Het was liefde op het eerste gezicht

Een leven zonder paarden kan ik me niet voorstellen, dus toen mijn paard Kyara overleed, wist ik al snel dat er een nieuw paard moest komen. Één waar ik weer net zoveel liefde aan kon gaan geven als dat ik aan Kyara had gedaan. Ik had mijn wensenlijstje zorgvuldig samengesteld: het moest een betrouwbaar, bomproef, goed ingereden en niet te jong en vooral geen merrie worden.

Op slag verliefd
Na een flinke val jaren geleden, waarbij ik een ruggenwervel brak, ben ik niet meer zo’n waaghals, dus zo min mogelijk kans op risico’s, dacht ik. Maar toen zag ik haar. Marietje, 5 jaar oud, een merrie en niks van alles wat op mijn wensenlijstje stond. Toch was ik op slag verliefd.

De eerste ontmoeting
Ik maakte een afspraak met de eigenaresse, Natasja, en reed naar Landsmeer. Zodra ik het terrein opliep, zag ik haar staan. Haar hoofd met geschoren manen hing boven de staldeur en haar grote zachte bruine ogen keken mij nieuwsgierig aan. Mijn hart maakte een sprongetje.

Mijn maatje voor het leven
Natasja stelde voor om haar te poetsen. Ik stapte haar stal in en legde mijn hand op haar schouder en vertelde haar wie ik was en wat ik kwam doen. Ze legde zachtjes haar hoofd op mijn schouder. Dat moment was magisch. Zonder iets over haar te weten, wist ik het: dit is mijn maatje voor het leven.

Alsof we elkaar al jaren kenden
Tijdens het grondwerken liep ze gewillig mee, stopte als ik stopte, en volgde me in de richting waar ik op liep. Toen ik de leadrope (een lange lijn van zo’n 4 meter) los klikte, bleef ze me volgen. Het voelde alsof we elkaar al jaren kenden.

Een stukje rijden
Ondanks de regen en wind besloot ik te gaan rijden. Ze was braaf, nog wat onwennig, maar een rustig en dapper meisje. Pas later hoorde ik van Natasja dat dit pas de vijfde keer was dat er iemand op haar rug zat. Gelukkig wist ik dat niet van tevoren, want dan had ik het waarschijnlijk niet aangedurfd.

Toen ik haar na het rijden terug naar stal bracht, zei Natasja lachend: “Als jullie geen match zijn, eet ik mijn schoenzolen op.” Marietje stak haar hoofd naar buiten alsof ze wilde zeggen: Die zolen zijn voor jou Natasja.

Twijfel en vertrouwen
Toch begon ik te twijfelen. Ze voldeed aan niets van mijn lijstje. Was ik wel verstandig bezig? Natasja stelde voor om haar twee weken op proef te nemen. Deal. Elke dag reed ik naar Landsmeer. Poetsen, grondwerken, rijden en kletsen met haar. Ik werd alleen maar verliefder. Maar de meningen van mijn paardenvriendinnen zorgden ervoor dat ik bleef twijfelen. De een was enthousiast, maar de ander bezorgd en was ervan overtuigd dat Marietje geen paard voor mij zou zijn. Uiteindelijk besloot ik om mijn eigen gevoel te volgen.

De beslissing
De dag van de beslissing brak aan. Ik belandde in een flinke file – tijd genoeg dus om nog meer te gaan twijfelen. Ik besloot uiteindelijk om haar niet mee te nemen en bij de volgende afslag terug naar huis te gaan. Ik zou Natasja wel bellen dat het niet doorging. Maar ineens loste de file op en ik reed om een of andere reden toch door. Ik wilde mijn beslissing liever persoonlijk aan Natasja vertellen.

Ze hoort bij mij
Ik parkeerde de auto, liep het gangpad in en daar stond ze. Luid hinnikend en haar donkerbruine kijkers met diezelfde zachte blik keken mij hoopvol aan. Op dat moment wist ik het zeker: ze hoort bij mij. Mijn hart klopte sneller dan dat mijn hoofd kon bijhouden. Marietje was alles wat ik niet zocht, maar precies wat ik nodig had. Liefde op het eerste gezicht bestaat – zeker als het om paarden gaat.

Perla Lola ‘d Oro
Inmiddels is Marietje omgedoopt naar haar originele naam: Perla Lola ‘d Oro. Mijn prachtige gouden parel met een groot en liefdevol hart. Ze is al 20 jaar en reeds 15 jaar mijn for ever maatje.