De neus van mijn hond Kalí drukt zachtjes tegen mijn hand die over de rand van het bed hangt. Droom ik nu van een natte neus of is dit echt? Weer tikt Kalí haar neus tegen mijn hand en zonder dat ik mijn ogen opendoe zeg ik zachtjes haar naam en draai me om. Dan open ik toch mijn ogen en zie haar in het schemerlicht naast mijn bed staan. Dit zijn geen grapjes weet ik, dus ik neem haar meteen serieus. Ik stap uit bed en loop op blote voeten over de koude vloer richting mijn schuifdeur. Ik tast naar het koord van het rolluik en trek deze voor een deel omhoog. Kalí schiet weg in het donker. Dit is niet goed.
Mijn hond kreunt van de pijn
Kalí komt na een paar minuten terug en loopt met een gebogen rug richting mand. Of lijkt dit zo? Ik heb alleen de buitenlampen aangedaan zodat ik niet helemaal wakker word van het licht. Heeft Kalí nu pijn of voelt ze zich schuldig dat ze mij heeft wakker gemaakt? Ze doet dit bijna nooit, dus het zal wel urgent zijn. Ik trek warme sokken aan en draai mijn hoofd naar het voeteneind zodat ik net over de rand van mijn bed Kalí kan aaien. Ik aai haar over haar hoofd en ze kreunt zachtjes. Ik ben zo moe en weet niet wat ik moet doen. Ik laat de deur op een kier zodat ze naar buiten kan, mocht dit nodig zijn.
Mijn helende handen zijn voor nu niet voldoende
Als ik ’s ochtends wederom met mijn hoofd naar het voeteneind draai, zie ik dat ze nog ligt te slapen. Ik buig me over de rand van haar mand en begin haar te aaien. Ze ligt op haar zijde en ik laat mijn warme handen boven haar lichaam rusten. Ze heeft het nog niet door, maar ik geef haar een healing, een magnetisch energieveld dat rust geeft. Maar ik heb niet het idee dit haar helpt.
Ga ik naar de dierenarts of niet?
Ze staat op, heeft weer een kromme rug en kijkt zielig uit haar ogen. Er gaan allerlei gedachten door mijn hoofd; ik wil eigenlijk meteen de dierenarts bellen, maar die neemt pas na tien uur op en het is pas half acht. Door mijn eigen onrust kan ik haar niet vragen wat ze heeft en hoeveel pijn ze heeft. Ik trek snel een lange winterjas over mijn pyjama aan en loop met haar naar buiten. Ik observeer haar en zie dat haar normaal omhoog gekrulde staart recht naar beneden hangt.
Shit, dit is het
Ik pak een kop koffie en staar voor me uit. Wat kan er toch gebeurd zijn? Dan schiet me te binnen dat ze de pan van de vorige avond heeft schoon gelikt die in de vaatwasser stond met de deur nog open. Ik had die avond heel veel sambal gebruikt voor een heerlijk kruidig mihoen gerecht. Shit, dit is het. Ze heeft sambal op. Ik pak de biosensor, een meetinstrument die via mijn lichaam reageert op gesloten vragen. Via mijn innerlijk weten stel ik haar vragen en alles lijkt gelinkt te zijn met enorme buikkrampen. Ik grijp naar mijn homeopathie-doos en selecteer zonder naar de naam te kijken een tweetal middelen. Ik lees het etiket en zoek de uitleg op die precies overeenkomt met haar klachten. Ik stop twee pilletjes in haar mond en ga snel douchen.
Wortelsoep is de remedie
Ik heb ooit gehoord dat pure wortelsoep veel vezels bevat en maag en darmen ondersteunt. Ik ga meteen de soep bereiden. Dan wordt er aangebeld, er staan twee mannen voor de deur die klusjes voor mij gaan doen. Verbaasd kijken ze naar wat ik vroeg in de ochtend aan het kokkerellen ben. “Zo Mirjam, ben je weer op gezondheidspad?” zegt de één, die mij vaker ’s ochtends aparte groenenmixen ziet bereiden. Ik glimlach en vertel hem dat het dit keer voor Kalí is. Intuïtief pak ik nog wat ingevroren gekookte rijst dat als laatste door de soep gaat. Na een half uur krijgt Kalí haar afgekoelde maaltijd die ze smaakvol opeet.
Intuïtief stel ik haar vragen
Wederom vraag* ik aan Kalí of een dierenarts haar kan helpen. Ik krijg een negatief antwoord en ze geeft aan dat haar darmen zoveel pijn doen. Ik leg haar uit dat ik haar heb gehoord en dat het mijn fout was om haar de borden af te laten likken.
*Via intuïtief communiceren met dieren kun je vragen stellen over emoties, gedrag en gezondheid. In mijn cursus ´Verdiep de verbinding met je dier´leer je telepathisch contact te leggen met dieren. Je maakt snel stappen in je eigen intuïtieve groei en het brengt je niet alleen verder met je dier, maar ook in je eigen ontwikkeling.
Checken met de biotensor
Gelukkig draait ze speels een rondje, maar haar staart hangt nog steeds recht naar beneden. Tijdens een korte wandeling om haar darmen op gang te brengen, lijkt het wel op cold water tail (een ineens naar beneden hangende staart). Ze kwispelt ook niet. Na de wandeling zoek ik op wat het betekent en lees ik dat het na een aantal weken zal herstellen. Ik check dit wederom met de biotensor en krijg een positieve reactie. Ik heb er vertrouwen in dat het goedkomt.
Een dierenartsbezoek bespaard
Nu, een aantal weken later, heeft Kalí weer een grote krul in haar staart. De healing en aanpassing van voeding heeft mij een dierenartsbezoek bespaard en Kalí loopt weer vrolijk rond. Wil je ook leren hoe je zelf op een veilige manier je energie kan opwekken, kan doorgeven en kan testen? Ik heb een hele vernieuwde cursus Healing voor mens en dier opgezet. Kijk hier voor meer informatie.
NB. De dierenarts is altijd leidend, maar bij acute gevallen kan een telepathisch gesprek of het testen met een biotensor de eerste gevallen opvangen. Let wel op: voor deze manier van testen is het uiterst belangrijk om eerst bewust te worden van hoe energie werkt en hoe je deze kunt doorgeven.
