Mag ik mijzelf deze middag gunnen?

‘Daag! Veel plezier!’ Ik zwaai de kinderen uit, ze hebben beide een speelafspraak vanmiddag. Eind van de middag komen ze weer thuis. En terwijl ik de schuttingdeur achter hen sluit, realiseer ik mij dat ik een aantal uren alleen thuis ben. Dat voelt vreemd, dat is tijdens de schoolvakantie nog niet eerder gebeurd. Wel eens een uurtje zonder kinderen, maar niet een hele middag. 

Home alone
Een beetje unheimisch loop ik door de kamer. Wat zal ik eens gaan doen? Er is niemand die mij stoort in mijn gedachten, niemand die iets van mij wil, niemand die mijn hulp nodig heeft. Ik ben echt home alone. Terwijl ik om mij heen kijk, besluit ik eerst maar eens om op te ruimen. Overal liggen spullen die niet van mij zijn en niet in de woonkamer horen te liggen. Nog steeds flitsen er allerlei ideeën door mijn hoofd. Ik kan voorbereidingen treffen voor het komende schooljaar. Ik kan de badkamer gaan schrobben, boodschappen doen, wandelen in het bos. Maar ik kan ook buiten gaan zitten met mijn boek.

Relaxt fietsen
Ik neem het besluit om eerst op de fiets naar de supermarkt te gaan. Het is prachtig weer, de zon schijnt. Ik fiets met een omweggetje naar de supermarkt en geniet ondertussen van de fluitende vogels. Mijn trappers gaan in een rustig tempo rond. Normaal trap ik als een idioot door het dorp, zo snel mogelijk naar de plaats van bestemming. Het is veel fijner om rustig te fietsen, ik kom niet bezweet aan op de plaats van bestemming en zie veel meer dingen onderweg. Misschien moet ik vaker rustiger fietsen.

Helemaal voor mij alleen
In de supermarkt is het heerlijk koel, ik loop door de schappen en doe de boodschappen die ik nodig heb in het karretje. Dan loop ik langs de snoepafdeling. Allerlei chocoladerepen lachen naar mij, zoveel smaken, kleuren en diktes. Ik kan de verleiding niet weerstaan en besluit een reep mee te nemen. Helemaal voor mij alleen. Ik reken af en fiets fluitend terug naar huis. Deze keer zonder de omweg, omdat anders mijn chocoladereep zal veranderen in chocolademelk.

En dan is het mijn moment
Thuis ruim ik de boodschappen op en leg de chocoladereep nog even in de koelkast. Ondertussen zet ik de wasmachine aan. En dan is het mijn moment: ik zet koffie, pak mijn boek en mijn reep en nestel mij in een heerlijke stoel in de tuin. Benen in de zon, hoofd in de schaduw. Koffie, een fles water en chocola in handbereik. Mijn onrustige lijf komt tot rust, ik zucht, voel hoe mijn billen de stoel raken en sla mijn boek open. Mijn e-reader staat vol boeken. Kies ik voor een informatief boek of ga ik voor een leesboek? Ik kies voor de laatste optie en begin met het boek Cranberry zomer van Irene Hannon. Een heerlijke roman over de gebeurtenissen in een Amerikaans kustplaatsje. 

Ongemerkt vliegt de tijd
Voor ik het weet zit ik een uur te lezen. Ongemerkt is de chocoladereep opgegaan en is mijn koffie en water op. Wanneer ik overeind kom uit de stoel voel ik de stijfheid in mijn lijf. Tijd om in actie te komen. De wasmachine zal ondertussen wel klaar zijn, dus ik loop naar de zolder om de was op te hangen. Om vervolgens weer in mijn boek te duiken.

Rust of onrust?
Verschillende gevoelens wisselen zich af deze middag. Het ene moment gun in mijzelf de rust, vind ik dat ik de reep chocolade onwijs heb verdiend en het volgende moment voel ik de onrust. Dit is tijdverspilling, ik kan zoveel andere dingen gaan doen. Ik kan mailtjes beantwoorden, mijn agenda bijwerken, schoonmaken en spullen weggooien die de kinderen niet hoeven te zien. Toch heeft het gevoel van ontspanning de overhand. Ik mag mijzelf deze middag gunnen, ik hoef niet altijd snel te fietsen en zoveel mogelijk activiteiten in een vrij moment te stoppen. Ik hoef ook niet altijd een volledige reep chocolade op te eten, maar deze was wel heel lekker. 

Momenten creëren
Zodra de schoolvakanties voorbij zijn, en wij allemaal weer in ons ritme zitten, wil ik deze momenten vaker voor mijzelf creëren, misschien dan in plaats van chocolade een lekker bakje met nootjes en fruit. Genieten van de stilte in en om het huis, zodat ik ook relaxter ben zodra de kinderen weer thuis komen. Ik ben dan beter in staat om naar ze te luisteren en geduldig te reageren. 

Hoe zit het met jouw tijd?
Pak jij genoeg momenten voor jezelf? En op welke wijze doe je dat? Verwen jij jezelf met chocolade en een boek of door een lange wandeling te maken? Ik ben benieuwd naar jou verwenmomenten, laten we elkaar inspireren. 

“Soms moet je alles opzij leggen
en eerst voor jezelf zorgen”