Kansenongelijkheid op je 50ste

Op mijn 50ste ervaar ik dagelijks kansenongelijkheid in het onderwijs. En dan heb ik het niet over mijn leerlingen, maar over mijzelf. Na meer dan 35 jaar praktijkervaring, honderden trainingen/cursussen en opleidingen rijker, ben ik voor het onderwijssysteem nog steeds niet gekwalificeerd. Als hbo’er moet ik nog steeds bewijzen dat ik master-waardig ben terwijl ik in de dagelijkse praktijk master gekwalificeerde docenten tegenkom die niet praktijk-vaardig zijn.

Eerder Verworven Competenties
Zegt die 35 jaar praktijkervaring dan niets? Waar zijn de EVC’s (Eerder Verworven Competenties) gebleven? Een mooi initiatief om iemand te kwalificeren op basis van wat hij/zij reeds heeft gedaan in het verleden. Waarom vraagt het onderwijssysteem ons altijd weer opnieuw om te bewijzen? Niet gek dat er zoveel leerlingen met faalangst zijn. 

Bewijzen dat je goed genoeg bent
We doen zo ons best om innovatief te zijn in het onderwijs, maar iedere keer moet je weer bewijzen dat je goed genoeg bent. Voor wie? Ik ben in mijn dagelijkse privé en werkende leven nog nooit op deze wijze beoordeeld. Tuurlijk, ik word dagelijks getoetst door mijn kinderen, studenten, klanten, collega’s, familie en vrienden en niet altijd op een constructieve en verbeterende manier. 

Elke dag opnieuw leren
Het is niet zo dat ik zonder ‘Master Ouderschap’ op bepaalde onderdelen mijn kinderen niet op mag voeden. Ik mag elke dag opnieuw leren en iedereen om mij heen mag mij daarop aanspreken, verbeteren. Het is niet zo dat ik bepaalde onderdelen uit het leven niet mag doen, omdat ik daar nog niet gekwalificeerd voor ben. Nee, ik moet gewoon doorgaan, mijn kop stoten, opnieuw proberen, weer onderuit gaan, nogmaals proberen en blijven leren. Zo word je praktijk-vaardig. Is dat niet wat we zoeken in een hbo’er en wat we onze hbo-studenten willen leren?

Leren is voor mij een feestje sinds ik van school af ben
Ik werk op het hbo en mag als docent, zonder Master, geen eerste begeleider zijn bij studenten die afstuderen. Waarom doe je dan gewoon niet even die Master? Omdat ik dan in het schoolsysteem moet stappen als student en daar word ik een ongelukkig mens van. Leren is voor mij een feestje sinds ik van school af ben. En ik ga mezelf niet ongelukkig maken door mij twee jaar aan het onderwijssysteem te onderwerpen om een titel te halen zodat ik kan bewijzen dat ik gekwalificeerd ben. Daarvoor ben ik geen 50 jaar geworden.

0 thoughts on “Kansenongelijkheid op je 50ste”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: