Over emigreren, schrijven en elfjes

“Goed hoor, dat je een weekje naar Meiringen gaat. Fijn om even te ontspannen, met de emigratie zo vlak voor de deur. Ga je lekker skiën?” Nou nee dus. De hele week staat vol met afspraken gepland. Allemaal zaken die ‘nog even’ geregeld moeten worden, voordat we in mei kunnen emigreren. Mijn hoofd loopt over, veel gaat op de automatische piloot, dus hoogste tijd dat ik daarom juist nu een moment pak om mezelf weer even op te laden…

Wet van Murphy
Als er dan al zoveel moet gebeuren en mijn hoofd overloopt, dan gebeurt er vaak ook nog iets waar ik al helemaal niet op zitten wachten. Waarna ik echt even drie keer diep ademhaal en minstens vijf keer tot 10 tel. Zo stond ik gisteren met autopech en kwam de wegenwacht zo’n twee uur later. De auto moest gelijk door naar de garage. Wat betekent dat we nog even snel een andere auto hadden te regelen om vandaag mee naar Zwitserland te kunnen rijden. Dat bleek heel ingewikkeld, maar gelukkig had verhuurder nummer zeven een auto omdat er toevallig die middag iemand had afgezegd.

Spinnen en weven
Zelfs voor het spinnen en weven, iets wat ik het allerliefste doe, kan ik de laatste weken thuis de rust niet vinden. Daarom heb ik heel bewust iedere donderdag een dagje weven in in Gorinchem voor mijzelf gepland in de voor mij enorm inspirerende Weverij Studio Roodenburg. Maar dat ging deze week door de autopech dus niet door, helaas.

De dag starten met schrijven
Gelukkig ben ik iedere ochtend weer aan het schrijven. Soms bladzijden vol, een andere keer slechts een paar regels. Al schrijvende merk ik dat mijn hoofd rustiger wordt en er soms zelfs een glimlach op mijn gezicht verschijnt. Vooral de laatste week, bij het schrijven van een elfje, wat bijna iets magisch heeft.

Elf woorden
Ik citeer uit het boek Elfjes in alle kleuren, van Marije van den Bovenkamp: “Elfjes zijn kleine gedichtjes die bestaan uit elf woorden. De woorden staan in een bepaalde volgorde. Op de eerste regel één woord, op de tweede regel twee, op derde regel drie, op de vierde regel vier en op de laatste regel weer één woord. In totaal zijn dat elf woorden.”

Mijn blije elfjes
Hieronder mijn elfjes van de afgelopen week. Zelfs bij het teruglezen ervan word ik blij en vrolijk en ben ik al snel al het gedoe van de afgelopen tijd weer vergeten.

Onrust
Overvol hoofd
En toch blij
Want vanmiddag naar Zwitserland
Heerlijk

Springintveld
Mezelf zijn
Mezelf mogen zijn
Zonder afleiding of angst
Druktemakertje

Schrijven
Geeft inzicht
Verleden, heden, toekomst
Ongecensureerde overpeinzingen, uitspattingen
Hand in hand, samen
Magisch

Inzichten
Liefst nu
Wil graag weten
Hoe het anders kan
#Pietjeongeduld

Avontuur
Super spannend
En geweldig leuk
We gaan het doen
Zwitserland

Sneeuw
Magische glinstering
Een veld vol
Glinstert mij… tegemoet
Sneeuwvlok

Zwitserland
Super spannend
Kan niet wachten
Over 70 nachtjes slapen
Emigreren

Een elfje van mijn schatje
Daarop schreef mij lief mij gisteren zelfs een elfje:

Samen
Met jou
Naar mooi Zwitserland
Nog 70 nachtjes slapen
GEWELDIG

Wat doe jij, als je hoofd overloopt, je dingen niet voor elkaar krijgt en er onverwachte gebeurtenissen zijn waardoor je helemaal lijkt te bevriezen?

1 thought on “Over emigreren, schrijven en elfjes”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: