Waarom een abortus altijd zorgt voor naweeën

Abortus plegen doe je niet zomaar. In Nederland vinden jaarlijks zo’n 30.000 abortussen plaats. Na een abortus kun je jezelf opgelucht voelen, maar vaak vinden er naweeën plaats. De onbedoelde zwangerschap is beëindigd. Er heerst een behoorlijk taboe op. Eigenschuld dikke bult, in dit geval dikke buik.

Leeg gevoel
Waar we vaak niet aan denken is dat een abortus allerlei gevoelens teweeg kunnen brengen: schuld, schaamte, gevoel van falen, verdriet. Deze gevoelens kunnen zich op verschillende manieren uiten, bijvoorbeeld door slapeloosheid, stress, een ‘leeg’ gevoel, depressiviteit en machteloosheid. Je kunt deze gevoelens misschien een tijdje wegstoppen, maar er komt een moment dat ze zich weer aandienen. 

Doordenderen
Binnen je relatie kan dit ook spanningen geven, je wilt het er eigenlijk niet meer over hebben, doorgaan met je leven. Voor je het weet vervreemd je van elkaar en sluit je jezelf af van het gevoel. Doordenderen in je werk, spanning stapelt zich op, waardoor er makkelijk ruzies zijn. Ook je seksuele relatie kan behoorlijk onder druk komen te staan.

Redenen voor abortus
Er zijn verschillende redenen om voor een abortus te kiezen. In geval van verkrachting of gezondheidsproblemen of om praktische redenen. Je gezin is compleet, je relatie loopt niet lekker, je voelt je te jong voor het ouderschap. Je hebt een nieuwe partner die al kinderen heeft. Het samengestelde gezin vraagt al zoveel energie. Of je hebt te weinig geld en mogelijkheden om voor je kindje te kunnen zorgen.

In de praktijk
Ze hebben samen een afspraak gemaakt, Marcel en Ans. Ze zijn halverwege de 50 en hebben het financieel goed. Hun eigen zaak hebben ze verkocht, de kinderen zijn de deur uit, maar wat nu? In de sleur van alledag vervliegt hun leven, lijkt het. Ik vraag naar hun geschiedenis en wat voor hen een zinnig leven inhoudt. Terugkijkend naar hun geschiedenis voel ik een lading ontstaan. Onuitgesproken woorden en verdriet. 

Geheim
Ik vraag ze of er iets is dat ze nog nooit met iemand hebben gedeeld. Ze kijken elkaar verschrikt aan. Hortend en stotend komt het verhaal eruit.  Niemand weet dit, ze dragen dit geheim met zich mee. Ze slikte de pil en toch raakte ze zwanger. Ze was net 16 en kwam uit een streng gezin. Haar vriend was heel lief en betrokken, maar toch… in haar buik groeide een baby. Ze besloten samen om een abortus te laten plegen.

Huilen om het kind dat niet is geboren
Ze huilden samen om dit kindje, voelden zich schuldig. Ze maakten een afspraak in de abortuskliniek. Samen gingen ze er naartoe. Ans moest tekenen voor de abortus. Ze probeerde haar gevoel buiten de deur te zetten. Ze noemde het ‘een doodsvonnis tekenen’. Na de echo bleek ze 8 weken zwanger te zijn. Ze moesten twee uur wachten voor ze aan de beurt waren. De tijd leek stil te staan. Met pijn in haar buik ging ze weer op huis aan.

Zwanger
Vijf jaar later is Ans zwanger van haar eerste kind, althans dat denkt iedereen. De zwangerschap verloopt prima. Na een extreem zware bevalling, vanwege het uitblijven van de ontsluiting, komt hun zoon ter wereld. Dolblij zijn ze met hem. Ans ziet het als een ‘straf’ dat de bevalling zo zwaar was. Marcel praat er liever niet over. Na twee jaar wordt er weer een gezonde zoon geboren. Het gezin is compleet. Of toch niet?

Knagend schuldgevoel
Ze doen alles voor hun kinderen die inmiddels al volwassen zijn. Toch blijft het knagende schudgevoel. Tot op deze dag hebben ze het nog nooit aan iemand verteld. Tranen komen los, het verdriet mag er eindelijk uit. Ik geef ze alle ruimte die ze nodig hebben. Ik bespreek met ze dat ze niet hebben gekozen voor deze ongewenste zwangerschap. Ze voelen zich schuldig, maar hebben niet voor deze situatie gekozen. ‘Er is geen schuld. Het is jullie overkomen, natuurlijk mag je hier verdriet over hebben.’ 

Rouw
Ze geven toe aan het verdriet, zo kunnen ze het een plaats geven en kan er rust komen. Dit soort processen zijn niet in één keer op te lossen. Wel lucht het op om erover te praten.
We doen nog een mooi ritueel om het nooit geboren kindje hun liefde te betuigen. Rouw kent vele lagen en zal nog voorbijkomen en aandacht vragen. Er is een mooie aanzet gedaan voor de heling van deze wond. Zo krijgen ze weer zin in hun leven.  

Thuis gaan ze iets maken of kopen wat dit nooit geboren kindje symboliseert. Zo krijgt het een plek binnen hun gezin. Over twee weken hebben we een vervolgafspraak gepland. Met een moe, maar rustig gevoel gaan ze naar huis. Ik voel nog even na en ben dankbaar dat ik dit werk kan doen.

Verbod op abortus
In Amerika proberen ze een nieuwe wet van kracht te laten komen onder leiding van Trump: verbod op abortus. Alabama wil de strengste abortuswet aannemen. Vrouwen die verkracht zijn of slachtoffer van incest… het wordt hen verboden om abortus te plegen. Laten wij het alsjeblieft niet zo ver laten komen, houd deze zaken bespreekbaar en laat het niet in de illegaliteit komen. Ik ben niet voor of tegen, elk geval is anders. Er zijn voor elkaar, een luisterend oor, zonder oordeel. Dát is compassie.

Wanneer het bovenstaande je raakt of je wilt je verhaal kwijt, dan bied ik je een gratis Skypegesprek aan van 30 minuten.