De ingewikkelde dans van samen ouders zijn

Je hebt een drukke dag gehad met de kinderen, meer strubbelingen dan je lief was en je moest eigenlijk nog even je werk afmaken wat gisteren was blijven liggen. Kortom, je bent allemaal moe aan het einde van de dag. Je lief komt thuis met zijn of haar eigen ervaringen. En dat gaat simpelweg gewoon niet altijd goed. Je partner hoeft maar één opmerking te maken over dat het wel lang duurt voor het eten klaar is of over sokken die kwijt zijn en jij wordt boos en roept: “Alsof ik de hele dag niets anders te doen had dan je sokken zoeken!” De kinderen schrikken, jij baalt van jezelf, de sfeer is verpest.

Was der liebt das neckt sich
Je krijgt ruzie over het aanrecht dat niet is opgeruimd, de container die nog aan de straat staat sinds begin van de week, pietluttige dingen, maar de ander kan je zo raken met zijn of haar woorden waardoor je voor je het weet ruzie krijgt over wie de kids op bed legt vanavond waar ze bij staan. Je partner raakt je recht op je zwakke plek en samen ouders zijn wordt lastig.

Hoe dat komt?
Je partner kies je uit op basis van de blauwdruk die je als kind hebt gemaakt door de relatie die je als meisje met je vader hebt gehad en als jongen met je moeder. Het is de eerste man of vrouw in je leven waarmee je een verbinding aangaat, waardoor je leert hoe je met de ander omgaat. Dat is wat je kent, dus dat is waar je onbewust naar op zoek gaat. Ook als het geen fijne ervaringen zijn geweest.

En wanneer het geen fijne ervaringen waren en je partner doet iets wat daarop lijkt, dan word je precies geraakt in die ervaringen die je kent als kind. Je lijf herkent het en je voelt op een diep niveau de pijn die er toen was. Je reageert dan vervolgens op je partner vanuit die ervaringen met boosheid, stil worden of je terugtrekken. Dat is je overlevingsstrategie die je als kind ontwikkeld hebt in de relatie met je vader of moeder om te krijgen wat je nodig had, om je veilig te voelen. Die strategie was toen voor jou als kind heel helpend, maar nu niet meer, want je partner begrijpt je heftige reactie niet op zoiets ogenschijnlijks kleins. Wanneer je partner je raakt en jij vanuit jouw oude pijn reageert, krijg je vaak ruzies waarin veel onbegrip is, verwijten, boosheid met als gevolg eenzaamheid. Ruzies waar je niet gemakkelijk uit komt. 

Het wordt een heel ingewikkelde dans op het gebied van partner zijn wat het samen ouders zijn in de weg zit. Oude patronen zijn snel, sneller dan jij met je denken kunt oplossen. En dat maakt je machteloos. Deze ruzies ontstaan vaak waar de kinderen bij zijn, omdat ze gebeuren voor je het in de gaten hebt. Elke keer gebeurt het weer, wat jij jezelf ook voorneemt om anders te doen. En de kinderen zitten ertussen. 

Waarom samen ouders zijn zo lastig is
Je bent aanwezig in elke verbinding en je doet de dingen op de manier zoals jij ze geleerd hebt. Het kan lastig zijn om samen ouders te zijn, omdat je opvoedt vanuit wat je geleerd hebt. Het doorgeven van de mooie herinneringen gaat vanzelf, net zoals het doorgeven van de niet fijne ervaringen. Dat willen we wel niet, maar het is hard werken om het ook daadwerkelijk anders te doen dan onze eigen ouders. Dit gaat niet over schuld, elke ouder maakt fouten en als iemand het anders had gekund dan had hij dat gedaan.

Wat ik vaak hoor in mijn praktijk wanneer ouders samen komen praten, is dat ze zich zo machteloos voelen omdat het precies zo gaat zoals bij henzelf vroeger. Partners kunnen niet alleen boos worden op elkaar omdat ze persoonlijk geraakt worden, maar ook omdat ze elkaar zien opvoeden op een manier die ze juist wilden voorkomen voor hun kinderen. Dit voelt als falen en eigen pijn wordt daardoor ook weer opgerakeld. Je gaat verwijten naar elkaar maken of elkaar controleren. Er ontstaat verwijdering en afstand, die zo voelbaar is voor iedereen. Dat kan zo eenzaam aanvoelen. Geen fijne en veilige basis om samen ouders te zijn. Niet voor jullie en niet voor jullie kinderen.

Sterker nog, kinderen voelen zich verantwoordelijk en gaan hierop reageren. Dat doen sommigen door ouders te ontlasten, extra lief te zijn. Of juist door te reageren op de spanningen, door veel boos te worden, proberen af te leiden en de aandacht op deze manier naar zichzelf te trekken als oplossing. En dat versterkt vaak de negatieve spiraal waar je als partners al in zat en nu als ouders ook in dreigt te komen.

Samen ouders zijn, vier tips
Samen ouders zijn begint bij jezelf en bij een goede relatie als partners. Die basis, die van jezelf en elkaar, moet goed zijn.

Tip 1: Besef allereerst dat jullie allebei je eigen patronen de relatie (en daarmee jullie gezin) binnenbrengen die niet meer helpend zijn. Het is belangrijk om zicht te krijgen op je eigen patronen, dat is de basis voor herstel tot een goede, liefdevolle relatie. Weten waar je zelf vandaan komt, wat je pijnpunten zijn en waarom je dus reageert zoals je reageert is de basis.

Tip 2: Weet dat ruzie maken er ook wel bij hoort. Het is soms ook echt nodig. Natuurlijk is het fijner om liefdevol en met begrip te kunnen praten over dingen die je raken. Soms is de boosheid eerst nodig om bij je eigen kern te komen, om te beseffen waar het om gaat. Het is ook een manier om jezelf duidelijk te maken, om te laten zien dat iets er echt toe doet voor je. Samen fijn ouders zijn doe je dus niet door geen ruzie te maken. Dat doe je juist door ruzie niet uit de weg te gaan én in verbinding te blijven. Wanneer het je lukt om, ondanks de pijn die je ervaart, naar de ander te kunnen blijven luisteren, dan wordt een ruzie constructief en zal deze jullie steeds weer verder brengen als persoon in je eigen ontwikkeling en als ouders samen.

Tip 3: Om de verbinding bij tip 2 te kunnen bereiken is het nodig dat je voor jezelf weet waarin je persoonlijk geraakt wordt, wat is jouw verhaal dat je van vroeger hebt meegenomen naar je relatie, naar je eigen ouderschap? Wanneer je dat weet en verwerkt hebt, dan gaan je emoties niet meer met jou aan de haal. Dan blijf je meester over je eigen emoties en kun je ze van een afstandje bekijken. Wanneer je dat kunt, neem je verantwoording voor wie je bent, wat je doet in een ruzie, wat je voelt. Je stopt met verwijten en beschuldigen naar elkaar. En van daaruit kan het gesprek ontstaan dat zo fijn is, waarin je elkaar begrijpt, waardoor de liefde weer voelbaar is, waardoor je weer samen ouder bent. Dan ervaar je dat je allebei hetzelfde voor hebt met je kind en sta je naast elkaar in plaats van tegenover elkaar.

 Tip 4: Samen ouders en partners zijn kan verstrengeld raken in een ingewikkelde dans. En dansen met zijn vieren tegelijk is lastig en soms gewoon niet te doen. Bovenstaande tips maken dat je onderscheid kunt gaan maken. Een goede partnerrelatie is de basis. Als dat niet goed is, dan ligt daar de sleutel en jullie eerste werk. Van daaruit kun je als partners gaan kijken naar hoe jullie samen ouders zijn, jullie kids willen laten opgroeien tot evenwichtige volwassenen. Daarvoor is het ook nodig dat je ervaart zelf een evenwichtige volwassene te zijn, die ook fouten maakt, valt en weer opstaat. Een belangrijke tip is dan ook dat je zelf en samen leert hoe je omgaat met de dingen die op je pad komen, dat je stevig kunt staan op moeilijke momenten. Juist daarin ervaart een kind de veiligheid die het nodig heeft om zelf te kunnen groeien en leren omgaan met moeilijkheden. Een hele praktische tip hierbij is dat je duidelijk onderscheid maakt thuis, wanneer je nog midden in dit proces zit ‘nu zijn we ouders en nu zijn we partners’. Dat betekent dat je de kinderen (afhankelijk van hun leeftijd) dit ook duidelijk kan maken door letterlijk samen als partners weer uit te gaan of thuis even de kinderen me-time te geven, zodat jullie die ook even samen kunnen pakken. 

Het samen weer leuk hebben
Is dit je verlangen? Als partners en ouders samen met de kids? En is het tijd om het niet steeds maar in je eentje te proberen omdat je anders nog dieper in die negatieve spiraal gaat komen met elkaar? Hier heb ik een oefening voor je die je gratis kunt downloaden en je helpt bij het toepassen van de tips. 

Wil je het niet alleen hoeven doen? Vraag dan hier een gratis coachingsessie aan, dan onderzoeken we samen de 4 tips zodat je weet hoe jullie het weer samen leuk kunnen hebben.

0 thoughts on “De ingewikkelde dans van samen ouders zijn”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: