Wat doe jij als je TomTom hard ‘Keer om!’ roept?

‘Keer om!’ hoor ik één keer. En nog een keer… 
Nou, echt niet, denk ik. Ik rijd met een grote glimlach op mijn gezicht op een superleuk weggetje. De radio heeft er toevallig het nummer Lovely Day van Bill Whithers bij uitgezocht. Het is inderdaad een ‘lovely day’.

Maar de TomTom wil dat ik omkeer, omdat ik niet de handigste route naar mijn bestemming heb genomen. Ik heb net een minuutje geleden de afslag gemist die me het snelst op mijn plek van bestemming zou brengen. Maar het is hier zo leuk, ik rijd op een smalle onverharde weg vol met bochten en kuilen, er is geen ander verkeer en ik geniet met volle teugen. Ik heb geen idee waar ik uitkom, maar mijn gevoel zegt dat ik wel in de goede richting rijd. Voor nu geniet ik gewoon van het uitzicht, het avontuur, de verrassende uitzichten en de zon die me begeleidt op dit verrassende uitstapje.

Het 100.000 Stratenboek
Volgens mij is het zo’n 20 jaar geleden dat ik mijn eerste TomTom aanschafte. Revolutionair was dat. Althans voor mij zeker. Omdat ik vaak door heel Nederland afspraken had voor mijn werk zocht ik meestal eerst op de grote kaart van Nederland grofweg op hoe ik moest rijden. Om vervolgens in de gemeente zelf het bekende dikke gele 100.000 Stratenboek de route naar het specifieke adres op te zoeken. Het werkte als een speer, maar ja, de TomTom bracht ons toch veel sneller en efficiënter op de plaats van bestemming.

Ik bedenk me ineens dat het wel heel makkelijk is om de instructies van de TomTom op te volgen. Dat apparaatje dat op het dashboard zorgt ervoor dat ik niet meer zelf hoef te denken of te puzzelen. Het maakt dat mijn eigen gevoel van richting en mijn innerlijke kompas niet meer mee hoeven te doen in het vinden van mijn weg.

Hoe bepaal jij jouw route?
Zo werkt het soms ook met de keuzes en beslissingen die we maken. Hoeveel vertrouwen we nog op ons interne kompas, onze intuïtie of onderbuikgevoel? Laten we onze eigen wensen en verlangens onze keuzes bepalen? Of laten we de tips, de mening en de instructies van anderen bepalen hoe en waar we naartoe gaan? Als je heel eerlijk naar jezelf kijkt, hoe goed ga jij dan om met opmerkingen en kritiek van anderen? 

Bestemming onbekend
Enige weken geleden werd het tijdens een van mijn trainingen nogmaals erg duidelijk. De valkuil van veel beginnende coaches is dat ze zo graag hun cliënten willen helpen en steunen dat ze gaan zeggen wat de cliënt zou moeten of kunnen doen. Heel lief en aardig bedoeld, maar niet altijd versterkend. De coach wordt dan meer een leraar of mentor dan een coach. Niet altijd handig.

Ik ben ervan overtuigd dat niemand je kan zeggen waar je naartoe moet gaan en hoe je daar moet komen. De enige die dat weet dat ben je zelf. Je hoeft alleen maar in te tunen op je eigen innerlijke kompas en iets minder op de mening van anderen. 

Het leuke is dat de TomTom dan een heel handig hulpmiddeltje wordt, maar geen routeplanner meer. Want de bestemming is misschien nog niet helemaal bekend en de route bepaal je lekker zelf. Heerlijk toch om dan lekker om je heen te kijken en van de route te genieten? 

NLP schrijfweek in Zuid-Spanje
Wil jij intunen op je eigen innerlijke kompas en jouw bestemming onderzoeken? Volg in 2020 dan de route naar Andalusië, waar ik in april en juli een geweldige NLP schrijfweek geef om jouw ondernemerschap te versterken. Kijk op www.schrijfzon.com.

4 thoughts on “Wat doe jij als je TomTom hard ‘Keer om!’ roept?”
  1. Je innerlijke compas weet dan misschien niet wat precies je bestemming is, maar wel of je op de goede weg bent en je geluk vind in je route. Dat leidt zeker naar jouw doel in het leven, in jouw leven! Dus inderdaad, gebruiken die innerlijke wijsheid!

Laat een reactie achter op Carla Pleijers Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *