Leven met een chronische ziekte is een zoektocht

Een chronische ziekte beïnvloedt je leven. Steeds meer ziektes worden chronisch. Mensen gaan niet meer altijd dood aan een diagnose zoals kanker. Wat doet dat met je? Hoe kan je verder leven met het besef niet meer beter te worden, maar ook niet dood te gaan? 

Het kan zelfs gebeuren dat patiënten te maken krijgen met een uitgestelde prognose. In eerste instantie heb je misschien twee of drie jaar te leven, door nieuwe betere behandelmethodes wordt de prognose opgerekt. Patiënten leven steeds langer met hun ziekte. En met het besef dat het snel afgelopen kan zijn. Dit gebeurde bijvoorbeeld bij Diana. Voor de zoveelste keer werd zij behandeld voor een uitzaaiing in haar botten. De artsen waren blij haar opnieuw iets te kunnen bieden. Haar partner en kinderen waren blij haar nog even te kunnen houden. En zelf wilde ze ook nog wel even meedoen. 

Rolstoel
Ik sprak haar toen ze veel pijn had en al een paar maanden niet kon lopen. Van de thuiszorg had ze een rolstoel in bruikleen, maar zelfstandig de bossen in met die rolstoel lukte niet. Vroeger hield ze erg van wandelen, samen of alleen. Ooit had ze er wel eens aan gedacht om een beter wendbare rolstoel aan te schaffen, ze had het steeds uitgesteld. Want wie weet lukte lopen binnenkort wel weer of anders was het voor haar misschien binnenkort echt afgelopen.

Leren leven met je beperkingen
Het gaat dan over bewust worden waarom je keuzes maakt. En welke keuzes uiteindelijk leiden tot klein levensgeluk. Want nee, een lange wandeling zat er voor Diana waarschijnlijk niet meer in. Toen ik met haar in gesprek was, stelde ik haar de volgende vragen:

  • Welke aspecten van het wandelen maakte haar destijds zo blij?
  • Wat is er uit haar huidige leven te halen dat daarbij in de buurt komt?

Wat halen mensen uit wandelen? Is het vooral het buiten zijn en het genieten van de natuur? Gaat het om de prestatie? Of is het ook het gevoel afstand af te leggen en de traagheid te ervaren? Op die manier heeft wandelen iets meditatiefs. Of gaat het om de mooie gesprekken die je buiten zo makkelijk hebt? Allerlei aspecten uit een belangrijke activiteit uit iemands leven. Maar hoe geef je invulling aan deze behoeftes als je dingen niet meer kan?

Rust in plaats van wandelen
Diana kwam door onze gesprekken tot de ontdekking dat wandelen haar veel rust gaf. Ze kwam erachter dat ze die rust ook kan vinden in regelmatig mediteren of zich even terugtrekken uit haar drukke gezinsleven. In haar huis heeft ze een plekje kunnen creëren waar ze rust vindt. 

Ze spreekt met haar wandelmaatjes nu af in een uitspanning in het bos waar ze met haar nieuw aangeschafte rolstoel alleen naartoe kan. 

Een zoektocht
Leven met een chronische ziekte is een zoektocht. Een zoektocht naar waarden. In die zoektocht gaat het even niet over behandelingen en de beperkingen die je ervaart door je ziekte. In die zoektocht gaat het over verlangens en over mogelijkheden: wat kan nog wél? En hoe geniet je daarvan?

Kun jij wel wat inzichten gebruiken in acceptatie en in je zoektocht naar de kwaliteit van leven met je ziekte of beperking? Neem dan contact met mij op voor een gratis intakegesprek: https://www.coachaandelaak.nl

2 thoughts on “Leven met een chronische ziekte is een zoektocht”
  1. Mooi werk José. Fijn dat je hierover schrijft. Het is zo belangrijk dat mensen met beperkingen een anker hebben.

    Iemand zoals jij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: