Tag:

rouw

Even aan mijn moeder vragen

Het is een vrijdag in maart, ik rijd naar Tilburg en ben te vroeg voor mijn afspraak. Ik besluit nog even een ommetje te lopen. Mijn gedachten zijn bij het komende interview. Opeens lig ik languit op de grond – gestruikeld over een scheefliggende tegel. O ja, dat overkwam mij als kind ook altijd. ‘Brekebeen’ …
Read more

De genialiteit van de dood

Iedere dag gaan er mensen dood, maar gek genoeg blijft sterven veelal in de taboesfeer hangen. Doodgaan is net zo normaal als geboren worden. Ons leven speelt zich namelijk af tussen twee polen, geboorte en dood. We leggen de weg af tussen het moment waar alles nog toekomst is en het moment waar alles het …
Read more

Hoe The Passion iets vertelt over rouw en verlies

Als kind ben ik opgegroeid met verhalen uit de bijbel. Wat ik er mooi aan vind is dat ze zo gelaagd zijn. Ze vertellen over diep menselijke emoties en over het grotere – dat sommigen God noemen en voor anderen een andere naam heeft. Van het Paasverhaal werd ik nooit vrolijk. Dat Jezus een marteldood …
Read more

Quinten leerde mij prachtige lessen over leiderschap

Als jij mijn taal zou hebben gesproken, Quinten, dan zou je me vast en zeker hebben verteld dat je niet voor niets in mijn leven bent gekomen. Dat jij en ik allebei dingen te leren hadden. Lessen over plek en veiligheid. En lessen over kwaliteitstijd – tijd om samen door te brengen, gevoed te worden …
Read more

‘Verdriet verwaarlozen is zoiets als een wild dier opsluiten in een veel te kleine kooi’

Je bent 19 jaar en je vader gaat dood. Hartstilstand. Je weet niet goed hoe je dat doet, verder leven zonder vader. En dan, 4 jaar later overlijdt je moeder ook. Aan een hartstilstand. Je bent dus op je 23e wees. Zo niet passend bij je levensfase. Natuurlijk ben je oud genoeg om veel zaken zelfstandig …
Read more

De geboorteaankondiging van Heart Mama in Amerika

Na de prachtige week in een wondere witte wereld is het nu weer wennen aan grijs en druilerigheid. Het regent te hard voor een strandwandeling, dus ik kies voor schrijven bij de houtkachel in de keuken. Kaarsen aan, kopje thee en snurkende honden aan mijn voeten. Klein geluk – of misschien zelfs wel groot geluk. …
Read more

Het verlies van een ouder is traumatisch voor een kind

Mijn lief houdt het FD Persoonlijk Magazine omhoog. ”Kijk eens!” zegt hij. Ik zie een man op de cover met zijn ogen dicht, een zachte uitdrukking op zijn gezicht. Een klein meisje hangt over zijn schouders, ze heeft een paardrijcap op. Links onderin de tekst ‘Alleen papa’. Het zijn drie verhalen van vaders die achterbleven …
Read more

Wees lief voor jezelf in je rouw

De dood komt weer om de hoek kijken. Vlak voor Kerst overlijdt plotseling een dorpsgenoot en op oudejaarsdag wordt hij begraven. Het afscheid nemen is surrealistisch. Met mondmaskers, gedesinfecteerde handen en de nabestaanden achter plexiglas. Twee glazen met pennen bij het condoléanceboek: eentje voor schone en eentje voor gebruikte pennen. Ik registreer dat een oudere …
Read more

Je kunt gerust 100 jaar worden zonder ooit over de dood te praten

We houden niet van dood. En we praten er dus ook niet graag over. Alsjeblieft zeg, kunnen we het niet over iets gezelligers hebben? Dat kan, maar daarmee mis je ook een kans op waardevolle gesprekken en diepe verbinding, volgens Mariska Overman en Rob Bruntink. Zij schreven samen het boek ‘Ik weet niet wat ik …
Read more

Ik hoef geen zeer meer te hebben

Soms mag je jezelf een cadeau geven. Voor mij was een dag reflectief schrijven aan zee bij Saskia Engels zo’n cadeau. Een dag om alleen maar te schrijven in een huisje op het strand. Hoe mooi wil je het hebben? Vanuit Zeeland is Hoek van Holland een kleine twee uur rijden. Genoeg tijd om te …
Read more

Dialoog tussen sprankeling en rouw

Sprankeling:  Zie je haar? Ik leef haar het meestZij laat mij zienStralende ogenVurige taalHanden en voeten pratenAlles geeft zij Rouw:  Nee, niet allesMij houdt ze diep verborgenZe wil niet dat iemandOoit haar tranen zietHaar radeloosheid voeltZe houdt mij diep verborgenMaar ik ga niet wegIk ben een deel van haarMisschien wel haar grootste krachtbronOok al voelt zij dat …
Read more

Als er een hemel is, hoop ik dat alle engelen zo zingen als Tania Kross

Ik kijk bijna nooit televisie. Sinds onze vakantie op Ameland in september heb ik de serie Beste Zangers herontdekt. Die keek ik altijd met mijn oudste dochter toen ze nog thuis woonde, nu schuift mijn lief gezellig naast me. Omdat we er pas na een aantal afleveringen ingestapt zijn, hebben we ook nog wat terug …
Read more