Wat een bijzondere gebeurtenis, dat Sinterklaas. Het begint met eten als het donker is. Niet bij het opstaan, maar als papa of mama weer thuiskomen of als ik bij de kindjes ben geweest. Ik krijg dan een muts op mijn hoofd en mama maakt vieze vegen op mijn gezicht. Dat is wel een beetje raar, omdat ze die er anders juist afveegt.
Ik mag met de knopjesdoos het beweegbeeld aanzetten, we zitten op de bank. Ik krijg ook een soort brokken die je kun eten. Ze smaken heel lekker, maar plakken wel aan mijn tanden. Pepernoten noemt papa die. En heel soms krijg ik ronde kleine koekjes. Dat zijn kruitnoten, ik kan er twee tegelijk in mijn mond stoppen, net als omi, het zijn haar lievelings.
Ze heten allemaal Piet
Op het beweegbeeld zit een mevrouw die heel veel vertelt waar ik niet veel van begrijp, het gaat over het grote boek. Misschien gaat dat boek wel over dieren, net als dat van mij. Zouden er ook geluiden uit komen? Je weet wel van een koe, een leeuw of een schaap. Ik zie heel veel mannen met dezelfde muts als ik en ook allemaal zwarte vegen op hun gezicht. Wat ik gek vind, is dat ze allemaal Piet heten, met nog iets erbij. Zoals Hoofd Piet, Malle Pietje of Piet de Smeerpoets.
Haar op zijn gezicht
Er is er één met een witte jurk en een hele andere rode hoed. Je gelooft het niet, maar die heeft allemaal haar op zijn gezicht, weet jij hoe dat heet? Een baard noemt papa dat. Ik kijk, papa heeft ook een baard, maar die prikt als hij mij knuffelt en ziet er echt heel anders uit. Ik zag die man met al dat haar ook op een boot. Met zingende kinderen, dat was leuk. Ik was wel blij dat wij daar niet bij waren, want het regende heel hard.
De kleinste Piet van allemaal
Als omi weer komt, heeft ze een cadeau voor mij, weet je wat erin zit? Een broek en een jasje, maar ook een nieuwe muts. Het is een heel bijzonder pakje zegt ze. Het is zo groen als de binnenkant van een kiwi, groen aan de ene kant en met heel veel kleurtjes aan de andere kant. Er zitten allemaal ieniemienie spiegeltjes op, zo grappig. Dan zie ik steeds een heel klein stukje oog. Als ik het pak aanheb zie ik er net zo mooi uit als de Pieten, dan ben ik Piet Hein. De kleinste Piet van allemaal, maar wel de allerliefste zegt omi. En ik? Ik voel mij heel groot.
Bang voor Sinterklaas?
Er gebeuren allemaal vreemde dingen in het grote huis. Eerst het boek, maar nu is ook die Klaas verdwenen. Zijn kleren zitten in een kist, maar hij zit niet meer in die kleren. In die kist zat eerst een ridder, toen een bakker, een bouwvakker, een boef en allemaal waren ze bang voor Sinterklaas. Snap jij dat nou? Hij is juist heel lief.
Als oma een boekje voorleest
Hij heeft allemaal pakjes gebracht, een wegenkleed waar ik met mijn tractor op kan rijden. Broem broem, toet, toet. Ook een pop, weet je wat dat is? Een klein kindje, iets kleiner dan ik, met oogjes en een mond, handjes en voetjes, maar zonder geluid. Dat popje kan niet lopen, maar ik kan hem dragen. Dat is leuk. En ik kan er naast zitten als omi een boekje voorleest. Dan maakt omi geluiden van de dieren die achter de deurtjes in het boek zitten. Sommige geluiden kan ik ook al, de koe en de kip.
Ik word van het voorlezen wel een beetje moe. Het was allemaal zo spannend. Als omi mijn speentje in mijn mond stopt dan slaapt mijn hartje al en val ik meteen in slaap als ze mij in mijn bedje legt.
