Er was eens een klein meisje dat geregeld met haar ouders en broers ging wandelen in een groot bos, jet bos van Krantz. Het bos had hele hoge oude bomen en onder die bomen groeiden paddenstoelen. Dit waren prachtige huisjes voor de bewonertjes die er al jaren in rust en vrede woonden. In het bos was er genoeg te eten te vinden: beukennootjes, paddenstoelen, bessen en bramen. Ook eikeltjes waren volop voorradig. Voor meel voor het brood en voor de koffie. De kleine bewoners zagen veel wandelaars langskomen en bleven soms onbeweeglijk staan. Als de wandelaars naar ze keken, werden ze dan niet of nauwelijks opgemerkt.
Op een dag…
Op een dag vertelt de moeder van het meisje haar over de kleine bewoners in het bos. Waar ze wonen en wat ze eten en drinken. Een paar dagen later gaan ze weer wandelen in het bos. Het kleine meisje kijkt nog meer om zich heen en tilt soms wat blaadjes op om te kijken of de kaboutertjes daar soms onder zitten. Tot ze er een in het vizier krijgt. Het kleine mannetje stapte net naar buiten en rekt zich eens stevig uit…
Bestaan ze echt die kaboutertjes?
Ik heb ze met mijn eigen ogen gezien. Of dit fantasie is of dat ik ze echt heb gezien, dat weet ik niet. Het is namelijk mijn verhaal. Ik ben dat kleine meisje. Maar, volgens de huidige wetenschap is het zo dat als je iets kan zien, dan bestaat het.
Als je het niet kan zien bestaat het niet?
Alles wat niet gangbaar, zichtbaar of meetbaar is, wordt volgens onze huidige technologie afgedaan als ‘het bestaat niet’. Hierdoor valt er heel veel af. Simpelweg omdat het volgens onze huidige wetenschap niet bestaat. Dus weg feeën, draken, elven, kabouters, dwergen, trollen. Ook energieën, entiteiten en overledenen die een boodschap willen doorgeven bestaan niet. Verzinsels, sprookjes, verhalen.
Hoe vaak voel jij dat er iets aan de hand is?
Hoe vaak voel jij dat er iets niet klopt of onjuist is, dat er iets aan de hand is? Je ziet het alleen niet, je hoort niets en neemt zo op het oog niets waar in je omgeving. Er is niets. Je onderbuik vertelt je echter iets heel anders. Of je huid. Er is wél iets. Omdat onze ogen beperkte capaciteiten hebben en onze oren tot een bepaalde hoogte geluid waarnemen, merken we niet alles wat er om ons heen is op. Net als dat we niet alles wat er te ruiken is ruiken. We hebben een redelijke neus, die niet uitblinkt in de beste ruiker ter wereld. Deze is echter ruimschoots voldoende voor waar we ‘m nu voor nodig hebben. Onze zintuigen zijn afgestemd op onze omgeving en daar zit een grens aan. Hierdoor nemen onze ogen, oren en neus waar wat we waarnemen.
Is er nog meer waar te nemen?
Er is nog veel meer te zien, ruiken, horen en waar te nemen. Dit noemen we vaak paranormaal of bovennatuurlijk. Dan nemen we aan dat het boven het normale en gewone is van wat wij kunnen waarnemen. Hier op aarde barst het echter van de voorbeelden dat het slechts ‘onze’ waarneming is. Er zijn talloze dieren die veel meer zien, horen en ruiken dan wij voor mogelijk houden. Denk enkel aan een hond en zijn neus, die naast drugs en explosieven bepaalde ziektes en zieke cellen in ons lichaam kan ruiken.
We hebben al geweldige apparatuur
Er is allerlei apparatuur waarmee we kunnen meten wat we niet kunnen waarnemen. Van heel praktisch tot wonderlijk. Zo zijn er nog talloze voorbeelden te bedenken waarvan we rustig de voordelen benutten terwijl we helemaal niet kunnen zien of waarnemen hoe het werkt, eruitziet of wat het precies is. Denk aan:
- Röntgenapparatuur, CT-scans, MRI-scans, echo-apparatuur. Zo kan je dwars door ons lichaam heen kijken. Ze worden vooral ingezet om te onderzoeken wat er aan de hand is in ons lichaam.
- Infrarood licht, dat reikt voorbij de rood-kleur die we kunnen zien. Dit wordt onder andere ingezet voor sauna-gebruik en het werkt fantastisch tegen spierpijn.
- Ultravioletlicht (ook wel UV-licht genoemd), dat reikt voorbij de violet-kleur die we kunnen zien. Dit wordt gebruikt voor waterzuivering. En met UV-licht checken we de echtheid van bankbiljetten.
- Leijlijnen, dat zijn krachtlijnen die door en over de aarde heen lopen. Vaak zijn er op deze plekken kerken, kathedralen, synagogen, kapelletjes en moskeeën gebouwd.
- Elektriciteit; er gaat steeds meer op elektra: licht, kooktoestellen, auto’s, verwarming etc.
Een bedrijvig klein volkje dat rustig en tevreden leeft
Het kleine meisje kijkt haar ogen uit en ziet nu veel meer kaboutertjes in het bos. Ze doen de was en hangen het op een lijntje uit om te drogen. Ook ziet ze er eentje die met een mandje op zijn rug loopt. Vol met houtjes voor de kachel. Er zijn er die beukennootjes zoeken voor in de voorraadkast. Het is een bedrijvig klein volkje dat rustig en tevreden leeft daar in het bos van Krantz. Het meisje wandelt verder en onderweg zoekt ze ook wat beukennootjes voor thuis, om te drogen en op een later tijdstip met veel smaak op te peuzelen. In het bos leeft het volkje daar op de bosbodem tot op de dag van vandaag.
Samenwerken met onze cellen
We bestaan uit talloze kleine energiestukjes, de cellen, die samen een geheel vormen. Ook deze zijn niet zichtbaar voor het blote oog. Als we met onze cellen samenwerken, halen we eruit wat erin zit. Als je last hebt van ongewenste stress die zich opstapelt, angsten en drempels waar je tegenaan blijft lopen, komt er een punt dat je vastloopt en niet meer verder kan. Wegstoppen gaat niet langer. Ga je dan eindelijk staan voor wie je bent, voor je waarde en voor jezelf? Haal eruit wat erin zit voor het mooiste resultaat dat je kan behalen.
Spreekt dit je aan en past het je? Neem dan contact op: kailosinzichten@gmail.com
