Naar de hammam in Málaga – een sprookje uit Duizend-en-een-nacht

We zijn net bezig met het boeken van de hammam in Málaga, als vriendin en medeblogger Ingrid in de lucht komt. “Zullen we vandaag een hapje eten?” vraagt ze. “Een late lunch?” Monique en ik vertellen haar dat we net op het punt staan om de hammam te boeken. “Ga je mee?” vragen we haar in koor. Een enthousiast ‘ja’ galmt over de speaker van onze smartphone.

We zoeken samen een passende behandeling uit. Het wordt de Midra: gebruik van alle baden, kessa (huidreiniging) en een massage. Hammam Al Ándalus bevindt zich aan de rand van het historische centrum in de buurt van Museum Carmen en Iglesia de Los Santos Mártires Ciriaco y Paula. Ingrid kent deze hammam, ze is er jaren geleden al eens geweest, maar Monique en ik nog niet. We zijn super benieuwd.

Kriskras door het centrum
Nadat we hebben geparkeerd, lopen we met Google maps naar de hammam. Voor mijn gevoel lopen we kriskras door het centrum en in no time ben ik mijn richtinggevoel compleet kwijt. Gelukkig gidsen Ingrid en Monique ons bedreven door Málaga heen.

Zodra we ons hebben aangemeld, krijgen we een korte maar goede uitleg. Je trekt alleen badkleding aan, verder heb je niets nodig. Geen flipflops, geen handdoek, niets. Omdat Ingrid en Monique resident zijn in Spanje mogen we tegen een gereduceerd tarief de hele dag hier badderen. Wat een luxe.

Dan beland ik in het sprookje Duizend-en-een-nacht
We worden netjes begeleid naar de kleedruimte en er volgt nog een uitleg hoe we bij de baden op de verdieping boven ons komen. Ik heb het gevoel dat ik in een compleet andere wereld ben beland. Prachtige Arabische tegels, wanden en metselwerk in allerlei bij elkaar passende aardetinten. Ben ik in een Marokkaans badhuis? Het personeel is passend gekleed in mooie witte gewaden en de medewerkers die de behandelingen doen in traditioneel ogende rode luchtige kleding. Dit doet me meteen denken aan Aladin en de sprookjes uit Duizend-en-een-nacht; ik hoor haast de stem van de Perzische vertelster Sjeharazade.

Heerlijk geurende oliën
We krijgen een omslagdoek die we gedurende ons verblijf mogen gebruiken. Het is er heerlijk warm, alles oogt schoon en dat vind ik erg prettig. Eerst een douche en daarna stappen we in het eerste aangenaam warme bad. Ik ruik overal heerlijk oliën. We mogen straks ook de geuren kiezen voor bij de behandeling. Ik kies de Halazar, het neemt me mee op de zachte warme briesjes van lentebloesem. Zalig.

Wat is dit goddelijk
Als we in de prachtige hammamtuin het water ingaan, omsluit de warmte als een cocon mijn lichaam. Oef, wat goddelijk. Het is alsof je zweeft. Naar boven kijkend zie ik prachtige vormen, erkers, een hoog plafond dat zich centraal bevindt in het gebouw. De warme zachte aardetinten met witte katoenen gordijnen die een fijne intimiteit bieden. De gordijnen ruisen zachtjes bij het passeren van gasten en medewerkers.

Het fijne aan een hammam is dat het rustig is, alles gaat op afspraak. Geen overbevolkte sauna’s zoals we die in Nederland kennen. Ik besluit ter plekke ook in Nederland naar mooie hammams op zoek te gaan. 

Ik waan me bijna in de zevende hemel
Ingrid en ik worden gewenkt voor de behandeling. Monique mag iets later. Ik neem plaats op een verwarmde marmeren tafel. De warmte zorgt ervoor dat je poriën open gaan staan. Dan smeert Aladin, de behandelaar, me in met een eucalyptusolie. Armen, benen, rug. Vervolgens start hij met een zuiverende scrub met de authentieke kessa-handschoen. De scrub is best pittig. Maar de verlossing volgt en ik waan me bijna in de zevende hemel als Aladin warm water vanaf mijn voeten over mijn benen giet. Been voor been en dan mijn rug. Hemelse goedheid wat heerlijk is dat.

Grondige reiniging
Daarna wordt het sop gemaakt met de halazar geur die ik vooraf heb gekozen en word ik op een masserende wijze gewassen, echt gereinigd. Het sop maken ze door een handdoek onder te dompelen en met lucht weer uit te wringen. Diezelfde handdoek wordt nu – bijna teder – over mijn lichaam gedrapeerd en blijft daar eventjes liggen. Zachtjes trekt Aladin het vanaf mijn hoofd weg, wat voelt alsof de handdoek mijn lichaam zachtjes streelt. Een bijna erotische tinteling gaat door me heen. Wouw, van mij mag dit hele ritueel, wel met uitzondering van het scrubben, nog een keer. Na het afdrogen mag ik gaan liggen op een massagetafel voor een hele fijne massage met de halazarolie.

“Dit mag je gewoonweg niet overslaan als je naar Málaga komt.
Goddelijk lekkere verwennerij.”

Dit is geen opname in de Hammam Al Ándalus, maar wel vergelijkbaar.

Tijd voor de traditionele muntthee
Na de massage verdwijnen we naar de douches om de olie af te spoelen. En dan genieten we van de traditionele muntthee die al bij een zitje klaarstaat in een prachtige theepot met kleine bijpassende bekertjes. Vocht is heel belangrijk, dus we nemen het ervan. Gelukkig, of nou misschien stiekem wel jammer, is deze thee niet mierzoet zoals je het in Marokko of Turkije geserveerd krijgt.

Na de thee maken we nog gebruik van het Turks stoombad en de heerlijke warme baden, en na 2,5 uur besluiten we dat het wel goed is zo.

Tapas en flamenco
Op de terugweg lopen we al kletsend richting de auto. We doen nog een drankje met wat kleine tapas in een steegje waar we worden begeleid door prachtige flamencomuziek. Ik moet lachen om de zeer attente en aardige camarero, die nog weet wat echte service is.

Bodega Antigua Casa de Guardia
Als we verder lopen richting de auto komen we een traditionele bodega tegen. Ingrid vraagt: “Zijn jullie hier wel eens geweest?” Nee, knik ik. “Oh, maar dan moeten we hier ook nog echt even naar binnen. Dit is de oudste wijnbar van Málaga. Opgericht door José de la Guardia: Bodega Antigua Casa de Guardia. Hier serveren ze nog lokale verrukkelijke wijnen, zoals Moscatel en Pedro Ximén. Je kunt zelfs je eigen fles meenemen en laten vullen.”

Dat laten we ons geen twee keer zeggen. Zodra we de bodega binnenstappen, snap ik wat ze bedoelt. Het is echt een geweldige authentieke bar die je meteen terug in de tijd stuurt naar de 19e eeuw. Ingrid heeft niets te veel gezegd; de wijn die ik hier proef, is echt verrukkelijk. Jammer dat ik geen lege fles bij me heb.

Terug naar appartement Bamboo
Wat een heerlijke dag was dit. Dank je wel Ingrid Smit en Monique van der Most voor het gidsen en jullie gezelschap. Voor mij was het weer een feestje om met jullie mee te mogen.

Over de auteur:

Foto van Joke Brons

Joke Brons

Natuur- en hondenliefhebber

Ik hou van de natuur in al haar facetten en ben verliefd op mijn twee honden. Op dit moment wil ik vooral van het leven genieten en dat wat het te bieden heeft. Op reis door mijn innerlijk. Op zoek naar balans en de magie en het licht in de wereld. Op zoek naar de kleine dingen, datgene wat ieders hart verwarmt. Het delen met diegenen die het willen ontvangen. En daar schrijf ik soms over en deel ik graag hier op dit mooie platform Blogzinnig.

Al haar blogs

5 reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wekelijkse nieuwsbrief

Schrijf je hier in om wekelijks de nieuwste blogs te ontvangen.