Toen ik vanochtend wakker werd……

…… Bleef ik nog even hangen in mijn droom. De beelden herhaalden zich vaag in mijn hoofd. Familieleden die van alles van mij wilden en verwachtten. Ik weet heel goed waarom ik over hen heb gedroomd; er is op dit moment veel aan de hand in mijn familie en ik worstel met hoe ik er voor hen kan zijn. Dan voel ik het schuurpapieren tongetje van Kaatje op mijn voorhoofd, mijn poes. Ze voelt meestal eerder aan wanneer ik wakker word dan ikzelf. Vrolijk miauwend stampt ze over mijn kussen, ze knort hard in mijn oor.

Ik rek me uit
Eerst een slok water, tjonge wat heb ik een dorst. Het is ’s nachts 28 graden hier in Zuid-Spanje. Ik kom rustig overeind en voel met mijn voeten op de tast waar mijn slippers zijn. Traag schuif ik mijn voeten erin. Dan sta ik op en rek me even goed uit. Ik voel de staart van Goos om mijn rechteronderbeen gewikkeld. Mijn rode kater communiceert altijd met zijn staart. Zijn zusje begint inmiddels nog harder te miauwen, mevrouwtje ongeduld. “Ja, ja, ik kom al” mompel ik. “Zachtjes doen, want het baasje slaapt nog.” Ik zie dat manlief nog ontbloot op zijn zij rustig ligt te slapen. Hij heeft het laken naar het voeteneind getrapt.

We moeten allemaal plassen
Kaatje sprint voor me uit de trap af, Goos komt traag achter me aangesjokt. Ze lopen linea recta naar de terrasdeur, ze moeten plassen. Maar ik ook. Ik slof naar het toilet en hoor beide katten voor de toiletdeur schuifelen. Ongeduldig als ze zijn. Tja, als je moet, dan moet je. En ze hebben nou eenmaal een bloedhekel aan de kattenbak. Logisch, want onze tuin grenst aan de Sierra Nevada, daar zou ik ook liever mijn behoefte doen als ik kat was.

First thing in the morning
Zodra ik de terrasdeur open, zoef… zijn ze weg. Onze bejaarde kat Piep komt over het trappetje aangesjokt. Zij slaapt altijd buiten op de kussens bij het zwembad, helemaal haar plekje. Maar zodra ze hoort dat wij wakker zijn, wil ze eten. Voordat ik haar eten geef, druk ik snel op de aan-knop van de koffiemachine. First thing in the morning: een cappucinno voor mezelf zetten.

Mooie startzin
Of eigenlijk is dat niet first thing in the morning; als je terugleest, zie je hoeveel er gebeurt in een kwartiertje tijd, vanaf het moment dat je je ogen opent. Bijzonder hè? Daar sta je nooit bij stil, totdat je het opschrijft. Daarom is dit een schrijfoefening die ik vaak aan mijn cursisten geef. De startzin: Toen ik vanochtend wakker werd… En daar dan 5 of 10 minuten op doorschrijven. Gewoon het eerste dat in je opkomt. Alles wat je schrijft is goed. Want als je het later terugleest, blijkt dat je gewoon een heel verhaal hebt geschreven! Over iets dat misschien onbenullig lijkt, maar is dat ook zo? Jij hebt ook tot hier doorgelezen over hoe ik mijn ochtend ben doorgekomen. Waarom? Omdat je het misschien toch wel geinig vindt om een kijkje te krijgen in iemand anders leven. Niet voor niets zijn die reality soaps zo populair op tv.

De schrijfonderwerpen liggen voor het oprapen
En daarom zeg ik altijd: Je kunt over alles schrijven! De onderwerpen liggen op straat, in je huis, kantoor, tuin, dorp, stad… zelfs in je slaap! Mijn tip: schrijf iedere ochtend even 5 of 10 minuten op deze manier. Vind je dat lastig en heb je toch wat hulp nodig? Schrijf je dan in voor de online training Reflectief schrijven. Deze training bestaat uit 8 lessen en ik neem je aan de hand mee:

Lees hier verder…