Ik was een jaar of dertien toen we in het najaar aan boord waren van het motorjacht van mijn ouders. Dat klinkt overigens veel groter dan het was – een plezierjachtje begin jaren ’90, het was nog de tijd van de Datsun Cherry, de Fiat en de Renault 4. De boot moest winterklaar gemaakt worden, dus kleding en andere spullen werden van boord gehaald om thuis te wassen en op te bergen voor volgend jaar. Ik was achter mijn moeder aangelopen naar binnen om tassen en kratten aan te pakken en aan mijn broer te geven, die buiten op de steiger stond.
En toen zag ik ze. Grote, dikke, harige, zwarte spinnen. Niet één, maar veel. Op een gordijntje, in het gootsteentje, op de zijkant van de bank en vlak voor me op het plafond. Ze waren huge. Ik heb ongetwijfeld gekrijst en ik kan me niet herinneren hoe ik buiten ben gekomen, maar ik weet dat ik minutenlang compleet over de rooie was. Niet heel gek dat ik daar een flinke angst voor spinnen aan over heb gehouden.
Toch echt een flinke spin
Deze week zat er een grote spin op een dekentje in m’n huiskamer. Niet heel verschrikkelijk super groot, niet zwart en harig, maar toch echt een flinke spin. Ik heb stoffer en blik gepakt, heb de spin met hulp daarvan buitengezet en schrok me vervolgens de tandjes toen ik zag hoe snel hij wegrende. Hij leefde dus toch nog! En hoe!
Heel kalm en doelbewust
Natuurlijk was ik hartstikke trots op mezelf. Ik heb geen moord en brand geschreeuwd, ik heb geen hulp ingeroepen, ik heb gewoon heel kalm en doelbewust de spin buitengezet en ik ben blij dat-ie daar kan doen wat hij moet doen. En ik heb mezelf weer eens overtroffen. Iets gedaan waarvan ik ooit dacht dat ik het nooit in m’n hele leven zou kunnen. Zou durven. Zou doen.
Nuttig dier
Dat gaat allemaal in kleine stapjes. Eerst een klein spinnetje, dan een grotere. Nooit met blote handen, altijd met een doek of stoffer en blik. En altijd ben ik blij dat mijn angst voor spinnen niet betekent dat die spin dood moet. Nuttig dier, volkomen onschadelijk voor mensen (althans, de spinnen die in Nederland voorkomen) en ook weer voer voor vogels – waar ik dan weer groot fan van ben.
Bang voor zichtbaarheid
De een is bang voor spinnen, de ander is bang voor zichtbaarheid. Bang om gezien te worden, beoordeeld te worden, misschien zelfs bang om door een ander als voorbeeld gezien te worden. En het is zo zonde, al die angst. Vaak is het nergens op gebaseerd. We vertellen onszelf dat het eng is en vervolgens geloven we daarin.
Je kunt je angst overwinnen
Maar ’t mooiste is: je kunt je angst overwinnen. En dat mag in kleine stapjes, zodat je telkens een beetje meer vertrouwen krijgt in jezelf.
Woensdag 8 juni van 19 tot 20 uur geef ik een gratis online masterclass: Klanten krijgen die alleen jóu willen. Dan ga ik het niet hebben over spinnen, maar wel over jezelf overwinnen – en over nog veel meer. Ben je daarbij? Aanmelden kan via deze link: https://www.devisiegraaf.nl/gratis/masterclass/.
