Terug naar het kerstsentiment uit mijn jeugd 

‘Wat zijn jullie plannen op eerste kerstdag?’ Mijn broer stelt de vraag al in oktober. Het plan is om de hele familie, bestaande uit 18 personen, bij elkaar te brengen. Het is zaak om dit vroegtijdig te regelen. 

Ieder van ons houdt eerste kerstdag vrij, want we hebben een gezamenlijk streven. Samenzijn op eerste kerstdag om het licht en het leven te vieren. Dankbaar dat we onze ouders, opa en oma nog in ons midden hebben. 

Kerst met familie
In mijn kindertijd vierden we kerst ook steevast samen met familie. Op eerste kerstdag togen we met de verzamelde liturgieën van de kerstnachtdienst en de kerkdienst van die ochtend naar ‘de boerderij’, het huis waar mijn moeder werd geboren. Onze oom en tante woonden er met hun kinderen. De boerderij, waar ons gezin in mijn jeugd vele dagen heeft doorgebracht, voelt tot op de dag van vandaag als mijn tweede thuis. Mijn 84-jarige tante is inmiddels de enige bewoonster, maar zodra ik er binnenstap, herleven oude tijden. 

Eeuwenoude tekst
Op die eerste kerstdagen lazen we elkaar de eeuwenoude tekst voor. ‘Het geschiedde in die dagen dat er een bevel uitging van keizer Augustus, dat het hele rijk moest worden ingeschreven…’. We zongen ‘Midden in de winternacht’ en ‘Kling klokje klingelingeling’. 

Stemmiger en melodieuzer
Naarmate mijn neven en nichten, broer, zus en ik onze muziekinstrumenten beter leerden bespelen, begeleidden we de liederen muzikaal. Het werd elk jaar opnieuw een stemmiger en steeds melodischer kerstfeest. 

Een naam voor het familieorkest
Onze viering werd ieder jaar weer opgenomen op een cassettebandje dat na de kerstdagen naar mijn oom en tante in Canada werd gestuurd. Op die manier werden zij bij onze kersttraditie betrokken. Het was die oom die ons familieorkest een naam gaf. Na jaar op jaar de stijgende ontwikkeling te horen in de pogingen om de kerstviering in kleine kring muzikaal te omlijsten, noemde hij ons ‘de Wunneklinkers’. 

De naam bleef bestaan
Uiteindelijk stopten de familievieringen en speelden ‘de Wunneklinkers’ nooit meer in die samenstelling. De naam bleef echter bestaan. Dagelijks zie ik de gelijknamige whatsappgroep van ons gezin in mijn mobiele telefoon en voel ik de verbinding en het contact. 

Nieuw leven in het ensemble
Tijdens kerst 2020 werd nieuw leven in het ensemble geblazen. Mijn zus, zwager, broer en schoonzus verzorgden de muzikale begeleiding tijdens de kerkdienst in de Sint Joriskerk in Borculo. Ik luisterde op afstand mee. De coronatijd belemmerde dat er iemand bij de dienst aanwezig kon zijn. 

Aan zijn wens voldoen
In maart daarna overleed mijn oom van de boerderij. Op zijn sterfbed, twee dagen voordat hij zijn laatste adem uitblies, liet hij mijn zus, broer en mij beloven dat ‘de Wunneklinkers’ op zijn uitvaart zouden spelen. We wilden en konden niet anders dan aan zijn wens voldoen. De familie in Canada volgde de dienst via een livestream. 

Muzikale medewerking
Eerste kerstdag nadert, het kerstmenu moet nodig besproken worden. Ik bel mijn schoonzus voor overleg. Tussen neus en lippen door vertelt ze dat de dominee haar gemaild heeft met de vraag of ‘de Wunneklinkers’ net als voorgaande jaren, hun muzikale medewerking willen verlenen aan de kerkdienst op eerste kerstdag. 

Mijn hart maakt een sprong
Mijn hart maakt een sprong. Tegelijkertijd slaan mijn gedachten vliegensvlug het bruggetje. ‘Wat als ik meespeel?’ We gaan eerste kerstdag naar de familie, ik kan het makkelijk combineren. Direct leg ik het plan voor en al snel wordt duidelijk dat ‘de Wunneklinkers’ dit jaar met kerst weer compleet zijn. 

Kerstsentiment uit mijn jeugd
Intussen vult mijn mailbox zich met het ene na het andere muziekstuk. Enthousiast begin ik aan het instuderen van mijn partijen. 

Ik kijk enorm uit naar deze eerste kerstdag. Het geeft me het ultieme kerstgevoel. Samen met mijn familie de oude, bekende kerstliederen ten gehore brengen. Het brengt me terug naar het kerstsentiment uit mijn jeugd. Luister hier naar een van onze familie-optredens.