Tag:

vertrouwen

Wat blijft en wat wordt anders na deze zwangerschap?

Het is allemaal zo anders dan dat we het bedacht hadden voor dit voorjaar. En misschien voor nog wel langer. Vol goede moed en stuiterend van enthousiasme wilde ik na een heerlijke vakantie van een hele maand in maart weer aan de slag gaan. De eerste week verliep goed, veel individuele massages en een massageweekend …
Read more

Ben jij een coronadenker, -doener of -voeler?

Een nieuwe werkdag is begonnen. Geen vliegtuig in de lucht. De lucht is streeploos en kraakhelder. Alsof ook de lucht je wil vertellen dat op je strepen staan vandaag geen zin heeft. In verwondering laat ik de afgelopen weken nog even passeren via de denker, de doener en de voeler. De denkerDe denker overvoert me met …
Read more

Een dynamische massage in de Peruaanse bus

Ik zit in een busje op een hobbelige bergweg. We zijn in Peru en onderweg van Cusco naar Agua Calientes. Ik voel alles trillen, alsof mijn huid los om me heen hangt. Het voelt wel lekker moet ik zeggen en het ontspant mijn vastzittende nek. Zeker als ik meega in de bewegingen en me niet …
Read more

Wat doe jij als je nattigheid voelt?

Ik heb een nieuwe liefde gevonden. Het ruikt er mossig, donkergroen, nat. Het ruikt er naar de herfst. Een fijne verwelkomende geur. De kleuren die er zijn, zijn een feest voor mijn ogen. Zo veel tinten groen, rood en geel. Zo mooi. Ik ben een groot fan van strand en zee, maar het bos wint …
Read more

Wat doe jij als je TomTom hard ‘Keer om!’ roept?

‘Keer om!’ hoor ik één keer. En nog een keer… Nou, echt niet, denk ik. Ik rijd met een grote glimlach op mijn gezicht op een superleuk weggetje. De radio heeft er toevallig het nummer Lovely Day van Bill Whithers bij uitgezocht. Het is inderdaad een ‘lovely day’. Maar de TomTom wil dat ik omkeer, omdat …
Read more

De donkerblauwe Baliblues – Keihard en alle gevoelige snaren rakend

Ik kijk uit over het lichte blauw van de kalme, bijna in slaap gevallen zee en het hemelsblauw van de wolkenloze lucht. De zon schijnt gefilterd door de bladeren van de kokospalm op mijn bruine benen en mijn blauwe overhemdjurk. Voor mijn neus kust de oceaan mijn tenen en knipoogt een surfer naar me. Hij …
Read more

2019 is mijn tussenjaar, of zoiets…

Stel je nou toch eens voor, ineens weet ik het: 2019 is mijn tussenjaar! Het jaar waarin ik mezelf toestemming geef om meer te reizen, te freewheelen en om het even niet te weten. Zo heet dat toch tegenwoordig? Een tussenjaar? Een jaar waarin ik mezelf toestemming geef om te doen wat mijn hart me …
Read more