Met afschuw heb ik naar de miniserie ‘De Toeslagenaffaire’ gekeken op NPO1. Er is al veel gezegd en geschreven over dit onderwerp, maar deze serie maakt voor mij zichtbaar hoe erg het is voor de gedupeerden. Het raakt me nog meer dan de geschreven verhalen. Ik voel een behoefte om hierover te schrijven, ook al weet ik niet zo heel goed waarom. Het houdt me bezig. Dat dit kan gebeuren, dat je zò machteloos kunt zijn dat je er niks aan of tegen kunt doen. Maar dat het wel aan je vreet. Dat het een hele uitdaging is om hier goed mee om te gaan.
De driedelige dramaserie laat zien hoe het schandaal de levens van 30.000 gedupeerde gezinnen ontwricht. Een volhardende advocaat, een klokkenluider en twee journalisten proberen samen met de ouders de misstanden aan het licht te brengen.
Drie hele grote hobbels
Terwijl ik dit schrijf, gaan mijn gedachten naar hobbels in mijn eigen leven. Die waren er. Absoluut. En best fors ook. Kleine, grote en hele grote hobbels. In mijn puberteit, rond mijn 40e en 58e nog een. Drie hele grote hobbels, totaal verschillend van elkaar en alle drie met grote impact op mijn leven. Met radeloosheid, paniekaanvallen, forse zorgen en angsten. Hoe hieruit te komen? Wel of niet erover praten, en met wie? Momenten waarop ik geen antwoord had op mijn eigen vragen en onbegrip.
Terugkijken en reflecteren op mijn handelen
Gelukkig ben ik er elke keer bovenop gekomen. Elke hobbel heeft littekens achtergelaten. Nu ik weer in een rustiger vaarwater met positieve vibes zit, kan ik terugkijken en reflecteren op mijn handelen. Met alle kennis van nu zou ik sommige situaties anders hebben aangepakt. Echter, ik moest het doen met de kennis en emoties van dat moment. En dat heb ik gedaan. Zonder spijt. Ik kan elke keer weer omhoog krabbelen en vooruitgaan. Naar de positieve kant van het leven. Ook deze ervaringen hebben me gevormd en hebben bijgedragen aan wie ik nu ben.
Erover praten helpt echt
Een grote les die Ik heb geleerd is dat praten over wat je dwars zit altijd goed is. Kies mensen uit om je problemen te bespreken; het geeft ruimte en nieuwe inzichten. Het uitspreken alleen al. Ik kan me nog heel goed herinneren dat ik iets moeilijks aan een vriendin wilde vertellen en naar haar toe ging. Ik had echter niet de moed en ik ging na een uurtje weer weg zonder dat ik het verteld had. Dit herhaalde zich twee weken later. De derde keer dat ik weer naar haar toe ging, zei ik meteen bij binnenkomst dat ik haar iets belangrijks wilde vertellen. En dat hielp. Natuurlijk was ze benieuwd, ze zag mijn worsteling en luisterde. Haar reactie was totaal anders dan ik dacht en mijn ongegronde angst voor afwijzing verdween op slag. We zijn nu jaren later nog steeds trouwe vriendinnen. Mijn ‘probleem’ was niet opgelost, maar door het te vertellen was het geheim eraf en werd het draaglijker.
Zomaar in een ernstige ongewenste positie terechtkomen
Het is ook mijn ervaring dat je zomaar in een ernstige ongewenste positie terecht kunt komen. Net zoals de gedupeerden van de toeslagenaffaire. Dat er schuld en schaamte is en dat je van gekkigheid soms echt niet weet wat je moet doen. Daarom raakte deze serie mij zo. En vind ik het goed dat die serie er is. Om de vooroordelen te verminderen om bewustwording te krijgen over ernstige misstanden. Om samen sterker te worden. Om toch te blijven geloven in de goedheid van mensen. Dat systemen soms zo ingewikkeld zijn dat er veel onbegrip is dat tot ernstige fouten leidt.
Terugkijken op NPO Start
Op NPO Start kun je de miniserie nog gewoon kijken. Zie hier de trailer en check de website van de NPO voor meer informatie.
Zachtheid in de wereld
Ik werk op mijn manier aan zachtheid in de wereld. Met mijn massage-activiteiten draag ik daaraan bij. Ik gun iedereen die in paniek is en last heeft van onrechtmatige handelingen de zachtheid en ontspanning van massages met aandacht: mazzaze.nl.
Fotocredits: NPO
