Tag:

herinneringen

Sint-juttemis, een gekoesterde herinnering

Als kind kreeg ik het zo af en toe te horen: ‘Met sint-juttemis…’ Met name mijn vader maakte er wat moois van en voegde daar nog aan toe: ‘als de kalveren op het ijs dansen en als Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen.’ Bedoeld als grapje, over iets dat nooit komt of bereikt kan …
Read more

Blauwe herinneringen

Toen ik jong was en er werd aan mij gevraagd ‘wat is je lievelingskleur?’ was mijn antwoord steevast: blauw. Ik droeg het veel en vaak, want het kleurde zo mooi bij mijn blauwe ogen werd er gezegd. Ik werd er rustig van en ik probeerde alles te vinden en te gebruiken in blauw: kleding, oogschaduw, …
Read more

Wanneer de oorlog nog in de mens zit

Ik ben vaak bij mijn opa en oma aan de overkant. Of eigenlijk noemen wij ze O&O wanneer ze niet in de buurt zijn. Mijn jongste broer en ik slapen daar wanneer onze ouders weg zijn. Boerentijden. We krijgen hierdoor een heel klein inkijkje in mijn moeders opvoeding. Wij kunnen het beste bij en met onze …
Read more

Durven koersen op je sensitieve kompas

Dansende golven in de nacht. De ritmische ruisende wind door de bomen geeft samen met het geluid van de zee een cadans. Slapen als in de buitenlucht. De sterrennacht geeft zowel lichte als donkere contouren. Dit geeft mij een diepe basale rust. Mijn eigen ritme is hier bepalend. Niets anders. ‘Gelukkig’ is het woord dat …
Read more

Wanneer je last hebt van je hoogsensitiviteit

“Jeetje, dat had ik veel eerder moeten doen.” Enigszins verbaasd kijkt ze me aan. “Allerlei puzzelstukjes die in elkaar vallen; dat alles met elkaar verbonden is. Ik zie de verbanden nu. En ik snap ook waarom ik doe wat ik doe. Dankjewel. Echt heel fijn.” Dat is wat een hoogsensitieve moeder zegt tijdens onze eerste …
Read more

Herinneringen aan Oranje

Gisteravond wandelde ik langs de prachtig gevulde etalage van een patisserie. Hoewel ik zelf al jaren niet meer zulke gebakjes eet, vind ik het er wel prachtig uit zien. De oranje gebakjes en tompoucen en rood-wit-blauwe vlaggetjes roepen bij mij herinneringen op aan een EK lang geleden. Ik was 20 jaar en hoewel ik helemaal …
Read more

Het is er heerlijk en vies, het is er veilig

Mijn Nederlandse opa was rond de zeventig toen ik werd geboren. Hij is een boer met koeien, schapen, soms ganzen maar meestal kippen. Hij is klein van stuk, een man van weinig woorden. Mijn oma is een struise strenge dame, gedistingeerd en mag tijdens het huwelijk met mijn opa geen boerentaken verrichten. Ze is een dame …
Read more

Wij wonen in een spookhuis

Vroeger, in mijn tienerjaren, kwam ieder jaar in september de kermis naar ons dorp. Met een hele club vrienden genoten we vier dagen lang van de attracties, suikerspinnen, de opzwepende muziek en het zeldzame gejuich als iemand iets wist te winnen bij de grijpmachines. Gearmd met vriendinnen liep ik kletsend en lachend over het kermisterrein. …
Read more

Ik leef niet meer voor jou

Voorbij zijn alle jaren, waarin ik heb geloofd dat wij gelukkig waren. En nu het leven weer van mij is, m’n hart sinds lange tijd weer vrij is, ben ik zo blij dat het voorbij is. Je hoeft niet te proberen om hier te blijven staan en mij te domineren. Ik heb te veel moeten …
Read more

Wat je lijf jou duidelijk wil maken

Je lijf is een geschiedenisboek, alle ervaringen zijn hierin opgeslagen. Je herinneringen zitten niet alleen in je hoofd. De herinneringen zitten in je lichaam. Alle ervaringen worden keurig netjes bewaard in je lichaamsgeheugen. Wat wordt er nu eigenlijk opgeslagen in je lijf?We kennen allemaal het gevoel wat het bakken van een appeltaart in je oproept. …
Read more

Het boek brengt mij naar mijn vader

In januari 2020 ging mijn jongste zoon het huis uit. Hij had een superleuk huis gevonden en was er zeker aan toe op eigen benen te staan. Hij was tenslotte al 25. Wij kregen er zomaar twee kamers bij en gingen aan de slag: behangen, verven, alles anders indelen. Zo kwamen we erachter dat we …
Read more