Water – zo vanzelfsprekend is het niet

Water; onze eerste levensbehoefte. Als vanzelfsprekend stroomt het uit de kraan en in Nederland voel je geen belemmering om het te drinken. We zijn zeker van de kwaliteit en we gaan ervan uit dat er altijd genoeg is. Op vakantie merk je vaak dat die vanzelfsprekendheid niet overal geldt. In zuidelijke landen sjouwen we met flessen water, omdat we ooit hebben geleerd dat het water prima is om te douchen en te koken, maar dat het direct drinken uit de kraan niet aan te raden is. 

En op veel plekken in de wereld is de zekerheid van stromend water helemaal niet gegarandeerd. Er is vaak te weinig en de droogte in sommige Afrikaanse landen maakt het leven zwaar. In andere landen, zoals in Sri Lanka, is er geregeld sprake van overstromingen waarna een periode van droogte volgt. 

Blijven verwonderen
Hoe kan zoiets essentieels voor ons als mens zo goedkoop zijn, zo vanzelfsprekend en tegelijkertijd zo ondergewaardeerd worden? Ik denk er vaak aan. Dat zit ‘m in een natuurlijk verlangen om me te blijven verwonderen. Dat heeft ook te maken met de projecten voor de scholen van MM Foundation in Sri Lanka.

Stromend water richting de scholen
Het Batticaloa-district wordt geregeld geteisterd door overstromingen. De waterprojecten zorgen ervoor dat water bij zware regenval gedoseerd wordt opgevangen en afgevoerd. Hierdoor kan een moestuin blijven bestaan. Speeltuinen voor de kinderen blijven heel en een eenvoudige waterzuiveringsinstallatie zorgt voor stromend water richting de scholen. Als westerling drink ik het water uit de kraan nog niet, maar het feit dat er constante toevoer is van water heeft de hele omgeving Batticaloa leefbaarder gemaakt. 

Na de eerste levensbehoefte komt de tweede
Je zou kunnen zeggen dat de eerste levensbehoefte is voldaan en daardoor kan er aandacht komen voor de in mijn ogen tweede levensbehoefte: onderwijs. Een samenleving kan zich ontwikkelen als mensen kunnen leren. Een leven lang leren is waar ik in geloof en dat start onder andere bij de kids van de MM schools. Ik merk het aan de betrokkenheid van de ouders bij de projecten en aan de opstelling van de lokale besturen. 

Community gedachte
De scholen worden gezien als de spil van de lokale samenleving en daarmee is het lokale bestuur bereid om gefaseerd de financiering van de scholen over te nemen. MM Foundation start het initiatief, in samenwerking met lokale uitvoeringsorganisatie BEdS. MM Pre- school 1 is inmiddels helemaal overgenomen door de community en MM Pre- school zit in een fase van ontwikkeling naar een modelschool voor de regio.

Een professionaliseringsslag
In samenwerking met Wilde Ganzen ‘Klein project groot verschil‘ is recent een project opgezet waardoor onderwijs op MM2 een  professionaliseringsslag kan maken. Het project in uitvoering maakt afstandsonderwijs mogelijk door een slim opgezet USB-uitgiftesysteem en praktische leerpakketten voor leerlingen en leerkrachten. Want ook de volwassenen blijven zich ontwikkelen omdat ze zich niet hoeven te bekommeren om de eerste levensbehoefte zoals water. Dat is de fase waarin Sri Lanka nu zit.

Moreel kompas
In Nederland zijn we de fase van hoe kom ik aan mijn eerste levensbehoefte uiteraard wel voorbij. In termen van Maslow zitten wij Nederlandse professionals toch wel beetje in het puntje. We willen onszelf blijven ontwikkelen. Helemaal eens; ik leef ervan. Toch vind ik het waardevol om mezelf te blijven verwonderen over het stromend water uit onze kranen. Laten we het gemak en de kwaliteit blijven koesteren met z’n allen; zo vanzelfsprekend is het niet. Laten we wat afdalen in de Maslow-piramide; volgens mij word je er een gelukkiger en dankbaarder mens door. Moreel gezien zitten we dan misschien zelfs nog een stukje boven het puntje. 

0 thoughts on “Water – zo vanzelfsprekend is het niet”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: