Tag:

verhaal

“Ben jij wel eens bang?” vraagt Eekhoorn

Vandaag was een een rottige dag voor Eekhoorn, want het had hard gestormd. Eekhoorn was de hele dag in haar holletje gebleven, omdat ze bang was dat ze uit haar boom geblazen zou worden. Gelukkig had ze genoeg nootjes verzameld, zodat ze niet naar buiten hoefde. Maar het was niet alleen vandaag. De laatste tijd …
Read more

Wonen in het oudste stukje Rotterdam

In mijn vorige blog – Wonen in een historisch verhaal – kon je lezen over de geschiedenis van het bijzondere pand waar ik sinds een paar weken woon. En het leuke is dat ik ook nog eens in een hele bijzondere wijk woon: Delfshaven. Ja je leest het goed, dit was niet altijd gemeente Rotterdam, …
Read more

Alles begint met een goed verhaal

Afgelopen week bleef ik op social media hangen bij een uitzending van ‘Humberto onderneemt’, geproduceerd door Buro van Oranje die haar website opent met: ‘Alles begint met een goed verhaal’. Humberto ging op bezoek bij wijnboer, schrijver en tv-presentator Ilja Gort in Frankrijk. En ik hing aan zijn lippen. Een gevoelsondernemer“Wat voor ondernemer ben jij?” …
Read more

Mijn nieuwe boek is een reis voor de zintuigen

De muziek dwarrelt door mijn bewustzijn en ik kijk van binnen naar buiten. Naar de cursor op mijn scherm die rustig knippert en uitnodigt tot creëren. Een blanco canvas, een nieuw begin, een vervolg op een verhaal dat al een aantal jaren met mij meereist. Het is een beetje vreemd om me weer over te …
Read more

Als ik het toen had geweten

Het is diep in de nacht en mijn ogen beginnen te prikken van het licht van mijn beeldscherm. Mijn vingers zijn wat verkleumd, maar vliegen vastberaden over het toetsenbord. Nog even door, het laatste stukje inspiratie moet eruit. Ik ken mijn schrijfritme inmiddels goed genoeg om te weten dat ik pas kan stoppen als dit …
Read more

Geef je verhaal de ruimte

Ze spelen lief samen, het meisje en haar grote broer. De wereld is nog niet veel groter dan de achtertuin. Het grasveld, de zandbak, het hondenhok. Vandaag hebben ze een plan: ze gaan iets begraven. Ze vullen het lege sigarenkistje van opa met kleine speeltjes. Dan graven ze een gat in de buurt van het …
Read more

De meest essentiële behoefte van je bestaan is het doodgewone

Het is zondagavond, ik heb een kaartje gekocht voor een online overdenking van Dirk de Wachter, een Vlaamse psychiater en een leermeester voor mij. Ik log in en zie hem staan op een klein podium, op een verder verlaten strand in de schemering. Hoe mooi en beeldend. Achter hem staat een vuurtoren, symbool voor licht …
Read more

Geen tijd om te lezen

‘Alleen als ik op vakantie ben, heb ik tijd om te lezen’ zegt mijn zus altijd. Interessant, want we komen uit hetzelfde gezin en zowel mijn vader, moeder als ik zijn enorme boekenwurmen. Toch herken ik wat zij zegt. Toen ik nog een drukke baan had, meer dan 40 uur per week werkte en de …
Read more

De wereld tussen ergens en nergens

Vandaag laat de zon zich amper zien. De dag begon grauw en vochtig. De lucht is geladen met minuscule waterdeeltjes die het zicht belemmeren. De wereld is intens klein en wordt op natuurlijke wijze begrensd door de elementen. De mist gaat gepaard met een intense stilte, die net als sneeuwvlokken een deken over de natuur …
Read more

Drie generaties in Villa Vennendal – Een familieroman

Afgelopen zomer mocht ik de familieroman redigeren van Frédérique van der Vleuten-Jung, eigenaresse van landgoedhotel Villa Vennendal in Nunspeet. Ik werd direct gegrepen door dit verhaal van drie generaties Jung. Ik ging het manuscript eerst helemaal lezen en daarna pas redigeren. Wat een verrassing was het toen haar boek ‘Thuis in het grote huis’ gisteren …
Read more

Lunaris

‘Brrrr, wat is het frisjes!’ roept onze jongste. We liggen met z’n vieren in de tuin, op de zachte kussens van de loungeset. Allemaal onder een dikke fleecedeken en met onze blikken naar de nachthemel gericht. Het is kraakhelder en het aantal sterren boven ons is duizelingwekkend. Met als ‘center piece’ de volle maan, in …
Read more

Jouw kans om eindelijk uit je verhaal te stappen

Zijn lieve handje in de mijne. “Mama, jouw liedje” en ik schoot vol, van ontroering door de tekst ‘supergirls don’t cry’. Door dat lieve troostende handje. En intussen weet ik dat supervrouwen ook huilen. Gelukkig wel. En niet zo’n beetje ook, want huilen heeft een functie. Alsof je ontslagen wordt van je kracht als je huilt. …
Read more