Hakuna Matata – Mijn zelfgekozen zussen

We hebben een jubileum in het vooruitzicht; tien jaar zijn we bij elkaar. De groep van vijf vrouwen met wie ik lief en leed deel. De groep heet Hakuna Matata ofwel: ‘Maak je geen zorgen’ in het Swahili. Hoe en waar we elkaar zijn tegengekomen, vertel ik in dit blog.

In 2006 kreeg ik klachten van mijn maag, mijn conditie ging achteruit. Een lang verhaal kort: er volgde een hartkatheterisatie met drie dichtgeslibde kransslagaderen als uitslag. Ik kwam op de wachtlijst voor bypasses tijdens een openhartoperatie en moest 2,5 maand wachten voor een openhartoperatie en kreeg toen vier bypasses.

Raakt aan het leven zelf
Het voelt echt anders of je blindedarm wordt verwijderd of je hart dat wordt stilgelegd en aangesloten op een hart-longmachine. Ik kan je vertellen: dat raakt diep, aan het leven zelf. Na de operatie heb ik, naast alle medische controles, ook contact gehad met iemand die gespecialiseerd is in de psychosociale aspecten na hartchirurgie. Deze gesprekken hebben ervoor gezorgd dat ik alles goed heb verwerkt en er alleen met een fiks litteken op mijn borst ben uitgekomen. Die gesprekken hebben mij aangezet om mij te verdiepen in de mens achter (mijn) patiënten.  

Je bent elkaars bedding en steun
Tijdens mijn opleidingen tot psychosociaal therapeut vormden we elk jaar intervisiegroepen. Dat ging op het gevoel of door één van je thema’s te noemen en te kijken bij wie dat resoneerde. Zo ontstond in 2014 bij de opleiding Systemisch Werk (familieopstellingen) een groep van acht personen; twee mannen en zes vrouwen. Omdat je in deze opleiding zowel begeleider als cliënt bent, komen er veel onderwerpen voorbij, wordt oud zeer opengelegd,  komen pijnlijke verstopte thema’s boven water en worden pittige familie-issues geopenbaard. Zo leer je elkaar heel goed kennen, ben je elkaars bedding en steun. Je leert van en met elkaar, geeft feedback op elkaars begeleiding en leest elkaars verslagen. We hebben veel vragen of situaties met elkaar ‘opgesteld’, neergezet in Systemisch Werk, waarbij je inzichten krijgt die anders verborgen waren gebleven. We hebben elkaar bevraagd, en nog eens, en weer opnieuw.

Ook na de opleiding bleven we bij elkaar komen
Intussen zijn we allemaal in een totaal andere levensfase terechtgekomen. Er kwamen nieuwe liefdes en scheidingen. Onze kinderen die opgroeiden, uitvlogen, trouwden en zelf kinderen kregen. De overgang diende zich aan of is al voorbij… Ook na de opleiding bleven we bij elkaar komen; twee mannen en één vrouw zijn in de loop van de tijd afgevallen. Inmiddels zijn we met vijf vrouwen en heet de groep dus Hakuna Matata. Als ik zo terugkijk naar wat er in de afgelopen tien jaar is gebeurd in het leven van ieder van ons… We hebben zoveel lief en leed gedeeld, er zijn dozen tissues vol gesnoten, vele repen Tony Chocolonely genuttigd, bakken vers fruit verorberd, potten thee en koffie gedronken. Maar ook kilometers gewandeld en gehuild van het lachen.

Zelfstandige wijze vrouwen 
Deze vier lieve vrouwen noem ik vanuit mijn hart mijn zelf gekozen zussen. Mooie zelfstandige wijze vrouwen die stevig staan, sterk én kwetsbaar zijn, warm en liefdevol, maar ook helder en duidelijk; de feedback is soms pittig en altijd helpend, opbouwend. En dan te bedenken dat ooit tien jaar geleden zomaar onze paden kruisten, al die tijd lopen we met elkaar mee. Ik voel een intense dankbaarheid voor dit bijzondere ontstane zusterschap. Het belang van delen in een vertrouwde groep met een stevige bedding… daar breek ik een lans voor.