Ze staan samen voor het gezelschap, de moeder van de bruid en de moeder van de bruidegom. Allebei met een fotoboek in handen waarin de jeugd van hun kind is vastgelegd. De moeder van de bruidegom brengt vol verve een aantal verhalen over waarmee zij stukjes van het leven van haar zoon deelt met de aanwezigen. Ze heeft iets te brengen.
Een eerbetoon
Dit verhaal gaat niet over haarzelf, maar over haar zoon. Zij staat dan toevallig op het podium, maar het gaat over hém. Ze maakt de bruiloftsgasten deelgenoot van zijn mooie en amusante belevenissen, schetst ontspannen en met humor een beeld van hem als persoon in zijn jonge jaren, met zijn deugden en ondeugden. En ze laat tussen de regels door zien hoe trots ze is. Het is een eerbetoon aan hem en aan het kersverse bruidspaar.
Het podium is niet haar plek
De moeder van de bruid staat er wat schuchter bij, duidelijk niet op haar plek. Ze laat het woord graag aan de ander – het is al erg genoeg om daar zo te staan, ten overstaan van zo’n dertig genodigden. Haar ongemak is voelbaar. Ze kan niet wachten tot dit moment over zal zijn – het podium is niet haar plek.
Ze is trots op haar dochter
Tegelijkertijd is er de opluchting dat ze niet het woord hoeft te voeren, maar dat ze dat aan de andere moeder kan overlaten. Ze is trots op haar dochter, die niet met zoveel woorden wordt omschreven, maar die (als je haar kent) toch zichtbaar onzeker is onder al die blikken die op de beide moeders zijn gericht.
Ik snapte haar onzekerheid
Die trots was in elk geval voelbaar voor mij, als bruid die dag. Dat was wat ik meenam en wat ik tot de dag van vandaag met me meedraag. Ook al kon ze er op dat moment met geen mogelijkheid woorden aan geven – ik voelde hoe ontzettend trots, blij en dankbaar ze was op deze dag. En ik snapte haar onzekerheid. Ik zou er ook niet aan moeten denken om voor een heel gezelschap een verhaal te vertellen, ook al ging het niet over mij. Ik keek en luisterde vol bewondering naar mijn schoonmoeder, die dat zo maar even deed, uit de losse pols, zo leek het.
Ik kon me er niets bij voorstellen
Op dat moment kon ik me er geen voorstelling van maken dat ik zelf ooit ontspannen voor een grote groep mensen zou kunnen staan. Dat ik daar plezier in zou hebben. Dat het me niet zou uitmaken wat een ander van me zou vinden. Omdat het niet om mij zou gaan, maar om het verhaal dat ik te vertellen heb.
Dit is mijn drive
Wat ik twintig jaar later ontdekte, is dat ik het als een bevrijding voel om dat verhaal te vertellen. Een bevrijding van mezelf, van de stemmetjes in mijn eigen hoofd die er van alles van vinden. Een bevrijding van de angst voor de mening van anderen. Het maakt me echt niets uit wat een ander ervan vindt. Ik heb een verhaal te vertellen. Het verhaal dat je juist een voorbeeld voor anderen kunt zijn als je het podium pakt en jezelf laat zien. Je kan anderen inspireren, motiveren en uitnodigen om dat ook te doen. Niet omdat het om jou als persoon gaat, maar om het verhaal dat je te vertellen hebt. Daarmee mensen bereiken, mensen raken, mensen in beweging brengen; dat is waar het om gaat. Dat is mijn drive.
Je mag volledig jezelf zijn
Ik wil dolgraag laten zien dat dat kan door lief te zijn voor jezelf en voor een ander. Je hoeft geen ferme standpunten in te nemen, geen afwijkende mening te hebben om maar op te vallen. Je hoeft niet perfect te zijn, jezelf groter of succesvoller voor te doen dan je bent. Je mag volledig jezelf zijn en erop vertrouwen dat wat jij te vertellen hebt, aankomt bij degenen die dat nodig hebben. Je mag jezelf laten zien omdat je daarmee de connectie maakt, als mens.
Mijn moeder
Mijn moeder was een krachtige, wijze vrouw van wie ik ongelofelijk veel heb geleerd. Relativeren, bewust keuzes maken zodat je nooit spijt hoeft te hebben als je terugkijkt; een ander niet be- of veroordelen, omdat je nooit weet wat die ander heeft meegemaakt. Openstaan voor andere meningen, al zijn ze niet de jouwe. Dat overbrengen deed ze door te zijn wie ze was. Niet op de voorgrond, niet op een podium, maar in haar kring van naasten, vrienden en bekenden.
Pak het podium en laat jezelf zien
Als jij verder wilt reiken dan je naasten, je vrienden en bekenden, laat jezelf dan zien aan een grote groep mensen. Pak het podium en laat jezelf zien. Als je impact wilt maken dan kan dat niet zonder dat je zelf zichtbaar bent. Begin met het maken van video’s – dat is een stuk minder spannend dan op een podium in een zaal met dertig, honderd of een paar honderd mensen van wie alle ogen op jou gericht zijn.
Voluit gaan staan
Gun jezelf het enorme gevoel van vrijheid als je jezelf overstijgt en voluit durft te gaan staan voor wat je te bieden hebt. Ik beloof je dat zich dat op honderd manieren terugverdient. Niet alleen in de klanten die je krijgt, maar vooral in de kracht, het zelfvertrouwen en het plezier die je krijgt in het overbrengen van jouw boodschap.
Ik help je graag. https://www.devisiegraaf.nl/werk-met-mij/
