Stilstaan om te zien dat je holt

Ik heb het nodig. Om regelmatig fysiek en mentaal stil te staan, uit te staan. Niets te doen, alleen te zijn, en geen plannen te hebben. Dwarrelen of rommelen noem ik dat. Het loont elke keer weer, want ik word er ontzettend creatief van, ik zie beter waar ik mee bezig, wat belangrijk is en waar ik mee wil stoppen. Of anders wil doen. Stilstaan om te zien dat ik hol. Dat heb ik in te plannen, want van nature gaat me dat niet goed af. Gelukkig gilt mijn lijf nog steeds bijzonder hard als ik een tijdje doof ben voor mijn behoeftes. Wat ik doe als ik gepland stil sta? Lees je mee? Misschien helpt het jou op weg.

Ik kan het steeds beter ongepland, dat stilstaan: wandelend naar een afspraak in plaats snel-snel de fiets pakken. Net iets langzamer fietsen om goed om me heen te kijken, te genieten van de zon. Opstaan, koffie pakken en op de stoel bij de tafel naar de tuin kijken. Vijf minuten niets en niemand. 

Glimlachen in m’n eentje
Wandelen in de natuur, het liefst in mijn eentje, bij weer en wind, op de meest rare tijden; het heeft me zoveel gebracht de afgelopen jaren. Bosbaden noem je dat in Japan. De natuur heeft geen haast, kent zijn eigen tempo. ‘Als je wandelt, handen niet in je zakken, komen je linker- en rechterhersenhelft beter in balans’ zei mijn moeder ooit. Elke keer als ik wandel in mijn eentje loop ik na vijftien minuten even stompzinnig te grijnzen, zo gelukkig ben ik dan. Zo intens loop ik te genieten. 

Letterlijk stil
Stiltedagen. Ik kan het iedereen aanraden. In centrum Zijnsorientatie organiseren ze elke maand een stiltedag op zondag. Daar stuitte ik onlangs op en ging het aan. Ik hield het vol, ergo: ik genoot! Vanaf elf uur ’s ochtends is het stil in het groepje onbekenden, en mediteer ik in tijdsblokken zittend en wandelend. Georganiseerd, ik hoef nergens aan te denken. Pauzes, lunches, ik kan me helemaal laten leiden tot vijf uur s middags. Napraten kan na vijf uur over wat het met je heeft gedaan. Of je sneakt er lekker tussenuit en neemt die stilte nog een tijdje mee in je auto of op de fiets naar huis. Een stilte wandelweekend in een klooster lonkt al maanden naar me. Ach, ik ga het gewoon doen. 

Mijn meditatiekussen, een extra hoge voor niet zo lenige mensen. Elke dag 20 minuten mediteren, ik doe het niet vaak genoeg, brengt mij rust en bezinning.

Yin in plaats van Yang
In mijn burn-out kon ik fysiek heel weinig, ik hield een pilates-les gewoonweg niet vol. Ik stond op het punt mijn sportschool-abonnement op te zeggen toen mijn oog op het rooster viel en een les Yin yoga zag staan. Het jaar ervoor was ik in een leiderschapsweekend van mijn werkgever behoorlijk enthousiast geworden van een vroege vogel yogales. 

In Yin yoga houd je een aantal posities op de mat (zittend, liggend) lang vol, waardoor je spieren wel wat te verduren krijgen. Bewust naar je ademhaling gaan, loslaten, ontspannen. Dan werkt Yin yoga pas. Als ik niet minimaal tweemaal per week deze les volg, ben ik echt uit balans. Deze uurtjes in de week gaan het snelst, elke keer ben ik verrast als de les eindigt. Ontspannen en fysiek weer fit kom ik eruit. Vertraging is mijn versnelling. Ik moet erom lachen als ik deze zin schrijf, want het is zo ‘not me’, maar als ik vertraag krijg ik meer focus en lopen dingen beter. 

Waar is mijn plek?
Ergens op je plek zijn, mijn plek letterlijk kennen, wat is mijn plek? In het najaar ben ik begonnen met systemisch werken, familie opstellingen. Wat was mijn plek in het gezin van herkomst? Hoe kan ik werkelijk vrij zijn zonder mijn innerlijke, beperkende, remmende stem van mijn moeder te horen? Ik heb nooit zo veel met woorden als ‘aarden’, ‘loslaten’ en ‘gronden’ enzo. Toch voel ik dat daar. Als ik een middag of dag in iemands opstelling mag staan, als ik daar ben. Ik zit daar, ik ervaar, ik ben ontzettend in het hier en nu. Ik ben vredig, hoe verdrietig, aangrijpend, confronterend of grappig een opstelling ook kan zijn.  

Medio juni stel ik mijn nog te vormen bedrijf op. Spannend. En mijn eigen gezin opstellen waar nu zo veel in gebeurt, stel ik nog even uit. 

Ander behangetje
Ultiem, maar niet altijd haalbaar of betaalbaar, is het opzoeken van een ander behangetje. Oftewel, ik smeer ‘m een nachtje en blijf twee dagen weg. Laptop mee, gewoon werken of anders werken, met mezelf in een nieuwe omgeving. Doet wonderen. 

5 thoughts on “Stilstaan om te zien dat je holt”
  1. Ohhh ja, yin yoga is zó fijn…! Helaas heb ik dat hier (Made, NB) nog niet kunnen vinden.
    Zo’n stiltedag heb ik jarenlang overwogen. Na jarenlang regelmatig mediteren ervaar ik echter dat een creatieve manier van ontspannen (bijvoorbeeld wol spinnen op mijn spinnenwiel) mij meer rust en ontspanning geeft…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *