Doe je het of doe je het niet?

Terwijl ik in mijn boek verdwijn en het er lekker van neem, hoor ik iemand langslopen. Ik kijk op van mijn boek en zie een man van middelbare leeftijd omhoog lopen met een vrouw achter hem aan. Hij wandelt in hoog tempo de heuvel van het duin op richting het paadje achter de Pipowagen. Ik zie de man stoppen bij het begin van het paadje, hij blijft staan bij het hek dat deels geopend is. Zijn vrouw komt er nu ook aan.

Op geruime afstand blijft ze staan. Ze praat tegen de man, ze kijken om zich heen en na nog eens kijken blijft de man een tijdje staan. De vrouw ziet mijn blik en loopt een stukje omlaag. Waarna ze aan een plantje, dat half in het duin verzonken ligt, gaat plukken. Na een paar minuten besluit de man genoeg te hebben gezien en gezamenlijk wandelen ze achter de rij Pipowagens weg.

Hier mogen we niet in
Vandaag is het lekker warm en behaaglijk. Een groep jonge mensen loopt luidruchtig over het strand. Ze wandelen langs de zee. Na een tijdje kijk ik op van mijn boek. De hele groep is begonnen aan de klim naar boven, de heuvel op. Nu ze dichter langs de Pipowagen lopen, zie ik dat het een groep jongeren betreft met een verstandelijke beperking. Voorop loopt een vrouw die er stevig de pas in heeft en de hele groep sliert achter haar aan. Na enkele ogenblikken hoor ik een vrouwenstem: “Jongens hier mogen we niet in.” Wat later, toch wel een minuut of vijf: “Kom je? Je mag er niet in hoor. Kijk maar, er staat een bord, verboden toegang.”

Verboden toegang
Zo gaat het eigenlijk de hele week. Van tijd tot tijd zie ik mensen de heuvel naast de Pipowagen oplopen. Waarna ze allemaal blijven staan. Het verboden toegang bord lezend en rondkijkend bij het hek dat deels openstaat. Vooral naar het paadje en wat daar toch is. Naast dat ik het heel boeiend vind dat iemand zich door een bord laat stoppen en daardoor niet verder loopt, ben ik natuurlijk ook nieuwsgierig naar waar dit verboden pad heen leidt. 

De grens 
Ik verwonder me over al die wandelaars die het pad niet besluiten te lopen en enkel kijken naar wat er te zien is, zonder de stap te zetten naar wat er is. Dat terwijl de route open ligt en er niemand is om ze tegen te houden. Ze laten zich tegenhouden door een bord en een geopend hek. Zonder verder aan hun eerste aandrang gehoor te geven. Wat daar ligt en voor hen verborgen blijft is iets wat ze nooit zullen weten. Omdat ze niet de stappen zetten over de grens tussen het strand, het duin en het pad. Hoeveel van hen denken hier ooit bewust aan terug en vragen zich af waar het pad heen leidt?

Deze vragen houden mij bezig
Zo is er constant beweging in de buurt van mijn gehuurde stek. Niet overdreven veel en ik ervaar er ook geen hinder of overlast van. Genoeg om mijn aandacht van tijd tot tijd te blijven grijpen en naar het pad boven aan de heuvel te brengen.

• Waarom laat iemand zich door een bord met een open hek tegenhouden?
• Waar leidt het pad heen?
• Wat gebeurt er als je het bord en hek passeert en het pad op- en uitwandelt?
• Loopt het pad naar het nabijgelegen dorp?
• Zit er misschien een militair oefenterrein aan het einde?

Ik zet de stap
Een paar dagen later besluit ik zelf te gaan kijken. Ik krabbel de heuvel op en loop naar het hek. Het is een pad met eerst zand, verderop zie ik betonnen platen liggen. Ik kijk nog eens en ervaar een sensatie in mijn lichaam: wel of niet doen? Ik zet een stap en loop, na nog eens omkijken, het paadje in, langs het bord met verboden toegang. Het pad loopt met een bocht om de duinenrij heen, richting de strandopgang waar ik al een paar keer gebruik van heb gemaakt. Onderweg kom ik het gebouw van de reddingsbrigade tegen en een gedeelte waar heel veel bootjes liggen. Ik wandel verder. Ik draai mijn hoofd om en lees: pad vrijhouden voor hulpdiensten. Daar is het dus voor. Geen geheime route door het duin, militair oefenterrein of afsnijroute naar het dorp….

Doe je het of doe je het niet?
Elke keer kan je kiezen. Doe je het wel of doe je het niet? Is er een risico of niet? Wat kies jij dan? Het pad terug of er omheen? Of ga je erop af en stap je over die drempel, belemmering, blokkade? Die drempel die letterlijk en figuurlijk aanwezig is. Buiten jou en vooral ook in jou. Ik begeleid je graag over je drempel. Stel je vragen en neem contact op: kailosinzichten@gmail.com. Ook ben ik te vinden op het Puur Welzijn Festival op 9 oktober: https://puurzentrum.nl/festival/.