Vanaf twee weken voor de uitgerekende datum kijk ik halverwege de nacht regelmatig op mijn telefoon. Ik heb gelukkig veel om handen, anders zijn het lange weken wachten. Ik grap twee dagen voor de uitgerekende datum nog naar mijn schoondochter dat hij wat mij betreft eruit mag. Zijn aanstaande moeder wil graag een oktoberkindje, omdat er dan niemand jarig is in de familie.
Op de bewuste dag heb ik intervisie in Limburg en ben al heel vroeg op pad. Pas tijdens de lunch zie ik drie berichtjes van mijn zoon. Die nacht zijn de vliezen gebroken, nog geen weeën, alles is rustig. Nou vanaf dat moment bij mij niet meer, ik realiseer mij dat het nu echt gaat gebeuren.
Een krankzinnige dag
Rond de klok van twee belt mijn zoon, nog steeds alles rustig. Ik hoor aan de wind dat hij op de fiets zit. Hij vertelt dat ze zojuist een proefrit hebben gemaakt in de nieuwe auto, met een vuilniszak en handdoek op de stoel, de vliezen zijn immers gebroken. Zie je het voor je? Ik moet zo lachen, dat ontspant de zenuwen bij ons allebei. Wanneer hij thuiskomt bakt zijn vriendin pannenkoeken, zegt hij. En hij belooft me op de hoogte houden. Wat een krankzinnige dag.
Hij is geboren!
Begin van de avond appt zijn vader mij of ik al iets weet. Als ik het berichtje open, komt er tegelijk een ander bericht met foto binnen. Mijn eerste kleinzoon Hein is geboren! Ik zie op de tijd van de foto dat Hein een half uur oud is. De tranen stromen over mijn wangen, ik zie de foto van een heel klein ventje en zijn trotse ouders. Ze zijn papa en mama. En ik? Nu ben ik OMA! Wat een ontlading. Hij is er, het kindje dat zo welkom is, het nieuwe leven in ons leven. En het is precies 1 oktober, hilarisch toch?
Alles is heel snel gegaan
Ik bel mijn zus, die denkt dat er iets niet goed is, omdat ik zo moet huilen. Nee alles is goed, ik huil van geluk, blijdschap, ontroering en ontlading… allemaal tegelijk. Dan belt mijn zoon, alles is heel snel gegaan, zo vertelt hij. De pannenkoeken zijn niet meer opgegeten; een kwartier na zijn thuiskomst begonnen de weeën en dei volgden elkaar in rap tempo op. En nu is hij geboren, iedereen maakt het goed. Moeder en zoon blijven een nachtje in het ziekenhuis, voor de zekerheid. En morgen zie ik ze!
Ik wil hem zien
Die nacht doe ik niet meer dan wat hazenslaapjes, ik reken uit hoe laat ik kan vertrekken, het is 150 km rijden. Een uurtje nadat ze thuis zijn gekomen arriveer ik. Mijn zoon doet de deur open, we pinken een traantje weg en ik zie zijn vermoeide blik mét lichtjes in zijn ogen. Dan feliciteer ik zijn vriendin en zie ik mijn kleinzoon in de armen van zijn kersverse opa. We feliciteren elkaar en dan heb ik mijn kleinzoon in mijn armen.
Meteen in mijn hart
Oh ja, hij hoort bij ons. Meteen sluit ik hem in mijn hart. Wat is het toch altijd weer een wonder? Zo’n heel klein mensenkind dat net het leven heeft gekregen. Zo weerloos en onbevangen, sereen en puur. Ik kan uren naar hem kijken. Ik bemerk dat alles om mij heen wazig wordt, alles draait om mijn kleinzoon, Hein. Er komen herinneringen boven van de geboorte van mijn eigen zoon. Zijn vader en ik delen dat even met elkaar; fijn dat dit kan, ondanks onze scheiding. We zijn beide geroerd door dit prille geluk en dankbaar. De herinneringen van toen zijn mooi en waardevol. En dat ik er zo naar kan kijken, doet mij goed. Hem ook, zie ik. Het is ook fijn voor onze zoon en kleinzoon. Als ik later terugrijd, ben ik vervuld van blijdschap, ontroering en liefde. Intense liefde voor Hein.
Knuffelen
Die week rijd ik nog twee keer heen en weer om mijn zoon en kleinzoon te knuffelen. Het is zo bijzonder om mijn eigen zoon in zijn nieuwe rol te observeren, hoe liefdevol en intuïtief hij zijn kindje vasthoudt en tegen hem praat. Ik krijg elke dag nieuwe foto’s en af en toe een filmpje van mijn badderende kleinzoon, waar ik intens van geniet.
Als een heerlijke, warme trui
Ik heb mijn nieuwe rol als grootmoeder aangetrokken als een heerlijke warme trui, die meteen past als gegoten. Die nergens trekt of prikt, alsof ik ‘m al heel lang heb. Grootmoeder… mooi woord, een eretitel. Ik ben de grote moeder van een zoon én een kleinzoon. Een stapje opgeschoven in ons familiesysteem, dus ook een nieuwe plek. Dat realiseer ik mij goed en ik voel een hernieuwde levensenergie stromen.
Wat doet het met jou?
Ik ben benieuwd hoe dat voor andere grootmoeders is. Ben je je bewust van je plek en de rol die je vervult? Voelt dat fijn of voel je dat ook daarmee je eindigheid dichterbij komt? Wat doet het met jou? Wil je het mij laten weten, als grootmoeders onder elkaar?
10 reacties
Wat een ontroerend blog Christa! En natuurlijk van harte gefeliciteerd kersverse oma met het mensenwonder! 💖
Dank je Katrin, het is een boost levensenergie die lieve kleinzoon van mij., zo dankbaar.
Hoe anders is het “oma voorpret traject” voor deze oma verlopen….
Ontzettend blij en vol ongeloof, wat! ! Een klein wondertje gaat binnen onze familie zijn intrede doen, tegelijkertijd, verdriet om het niet zwanger lijken te kunnen worden van de andere dochter. Een soort van spagaat moeder vs oma-inspee.
Dochter twee die dochter een tijdens haar zwangerschap ontloopt, zo pijnlijk, en dit tot aan het moment dat de kleine man is geboren.
Eenmaal in haar armen komt het gevoel voor ons allen: hij mag er zijn!!
Met de geldende Corona restricties maken we er met elkaar met elkaar het beste van en nu mag ik eerlijk zeggen, wat kan ik enorm, bizar van dat kleine mannetje (bijna 2) genieten. Omaaaaaa bouwen, omaaaa boerij. Omaaaaaa fiets….
Een brede smile op zowel het gezicht van de kleine doerak als mijn persoon, ik zou m voor geen goud willen en kunnen missen <3
Wat fijn dat je dit deelt met mij, met ons.
Ik kan mij zo goed voorstellen hoe je in de spagaat zit, de blijdschap van de één en het verdriet van de ander.
Iets soortgelijks herken ik, Deze zoon en mijn andere zoon (non binair-trans) en ik weet niet eens of de laatste een kinderwens heeft.
Ik hoop dat mijn kleinzoon ook weer verbinding gaat brengen tussen de broers.
Zo prachtig dat jullie doerak er mag zijn en door beide dochters wordt geliefd, iets om heel dankbaar voor te zijn. En dat lees ik ook.
Van harte gefeliciteerd! Geniet van deze mooie momenten in het leven!
Dank je Corine, dat doe ik zeker met volle teugen.
Gefeliciteerd,oma.
Lekker genieten van je kleinzoon en zoon. Mooi dat het je zo past. Alsof het van nature zo hoort te zijn
Dank je Natasia, dat doe ik. En ik wist dat deze rol mij zou passen. Ja van nature, net als moeder.
Van harte gefeliciteerd lieve Christa. Wat een prachtig geschenk na een paar roerige jaren. Fijn ook dat je je ineens ook weer een verbinding hebt met je ex door kleine Hein. En nu genieten van je nieuwe status X
Dank je Agnes, klopt we zijn samen ouders van onze zoon en grootouders van onze kleinzoon.
En die laatste brengt veel vreugde in mijn leven.