Wat me gedurende het hele corona-tijdperk niet is overkomen, gebeurde nu wel. Ik moest me ziek melden vanwege de griep. Persoonlijk vind ik dit heel vervelend; allereerst lig je beroerd in bed en daarnaast heb ik lessen gepland staan die nu niet door kunnen gaan terwijl ik die mijn studenten wel gun.
Nu zijn we sinds het begin van dit schooljaar gestart met leerteams waarin ze in kleine groepjes van tien studenten praktisch aan de slag gaan met inhoudelijke kennis en waar ze zelf ook invulling geven aan waar ze aan willen werken. Zo starten ze elke week met een weekstart in de vorm van een bordsessie om te kijken hoe de afgelopen week is gegaan, wat de successen waren en waar nog aan gewerkt moet worden.
Bord- en werksessies
Deze bordsessies voeren ze eigenlijk al zelfstandig uit, ik denk zelfs dat ze mij daar binnenkort niet meer bij nodig hebben. Dat wat ze bedenken in de bordsessie dat de komende week nog moet gebeuren, kunnen ze oppakken in hun wekelijkse werksessie. In deze werksessie kunnen zij zelf bepalen waarmee zij de helft van de werktijd invullen. De andere helft wordt nog wel door mij en mijn collega’s ingevuld als aansluiting op hun beroepsrol van deze periode en wat er deze week op het rooster staat.
Lukt het zonder mij?
Op vrijdag bereid ik eigenlijk altijd de lessen voor de komende week voor, dus had ik alles klaarstaan. Een uitgewerkte opdracht en een powerpoint als richtlijn. Dus ik dacht: ik kan de lessen laten annuleren of dit als een mooi experiment zien; zal ik het aan ze vragen of gewoon proberen? Het werd een combinatie van beide. Ik heb ze geappt dat ik ziek was en de bordsessie niet kon bijwonen, of ze het ook zonder mij konden doen. Toen daar een positieve reactie op kwam, heb ik ze gevraagd of ze dan ook de werksessie zonder mij konden doen en waar ze al het materiaal en de opdracht konden vinden.
Vanuit bed en vanuit de klas
Hoe mooi is het dan als je een appje krijgt van klas 21B met: Hi we zijn vandaag gestart met de bordsessie en zoals verwacht is alles verder goed gegaan. En dat zal morgen ook niet anders zijn. Veel beterschap en hopelijk tot snel. Zo appten we wat heen en weer, ik vanuit bed en zij vanuit de klas, zodat ze toch hun lessen konden ‘volgen’.
Ik hoop dat ze zich gesteund voelen, eigenaarschap hebben ervaren, zelfvertrouwen hebben opgedaan en ook nog wat inhoudelijks geleerd hebben. Ik ben benieuwd wat ik te zien en horen krijg als ik weer op school ben.
