Het staat al een tijdje op mijn wensenlijstje: een bezoek aan Huis van het Boek in Den Haag. Maar je weet hoe dat gaat: het verdwijnt naar de achtergrond, of er zijn werkzaamheden aan het spoor, of er is een demonstratie. Zo kan ik natuurlijk telkens wel wat bedenken, maar daarmee kom ik niet in Den Haag. Dus besluit ik om vandaag gewoon te gaan. Het regent flink, maar de voorspellingen zijn dat het over een paar uur droog is.
De reis verloopt goed. En als ik het station uitloop, is het droog. Het museum is er vlakbij, tegenover het Malieveld. Toch is het even zoeken, want de mooie huizen die ik zie, lijken niet echt op een museum. Totdat ik de deurmat zie die toch duidelijk aangeeft dat ik hier moet zijn.
Hij schonk dit alles aan de Staat der Nederlanden
Nadat ik mijn museumkaart heb laten zien, kan ik doorlopen. Het blijkt dat hier ooit ene Baron van Westreenen heeft gewoond, een gepassioneerde verzamelaar. Na zijn overlijden in 1848 , schonk hij zijn boeken, oudheden en dit huis aan de Staat der Nederlanden.
Het boek als kunstvorm en cultureel erfgoed
In de tweede helft van de 19de eeuw werd het huis verbouwd tot een museum. Zo ontstond Huis van het Boek, het oudste boekenmuseum ter wereld. Je stapt letterlijk en figuurlijk terug in de tijd. Het is ook het enige museum in Nederland dat helemaal draait om het boek als kunstvorm en cultureel erfgoed. Met 90.000 eeuwenoude handschriften, gedrukte boeken en kunstenaarsboeken, zie ik hoe boeken door de tijd heen zijn veranderd en hoe ze óns hebben veranderd. Het 19de-eeuwse interieur maakt dat nog duidelijker.
Er is zelfs een drukkerij!
De tentoonstellingen proberen een verbinding te leggen met het heden. Je kunt hier ook lekker lezen, schrijven of zelfs drukken. Boven op de zolder van het huis is een echte drukkerij met machines uit vervlogen tijden. Daar wordt nog gewerkt door een beeldend kunstenaar en een docente.
Schaarse verlichting ter bescherming
Het is even wennen aan het schaarse licht. Omdat mijn ogen wat minder goed zijn, moet ik meer moeite doen om de begeleidende teksten te kunnen lezen. Maar die verlichting is niet voor niets zo schaars. Het is ter bescherming van deze oude boeken. Het donkere meubilair maakt het in feite nog schemeriger.
Prachtige oude boeken
Ik geniet volop en kijk gefascineerd naar de prachtige oude boeken. Niet alleen naar de oudheid ervan, maar ook naar de letters, die niet zo steriel zijn als de letters in onze huidige boeken. En de prachtige illustraties. Wat ook opvalt is dat de verschillende kamers niet overvol zijn, waardoor alles veel beter tot zijn recht komt.
Overal hangt drukwerk
De drukkerij boven wil ik natuurlijk ook zien. Eerst kom ik in een soort klaslokaal waar lessenaartjes staan, aan de zijkant hangen zwarte werkjassen. Deze ruimte wordt nog gebruikt voor lessen. Iets verderop komt de geur van oude machines me tegemoet. Overal hangt drukwerk en de docente die er is, vertelt over de drukpersen. De beeldend kunstenaar is ook aanwezig. Hij is iets aan het uitproberen en laat me zien hoe de inktverdeling werkt, in dit geval roze. Ik vind het indrukwekkend; al die losse lettertjes die stuk voor stuk in spiegelbeeld neergelegd moesten worden.
De volgende keer wil ik hier lekker lezen
Beneden in de kelder kun je koffie of thee drinken, evenals in de prachtige tuin, maar die is nu helaas gesloten vanwege het weer. Wat had ik daar graag even willen kijken. Volgende keer dan maar, want ik kom hier zeker terug! En dan hopelijk met mooi weer, zodat ik lekker kan lezen in die prachtige tuin. Ik ben echt onder de indruk van hetgeen ik heb gezien.
Ben jij ook zo’n boekenwurm als ik? Dan zal Huis van het Boek jou zeker bekoren.
