Wil je samen met mij werken aan een liefdevolle samenleving?

Als ik na op een paar regenachtige dagen zin krijg om er even tussenuit te gaan, zoek ik naar een geschikte film. De bios, ik hou ervan. Ook al is Netflix nog zo handig, er gaat niets boven zo’n groot doek, een heel andere belevenis. Mijn oog valt op de remake van de klassieker ‘West Site Story’, het origineel is uit 2016 met Nathalie Wood. De remake uit 2021 van Steven Spielberg, met voor mij een onbekende cast, interessant.

Ik besluit er een echt uitje met mijzelf van te maken, na de lock-down. Ik loop van het centraal station door het centrum van Utrecht, ook dat is lang geleden. Het valt mij op hoeveel verlaten winkelpanden er zijn. De corona-crisis heeft hier behoorlijk huisgehouden. Een trieste aanblik in de altijd gezellige winkelstraten van de oude binnenstad. Aangekomen bij één van mijn twee favoriete bioscopen, het Louis Hartloper Complex, is het weer gezellig druk. Ik nestel mij bij het raam in het grand café en bestel een verse muntthee en overheerlijke worteltaart. Het voelt als een feestje ter ere van mijzelf.

Daar is nu TikTok voor in de plaats gekomen
In de kleine zaal is het corona-vol, iedereen met anderhalve meter tussenruimte, daar merk je niets van wanneer het licht dooft. Al snel word ik verwend met zang en dans, wervelende balletten en de al oude bekende songs. Ik geniet van de kleurrijke outfits van de Puerto Ricaanse dames, met petticoats. Even ben ik terug in mijn pubertijd en de vroege twenties waarin ik wedstrijden danste; de samba en de rumba, maar ook de tango, geweldig. Waar is de tijd gebleven? Kennen jullie dat nog dansles? Dat is lang verleden tijd heb ik het idee, daar is nu TikTok voor in de plaats gekomen.

Een onmogelijke liefde
Bij de aftiteling ben ik weer onder de indruk van de film en de actualiteit van dit thema. De vete tussen twee groepen jongeren van verschillende afkomst, straatbendes met vechtpartijen, tot de tanden toe bewapend met kettingen, messen en stalen buizen. Het gaat over het verdedigen van territorium en het al oude thema uit Shakespeares Romeo en Julia. Een onmogelijke liefde, omdat er zoveel door mensen gemaakte regels zijn. Met in de hoofdrollen Tony, die behoort tot de in dit geval de Amerikanen (die natuurlijk ook geen originele bewoners zijn van de VS) en Maria ,die hoort bij  de immigrantenpopulatie uit Puerto Rico. Zij worden verliefd, het is niet anders.

Uitgesloten
En daar waar de liefde iets moois is, iets magisch tussen twee mensen, wordt die ruw verstoord door de hardheid van de bendeleden. Die hoe dan ook ten koste van alles hun territorium moeten bevechten. Het raakt mij diep omdat dit nu zoveel jaren later nog niet veel is veranderd. Je ziet het in het nieuws; over de hele wereld is er dreiging en staan mensen elkaar naar het leven, gaat het over geld en macht. En dichtbij in ons eigen land worden mensen die anders zijn ook door velen uitgesloten. Daar kan ik een lange lijst van maken, beginnen met de vrouwen, en dan homoseksuelen, lesbiennes, transpersonen,  intersekse mensen, om nog maar te zwijgen over alle mensen met andere huidkleur en afkomst, andere culturen of geloof.

Kleine duiveltjes in ons ego
Wat is dat toch in mensen? Hoe is dat voor jou? Ik ben geen heilig boontje, zal niet zeggen dat ik nooit gedachten heb die neigen naar uitsluiten. Daarin corrigeer ik mijzelf wanneer de verontwaardiging of boosheid weer is gezakt. Dat herken je vast ook. Maar je gaat mensen niet bedreigen of letterlijk naar het leven staan, wie ben jij om te oordelen en te veroordelen? Als jij naar jezelf kijkt, hoe werkt dat bij jou? Kun je toegeven dat je die gedachten hebt, dat gevoed door de maatschappij. Dat we allemaal schuldig zijn aan dit soort kleine duiveltjes in ons ego.

Dat je strijd niet wint met strijd, maar met liefdevolle aandacht
Ik geloof erin dat in ieder van ons een goed mens verscholen ligt, dat de omstandigheden waarin je opgroeit en wordt opgevoed daar invloed op hebben. Dat is ruimschoots wetenschappelijk bewezen. Dat je strijd niet wint met strijd, maar met liefdevolle aandacht. Dat ook jij daar elke dag een stapje in kunt zetten. Klein en dichtbij jezelf, in je directe omgeving, in je gezin, een bijdrage in je vriendenkring, op je werk, vanuit je eigen bedrijf.

Jij bent daar een belangrijke schakel in
Het is veelal verdwenen dat je anderen vrij kunt aanspreken op hun gedrag, door al het geweld zijn we daar terughoudend in geworden. Als je het doet dan neem je risico met gevaar voor eigen leven. En toch… daar begint het. Denk jij dat ook? Zodat je samen met al die anderen die er zo over denken een stevige tegenbeweging bent tegen al het geweld. Dat jij daar een belangrijke schakel in bent, met je nuance en zachtheid. In de opvoeding van je eigen kinderen, hun partners en je kleinkinderen kun je vrij spreken over en aanspreken op gedrag en benoemen van wangedrag. Dat kun je zonder de mens af te keuren of uit te sluiten.

Werken aan een liefdevolle samenleving
Wil je samen met mij werken aan een liefdevolle samenleving waarin ieder zijn, haar of hun, hen, die eigen plek heeft en die niet hoeft te bevechten? In kleine stapjes, heel dichtbij, zodat jij en ik samen dit als een olievlek laten uitvloeien als tegenbeweging tegen seksisme, racisme, discriminatie en elke andere vorm van veroordeling en/of uitsluiting? En zo met de liefde het ijs om de angstige, getraumatiseerde, emotioneel arme harten van onze medemens te kunnen laten smelten. Wil je dan in het commentaar een hartje achter laten, zodat ook jij kunt zien dat we al met velen zijn. En maak een feestje ter ere van jezelf.