Mijn reisgezel

Een koffertje gevuld met tijd staat voor me klaar. Bijzondere momenten vind ik daarin terug. Het doet me denken aan wat ooit was, wat er is en nog komen gaat. Je reist al heel lang met me mee.

Na jaren kom ik je weer tegen, bijzonder voor mij. We zijn samen op school begonnen. Ik wilde origineel zijn. Dat is al zeker 30 jaar geleden. Waar blijft de tijd? Je reist al zolang met me mee. Van school naar huis en van huis naar school. Jij bent mijn tijdcapsule en staat altijd klaar voor mij. Ja, jij bent ook niet ongeschonden door het leven gegaan. Met butsen en krassen is je buitenkant bedekt, maar voor mij ben je prachtig. Gevuld met allerlei moois aan herinneringen, verwachtingen, grote en kleine dromen. Ook je binnenkant is niet perfect.

Wat heb ik veel met jou gedeeld
Verhuizingen en opruimingen, je hebt ze allemaal overleefd. Mijn mobiele herinneringskast; wat heb ik veel met jou gedeeld en in je gestopt. Elke verhuizing en opruiming heb je overleefd. Je ging met me mee van mijn ouderlijk huis naar mijn eerste woning. En daarna loodzwaar beladen naar mijn eerste echte eigen plek. Uiteindelijk ben je hier nu bij mij op zolder beland. Daar heb je toch zeker wel een jaar of 10 in het donker doorgebracht. Ik zie je weer en je krijgt een ander plekje. Ik was zelfs af en toe vergeten dat je er nog was. Nu is het tijd voor een mooi plekje, zodat je daar rustig kan staan en mij herinnert aan wat er was, is en nog komen gaat.

Kleine en grote dingen
Je bent er al heel lang. Al mijn passies, liefdes, verdriet, wijze lessen en mijn blijdschap en andere emoties heb je meegemaakt. Vaak gevuld met boeken die ik op dat moment aan het lezen was. Kleine dingen, die eigenlijk de grote dingen bleken te zijn, stopte ik ook in jou. Zo wist jij van mijn vriendje terwijl nog niemand anders het wist. Mijn eerste liefde op de middelbare school, wat voelde ik me bijzonder en klein. Weet je nog hoe lang hij was? Ik denk bijna 2 meter. Als ik hem wilde kussen, ging ik op een bankje op het schoolplein staan om er beter bij te kunnen. Veel groter ben ik nooit geworden. Nog steeds klim ik op randjes, verhogingen en schappen in de supermarkt om ergens beter bij te kunnen. 

Voor mij ben je bijzonder en mag je nog heel lang met me mee. Momenteel sta je op een krukje naast mijn bed. Om me te herinneren aan al het moois dat er geweest is en nog gaat komen.

Wat of wie reist er met je mee op jouw pad?

0 thoughts on “Mijn reisgezel”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: