Ontheemd

Terwijl ik mijn boeken en blogschrift bij elkaar zoek om mee te nemen op vakantie, kom ik een schriftje tegen. Ooit gekocht bij Dille en Kamille in Leiden. Ik sla het open en zie een blog staan dat ik twee jaar geleden heb geschreven. In augustus 2019, zittend op een terrasje lang de Leidse Rijn.

De Leidsche markt
De groentemannen roepen aaaarebeieeeeeen! Het ruikt naar versgebakken stroopwafels, vis, groenten en bloemen. Ik slenter over de Leidse markt en kan me niet herinneren dat die vroeger zo groot was. Misschien had ik, als jonge moeder, gewoon de tijd niet om naar de markt te gaan op zaterdag. Het is druk langs de kramen. Ik neem wat verse groenten mee om voor mijn moeder te koken. Alles ligt mooi gesorteerd en ik geniet van alle kleuren. Vooral het zomerfruit. Het ruikt zo lekker.

De HEMA
De winkels komen me nu onbekend voor, alleen de HEMA zit in hetzelfde gebouw aan de Haarlemmerstraat. Daar heb ik vroeger als tiener gewerkt. Hoe oud ik was? Ik weet het niet meer. Begonnen op chocolaterie, dozen met chocolaatjes, bonbons en koekjes. De gemberkoekjes waren mijn favoriet. De klanten wezen aan wat zij wilden hebben en ik schoof het in papieren zakjes. Even wegen en uit mijn hoofd berekenen wat de prijs was. De kassa had schuiven die op en neer konden worden bewogen naar het bedrag dat afgerekend moest worden. Draaien aan de slinger en de kassala ging open. Het wisselgeld rekende je zelf uit. Hoofdrekenen vond ik lastig. Dat had ik namelijk nooit geleerd op school. De afdelingsmanager was streng; ik mocht geen papier gebruiken om uit te rekenen.

Even een terrasje pakken
Nu strijk ik neer bij ‘Aan de Rijn’ voor een Radler’tje. Heerlijk in het zonnetje met mijn schrijfboekje. Flarden van gesprekken komen voorbij. De wind waait de hoeken van mijn schriftje steeds op. Op het water langs het terras is het druk. Sloepjes varen voorbij met aan boord genietende mensen. Quality time met vrienden. De meeuwen roepen en wachten op hun buit. Straks als de viskramen worden opgeruimd, slaan ze hun slag. Krijsend en pikkend claimen ze hun voedsel.

Mijn Radler wordt warm. Laat ik het maar gauw opdrinken. Proost, op Leiden.

2 thoughts on “Ontheemd”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: