Nooit meer naar De Dijk

Enkele muzikanten, artiesten en bands lopen als een rode draad door mijn leven. Een daarvan loopt echt al heel lang mee: De Dijk. Woordkunstenaars die teksten schrijven met een diepere laag. Goede beats, een uitgebreid ensemble aan koper van saxofoon en trompet. Gecombineerd met een goed strak drum- en baswerk. Ik geniet van de diepgang van de teksten en goede sound. Voor mij markeren ze een grote periode in mijn leven. Zij stoppen als band. Juist in een periode dat alles in een definitieve verandering zit.

Zullen we dansen
Met een toepasselijke naam loopt hun laatste tournee ‘Zullen we dansen’. Wat voelt voor mij als de afsluiting van een periode van bijna 30 jaar. Ergens “in de rimram van de tijd” (Arjen Brenninkmeijer), in Sporthal de Wasbeek kreeg ik de kans hen voor het eerst live te horen en te zien. Samen met mijn broer en vriendje. Direct gegrepen door de teksten. Over onderwerpen die wel voelbaar, maar niet zichtbaar zijn. Net onder de oppervlakte om geraakt te worden. Voor mij herkenbaar, tastbaar voor mijn ziel en voedend voor mijn lichaam. Dansend en bewegend op het ritme van de muziek.

Dansen samen tot het eind van de avond
Dansen samen tot het eind van de nacht
Dansen tot het eind van ons samen
Waar het daglicht op ons wacht

(Zullen we dansen – Huub van der Lubbe)

Hou me vast
Vele avonden dans ik op het ritme van de muziek. Het leven vieren en van tijd tot tijd discussiërend met vrienden over de teksten. Met name teksten die een diepere betekenis hebben leiden tot diepgaande gesprekken. Avonden gevuld met vrienden die er zijn als je ze nodig hebt. Met mijn vriendje die zich mijn verloofde mag noemen. Het leven loopt zoals het loopt en laat ons de nodige hobbels en drempels nemen. We hebben steun aan elkaar.

We komen erdoorheen 
Als jij het niet meer weet
Je bent niet alleen

(Hou me vast – Arjen Brenninkmeijer) 

Genieten van het leven. Waar we kunnen en waarin vrienden, samenzijn en goede gesprekken een grote rol spelen.

Wanneer gaat het nou geweldig? Wat gaat nou vanzelf?
Dat het makkelijk was heb ik nooit horen beweren
Maar met vrienden samen is alles te verteren
En keert soms de zaak zich om en dan lukt het vaak weer wel

(De Zevende Hemel – Arjen Brenninkmeijer)

Met de jaren komen er vrienden en sommigen gaan ook weer. We trouwen, leren duiken en zijn elkaars buddy’s. Om ons heen zijn er bruiloften, scheidingen, geboortes en overlijdens. Ze kleuren het leven. Soms kabbelt het leven voorbij. Op andere momenten golft het.

Als het golft dan golft het goed
Niet te stuiten niet te sturen
Duurt het dagen duurt het uren 
Als het golft dan golft het goed

(Als het golft – Nico Arzbach/Ruud Musman)

Keuzes worden gemaakt
De golven worden hoger dan te overzien. In één jaar tijd is er afscheid van werk, schoonvader en duiken door medische redenen van mijn lief. Keuzes worden gemaakt, richting bepaald. Herbekeken en weer bepaald. Er gaat tijd overheen. Keuzes worden gemaakt en ik probeer nieuwe deuren.

 Ze zijn dicht
Of ze gaan open

(Binnen zonder kloppen – Huub van der Lubbe)

In het jaar dat ik moeder word van een fantastische zoon overlijdt mijn vader. Wederom zijn er golven. Studies worden afgerond en ik heb steeds meer het gevoel dat ik eindelijk de juiste richting op het spoor ben. 

Zie haar lonken door het leven

(Mijn van straat geredde roos – Huub van der Lubbe/ Nico Arzbach) 

Stukjes vallen op hun plek. Wat ik wil en niet wil wordt duidelijker, net of er ineens een lamp wordt aangedaan. 

Waar sta ik nu?
Alle delen van mij komen samen:van astroloog, beveiliger, receptionist, NLP practioner, hypnotherapeut tot moeder, vrouw, vriendin, heks, hoedster. Ik ben het allemaal. Ze zijn onderdeel van waar ik nu sta en wie ik nu ben. Een heel leven verder sta ik nu in de Ziggo Dome met mijn zoon en mijn man. Het concert is in volle gang en juist nu wordt er in de weinige ruimte die we hebben gedanst. Genieten van het leven van het nu. Van de slingers die ik zelf ophang. Gewoon omdat het kan. Gewoon omdat het de laatste keer live is van De Dijk.

Lief, trek iets moois aan
Want we gaan
Dansen, dansen, dansen
Dansen op de vulkaan

(Dansen op de vulkaan – Huub van der Lubbe)

Afscheid
De band, met zijn woordkunstenaar, neemt afscheid. Het licht gaat aan. Eind van de avond. Eind van een tijdperk. Met als afscheid een concert waarin heel veel liedjes langskomen. Afscheid… wie is er wel goed in? Of het nu om een band, een geliefd iemand of een patroon gaat. Een andere weg mag altijd gevolgd worden en is zeker niet leeftijdsafhankelijk. Het is zelfs zo dat waar je eerder in je leven voordeel aan hebt gehad, je nu juist het omgekeerde kan doen. Met de nodige angst, pijn of belemmeringen zorgt het ervoor dat de drempels hoog en onneembaar lijken. Je kent dat stuk en wat je niet kent is eng, spannend en lijkt moeilijk om te bereiken. Je weet wat je hebt en niet wat je krijgt. Alleen, als het niet nu is op het voor jou geschikte en uitgelezen moment, wanneer dan wel?

Later bestaat niet
Je weet hoe dat gaat
Later dat gaat niet
Later is te laat

(Later is nu – Huub van der Lubbe)

Minder stress in je leven
Waag jij het om meer ontspannen te gaan leven, met minder stress en zonder last te hebben van je meegezeulde belemmering, angst of ongemak? Of houd jij je vast aan wat je kent en mors je verder met je tijd? Neem contact op voor een kennismakings- of intakegesprek: kailosinzichten@gmail.com.

Er is ook de mogelijkheid om me te ont-moeten op het Puurzentrum festival op 9 oktober. Kijk maar op https://puurzentrum.nl/festival/. Kom je langs?