Een flink aantal jaren geleden zei een vriendin tegen mij: ‘ik zit op Hyves, moet je ook doen, dat is zo leuk.’ En ik maakte een onderduikbeweging. Hyves ging mijn bevattingsvermogen te boven; een sociaal netwerk in een wereld, die alleen online bestond. Ik vond dat heel eng, maar kon er niet de vinger op liggen wat ik zo eng vond. Hyves kwam er niet in ieder geval.
Maar anno nu is het fenomeen sociale media – met Facebook, Instagram, LinkedIn, TikTok – een onderdeel van ons leven geworden. Voor de een is het een geweldig platform, een levensader, om met de wereld te connecten. Voor de ander is het iets dat een soort angst oproept. Een gevoel van ongemak wanneer je getagd wordt; wat is er geschreven waarin jij een rol hebt gespeeld en hoe wordt er op gereageerd? En laat ik nu net de ander zijn…….
Brandstapelangst
Nu ik mijn bedrijf Zij & Cijfers in de wereld heb gezet kan ik niet meer onderduiken. Sociale media is een must om mijn klanten te ontmoeten, te vragen waar hun behoeften en verlangens liggen en te vertellen wat ik voor ze kan doen. Hiermee heb ik een noodzaak om de weerstand (namelijk om mijzelf te laten zien op sociale media) te overwinnen. Maar ik krijg het er wel Spaans benauwd van.
Mijn kleurcoach Anne-lies Smal heeft een tijdje geleden een blog over deze angst geschreven, het gevoel van brandstapelangst. En ik voel het elke keer wanneer ik op het punt sta om op de verzendknop te drukken bij het versturen van een post. Maar wat is dat nu, die brandstapelangst?
In het blog haalt Anne-Lies een uitspraak aan van Susan Smit: ‘Brandstapelangst verhindert je om uit te spreken waar jij voor staat, om ruimte in te nemen in de maatschappij, om je eigen kracht en wijsheid uit te dragen.’ Anne-Lies schrijft: ’en ik zie steeds vaker vrouwen die die angst herkennen. Maar ze erkennen ook hun wijsheid, dat het hun eigen vermogen is. Niet dat wat op de bank staat, maar je juist van de bank haalt. Die eigen krachten – door het leven ontwikkeld – die van deep down in beweging lijken te komen.’
Moed hebben
Deze vrouwen beschrijven wat ik voel en dat geeft erkenning, want ik ben toch zeker niet gek? Voor de mensen om mij heen lijkt het posten van berichten de gewoonste zaak van de wereld, maar voor mij niet. Ik heb daarom een andere kijk nodig, namelijk die van de andere kant. Want hoe weten mijn toekomstige klanten überhaupt dat ik besta en wat ik voor ze kan doen? Dat is al een heel andere kijk. En daarnaast een beetje meer moedig worden.
Moed wordt omschreven als de morele kracht waaruit je ondanks angst, conflict en tegenslag handelt naar eigen opvattingen en geweten. Dus duizend doden sterven en het toch te doen. En ik wil me moedig voelen en ernaar handelen door het plaatsen van berichten, omdat het doel dat het dient vele malen groter is, dan de angst die het met zich meebrengt.
Om mezelf van de bank te halen heb ik een paar acties ondernomen, zoals het schrijven voor Blogzinnig en deze blogs op sociale media te delen. En ik heb een business supporter in de arm genomen om mij bij de les te houden en mij mijn moed te laten herinneren. Ook volg ik een training in LinkedIn-beheer, om te snappen hoe het werkt, waardoor het minder spannend wordt. Zwemmen met diploma A,B en C zeg maar.
Beweging naar moed
De acties die ik heb gedaan en wil volhouden, vanwege mijn hogere doel met Zij & Cijfers, geven vertrouwen en brengen mij in beweging naar vrijheid. Vaak leidt de angst voor iets wat je niet begrijpt en geen vat op lijkt te krijgen, tot enorme tegenzin om eraan te beginnen of er zelfs maar naar te kijken. Maar hoe bevrijdend kan het zijn om iemand naast je te hebben staan die jou door deze angst heen loodst en je vertrouwen leert? Zodat jouw moed sterker wordt en je het heft zelf in handen krijgt.
Zij & Cijfers
En mocht jij op het gebied van je financiën of je boekhouding een supporter kunnen gebruiken voor het nemen van jouw heft in eigen handen, zodat je vertrouwen krijgt in wat je doet, check dan op www@zij-en-cijfers.nl
Dit delen:
- Klik om op LinkedIn te delen (Opent in een nieuw venster) LinkedIn
- Klik om te delen op Facebook (Opent in een nieuw venster) Facebook
- Klik om te delen op X (Opent in een nieuw venster) X
- Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Opent in een nieuw venster) E-mail
- Klik om af te drukken (Opent in een nieuw venster) Print







5 reacties
Wat een mooi blog! Zo herkenbaar die angst om op de knop te drukken en je verhaal of de tekst met de digitale wereld te delen. Ik zei elke keer – wanneer ik die angst voelde – mijn jaarthema hardop: schaamteloos in het licht.
Door het hardop te zeggen maakte mijn hart een sprongetje met wat giechels en gaf het mij moed en plezier om het toch te doen. Lekker voorbij mijn angst, zo lekker zonnig vrolijk geel om voorbij je angsten te gaan 💛
Dank je wel voor je mooie blog!
Dank je wel voor jouw reactie Katrin. Ik ben blij met de herkenbaarheid en te lezen hoe jij omgaat met dit stukje angst. Een soort lekker puh naar die stemmetjes in je hoofd, door uit te spreken wat je groots maakt en met de giechel voor de luchtigheid. Super tip!
Ik ben zover dat ik tegen mezelf en de rest van de wereld durf te zeggen: Ik mag me laten zien, horen en laten zien. Probeer me daar maar voor op de brandstapel te zetten.
De reis naar het punt dat je de brandstapel voor lief neemt is een waardevolle reis. En wat super dat je daar bent gekomen!
Zo herkenbaar!
Fijn beschreven