Mijn spagaat tussen creativiteit en vaste baan

Nee, ik ga je in mijn eerste blog niet vertellen hoe ontzettend lenig ik ben en dat ik regelmatig even een vogelnestje maak in de ringen, een radslag op de mat of een handstandje tegen de muur. Het is de figuurlijke spagaat waar ik me af en toe in bevind. Ik maak al lange tijd kralen en sieraden, maar heb ook een superdrukke baan. Ik werk vier dagen in de week bij een bank en wil de overige drie dagen heel graag vullen met creativiteit. Beiden trekken aan mij en natuurlijk gaan ze allebei hun eigen kant op. Ik zal een beetje vertellen wat er in de afgelopen jaren is gebeurd.

Ik begon zo’n 30 jaar geleden met het maken van sieraden, veel om weg te geven aan familie en vriendinnen, maar omdat ik het zo leuk vond, was er geen familie genoeg. Intussen had ik een vriendin ook enthousiast gemaakt en samen gaven we sieradenparty’s bij mensen thuis. Ik zal de eerste keer dat we onze schatten uitstalden nooit vergeten. We hadden allebei een duidelijke voorkeur voor blauw. Dat was een les voor ons: maak niet alleen wat je zelf leuk vindt, maar luister heel goed naar je publiek. Dat hebben we gedaan. Zo groeiden we en onze collectie groeide met ons mee. 

Lesgeven aan kinderen
We gingen ook lesgeven in het maken van kralen en sieraden, van peuterspeelzalen tot middelbare scholen in Rotterdam. Dit was echt superleuk, soms ook moeilijk, niet alle kids waren even geïnteresseerd. Maar als je bij de peuters opeens twee armpjes om je benen voelt van een klein jongetje, dan weet je, hier doe ik het voor. En wat heb ik veel geleerd van de kinderen. Waar je als volwassene geneigd bent te denken ‘kunnen die kleuren wel bij elkaar’, pakken kinderen gewoon de kleuren klei die ze mooi vinden en dat levert fantastische combinaties op. 

Winkel
Toen de mogelijkheid kwam om een winkelruimte te huren op het Noordereiland in Rotterdam aarzelden we niet en grepen we onze kans. Een fijne ruimte met uitzicht op de Hefbrug, een prachtig stukje Rotterdam. Maar mijn vriendin ging verhuizen en mijn werk ook. Zij naar Suriname en mijn werk naar Amsterdam. Ik heb nog een tijd geprobeerd het reizen naar Amsterdam en het openhouden van de winkel op woensdag en zaterdag te combineren, maar het viel me te zwaar. Dus stopte ik met de winkel, maar ik ben nooit gestopt met het creatieve proces. 

Burn-out
Nou ja nooit, in 2017 stopte alles even. Ik kwam niet meer uit de spagaat, het werk viel heel zwaar en eigenlijk was helemaal niets meer leuk. Een burn-out. Vier maanden niet gewerkt, maar fijne gesprekken, creatief bezig zijn én wandelen hebben me er langzaam weer bovenop geholpen. En mij gemaakt wie ik nu ben, ik ken mijn grenzen en geef ze beter aan, maak keuzes en probeer los te laten wat me niet meer dient. 

Duidelijkheid
Doordat ik op mijn werk duidelijk aangeef wat ik leuk en minder leuk vind, kom ik erachter dat anderen tegen dezelfde dingen aanlopen. Dit maakt dat ik me begrepen voel en dat ik niet alleen sta. Ook probeert mijn leidinggevende gebruik te maken van ieders talenten. Dit zorgt ervoor dat ik minder druk ervaar.

Atelier
Sinds 1 maart 2020 heb ik een atelier in Spijkenisse waar ik heerlijk bezig kan zijn met glas, fimoklei, epoxy en alle kralen die ik in de loop der jaren heb verzameld. In het atelier kan ook workshops geven. Alle plannen die mijn atelier-collega en ik hadden, zijn even vertraagd door corona. Maar 2021 wordt ons jaar. Volg je me op Instagram?

3 thoughts on “Mijn spagaat tussen creativiteit en vaste baan”
  1. Top gedaan! Zo hebben wij elkaar leren kennen, het graag anders willen omdat je naast je drukke baan ook zo graag weer je enorme talent met sieraden ruimte wilde geven. Ja en ook dat heb je gedaan! Geweldig dat je zo doorpakt, nu ook met blogs erbij, ik blijf je volgen hoor en doe graag weer een workshop bij je.

    Liefs Mo2.0

    1. Dank je wel Monique! Er is veel gebeurd de afgelopen jaren, sommige dromen even uitgesteld, maar zeker niet vergeten. En superleuk als je weer een workshop komt doen.

      Liefs, Joke

      1. Whoop whoop je eerste blog, goed hoor! Wat fijn ook om te lezen dat de creativiteit altijd door blijft gaan. En een atelier wat heerlijk, het is als een snoepwinkel voor een kind (tenminste dat vond ik altijd van ateliers). 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: