Urgentie? Een kwestie van de juiste klemtóon

Vorige week ging ik eten bij een vriendin (ja, in m’n eentje en we hielden afstand). Vriendin is overtuigd vegan en ik ben er niet van overtuigd dat het ons gaat helpen. Dus eigenlijk een wonder dat we samen eten, zo’n paar keer per jaar. We respecteren elkaars overtuigingen en lachen er ook om. Zo appte ze me een paar dagen voor onze afspraak: ‘Wil je een lap vlees of wil je labvlees?’

Ik heb de vraag drie keer moeten lezen voordat ik ‘m snapte. ‘Hilarisch en dat voor een vegan’ appte ik terug. ‘Doe mij maar een láp vlees’ zei ik. Later dacht ik, wat nu als ik had gezegd ‘doe mij maar een lap vlées?’ In het eerste geval sluit ik gyrosstukjes uit, in het tweede geval heb ik liever geen vis. 

Het belang van de klemtoon. Na jarenlang Spaans gevolgd te hebben, begin ik steeds meer te begrijpen dat die veelvuldig gebruikte é, í, á en ó zeker een functie hebben. De betekenis van vino is toch heel wat anders dan de betekenis van vinó. 

De Eisenhower Matrix
Ook in het Nederlands kunnen hele zinnen totaal anders geïnterpreteerd worden, afhankelijk van waar je de klemtoon legt. In timemanagement-cursussen laat ik deelnemers nog wel eens kauwen op de zin: ‘Moet ik dit nu doen?’ En koppel ‘m dan aan de Eisenhower Matrix, ook wel Urgent-Important Matrix genoemd. Het helpt je bij het beslissen over en prioriteren van taken door urgentie en belangrijkheid, waarbij minder urgente en belangrijke taken worden gesorteerd die je moet delegeren of helemaal niet moet doen.

Van alles van wat er dagelijks op ons bord komt, kan je je de vraag stellen: ‘Zijn ze belangrijk/niet belangrijk en urgent/niet urgent?’ Plot alle to-do zaken in de Eisenhower Matrix en je timemanagementprobleem is verdwenen als sneeuw voor de zon. 

Minimaliseer je stress door het verleggen van de klemtoon
Natuurlijk niet; was het maar zo gemakkelijk, dan had je het al lang gedaan. Een managementmodel werkt alleen als je bij jezelf de vinger op de zere plek weet te leggen; daar ligt de klus. Toch kan onderstaande reflectie je al een eind op weg helpen. Zit je constant in tijdsnood, stel jezelf dan de vraag: ‘Moet ik het nu doen?’ in de volgende vier uitvoeringen:

  • Móet ik dit nu doen? Oftewel: leg ik het mezelf alleen maar op en zit er verder niemand op te wachten? In dat geval kan de taak naar het kwadrant rechtsonder in de Eisenhouwer Matrix.
  • Moet ík dit nu doen? Oftewel: kan ik het delegeren of is het toch echt iemand anders zijn verantwoordelijkheid? In dat geval heeft een cursus ‘nee zeggen’ meer zin dan een cursus timemanagement.
  • Moet ik dít nu doen? Draagt deze taak bij aan het doel dat ik wil bereiken? 
  • Moet ik dit  doen? Of loopt er geen bloed uit en kan het volgende week ook best nog? Plannen dus!
  • Moet ik dit nu dóen? Een existentiële vraag; misschien moet ik het juist laten.

Kortom, het verleggen van de klemtoon kan je een hoop verscheidene inzichten opleveren waarop je vervolgens kan acteren. Mijn lap vlees werd een kipfiletje van de biologische scharrelslager. Zelf nam vriendin een stuk labvlees dat voor mijn gevoel uit de 3D-printer kwam. Geserveerd met de nodige wijn, want vegan, werd het een hele gezellige avond.    

0 thoughts on “Urgentie? Een kwestie van de juiste klemtóon”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: