die ander wil (vanuit oude patronen). Stoppen met lief zijn is hiervoor nodig. En laat dit nou ook precies zijn wat jij nodig hebt, voor jouw proces! Zo wordt een ander werkelijk helpen een heling voor jezelf.
Werkelijk helpen is jezelf helen
Het opruimen van al je oud zeer maakt de weg vrij om te stoppen met verantwoordelijk te zijn voor de ander. Daardoor kan er een zuivere verbinding ontstaan. Het werkelijk doen wat nodig is voor de ander is een eigen proces gericht op:
– eerlijk zijn
– duidelijk zijn
– grenzen stellen
– zelf hulp vragen
– uit je comfortzone stappen
– jezelf voorop zetten
– je uitspreken
– stoppen met aanpassen
Daarmee help jij meer dan je ooit deed om de ander gelukkig te laten worden én dichterbij zichzelf uit te komen. En in plaats van jezelf weg te cijferen of klein te maken kom jij in je kracht, kom je meer tevoorschijn dan ooit.
Misschien voel je je even schuldig
Het is dus niet zozeer de handeling die verandert, je helpt nog steeds. De betekenis en de wijze waarop zijn anders. Maar het kan verwarrend zijn in het begin, want je lijf herkent het helpen wellicht nog op de oude belastende manier. Misschien voel je je even schuldig; ‘doe ik het dan voor mezelf, zo egocentrisch ben ik toch niet?’ Deze gedachtes horen bij dit proces. Je mag best voelen dat je het ook voor jezelf doet. Juist, want als het niet meer vanuit angst is, is al het helpen dus ook helend voor jezelf. Elke keer merk je weer dat je wat geleerd hebt, sterker bent geworden, ergens in gegroeid bent. En dat kun jij ook weer doorgeven aan anderen. Zo wordt het helpen de voeding voor jezelf en de ander, de voeding voor licht en liefde die zich verder zal verspreiden.
Laat jezelf zien
Daar waar zowel jij als de ander afhankelijk waren van elkaar en jouw hulp hoef je nu alleen maar te zijn, te luisteren, een voorbeeld te zijn, inspiratiebron misschien. Je hoeft alleen maar te laten zien wat er door je heen gaat, waar je voor staat, wat jij voelt en denkt. Besef dat gewoon alleen ‘jij’ al voldoende is. Dat je meer van invloed bent dan je wellicht denkt. Jouw licht, liefde en kracht zijn voldoende. Jouw visie, jouw manier van zijn, keuzes die je maakt, leven en verbinden met de ander zijn voldoende voor de ander om in beweging te komen, om zelf gelukkig te worden.
Theaterlezing
Word jezelf zoals je bedoeld bent te zijn en besef dat je meer helpt dan je eerst voor ogen had. En wil je meer weten over het helen van jezelf? Kom dan naar mijn theaterlezing Stoppen met aanpassen begint met houden van jezelf. En beluister hier mijn podcast:
