In iedere knikker zie ik een verhaal

Ik loop op de verzamelaarsbeurs in Utrecht, mijn blik wordt getrokken naar een oudere man die achter zijn kraam zit met veel oude zooi. Althans, dat is mijn eerste indruk, het ruikt er enigszins muffig. Ik zie een zak vol glazen knikkers. De man volgt mijn blik en gaat meteen in op de emotie rondom deze glazen stuiterballen. Iets onverklaarbaars voltrekt zich in mij. De kleuren, de vormen binnen in de knikker, een geschiedenis gevat in glas.

De man vertelt mij dat hij als jongeling hiermee heeft gespeeld. Voor ik het weet ontvouwt zich een levensverhaal hier aan de kraam. Zijn vrouw is overleden, zijn kinderen hebben geen zin in oude muuk. Opruimen dus, het verleden loslaten.

Symbool voor de afgelopen week
Ik ben nu in mijn 60e levensjaar. Ik heb de knikkers gekocht van de man die zijn levensschatten in de uitverkoop heeft gedaan. Het gevoel dat hij hierbij heeft is duidelijk waarneembaar. Ik kijk heel bewust naar deze glazen stuiterballen. Eenmaal thuisgekomen was ik ze schoon en bekijk ze goed. In iedere knikker zie ik een verhaal. Ik vul een grote accubak met de schoongewassen knikkers. Het zijn er bijna duizend. Ik voel dat ik een belangrijke keuze maak op dit moment. Iedere week van mijn leven die verstrijkt neem ik op zaterdag een knikker uit de bak. Deze knikker staat symbool voor de afgelopen week in mijn leven. Ik heb geen idee hoeveel weken ik nog heb te gaan.

Mijmeren en terugblikken
Door er elke week één uit te halen word ik mijzelf bewust van het feit dat het aantal knikkers minder wordt. Hierdoor realiseer ik mij weer wat er echt toe doet in mijn leven. Ik mijmer en blik terug. Ik heb veel ervaren; verdrietige momenten en momenten vol vreugde. Momenten van los moeten laten en momenten van intense verbinding. Er zijn pijnlijke ervaringen geweest die zwaar hebben gewogen. Iedere keer ben ik in de diepte op zoek gegaan naar de zin van de ervaring. Ik heb hem niet altijd gevonden. Wel ben ik door de pijn heen gegaan om het een plek te kunnen geven en tot acceptatie te komen. Soms heb ik de pijn als een soort medereiziger meegenomen op mijn levenspad. Sommige ervaringen waren te pijnlijk en te ingrijpend om te verwerken. Ik heb geleerd om ermee om te gaan.

Een pantser om het hart
Er zijn veel mensen die pijnlijke ervaringen hebben weggestopt in hun leven. Dit omdat het eenvoudigweg te zwaar was om de ervaring bewust te verwerken en zo mogelijk los te laten. Ze hebben als het ware een soort pantser om hun hart gebouwd. De pijn zit eronder, het vraagt moed om het pantser beetje bij beetje af te breken.

Vluchten en verdringen
 Het is dan ook niet gek dat mensen kiezen voor een ogenschijnlijk makkelijke weg; het verdringen of wegdrukken van datgene wat pijn doet. Dit kan op verschillende manieren: storten op je werk, storten op sport, social media, verdoving vinden in alcohol of drugs. Het zorgen voor de ander, je verliest hierin jezelf. Het pantser zit in de weg, voor je het weet ga je in de verharding en ligt alles aan de ander en de buitenwereld. Eenzaamheid slaat toe. Je bent nauwelijks verbonden met je eigen gevoel en je behoeften. Die heb je immers diep weggestopt onder het pantser.

Groei en ontwikkeling zijn inherent aan het leven, het afwerpen van je pantser zorgt voor deze groei. 

Het onbewuste bewust maken
Ieder mens is uniek met zijn eigen ervaringen en reacties. Het vraagt aandacht. Weet dat andere mensen hun persoonlijke pijn op jou projecteren en jij ook op hen. Dit is vaak een onbewust proces. Wanneer je het onbewuste bewust maakt, dan kun je het veranderen. Wanneer pijn en teleurstelling een plek kunnen krijgen, dan kun je het loslaten. Dit betekent wel dat je het toe moet laten. Wegstoppen heeft geen zin. Vroeg of laat komt het op een onverklaarbaar moment weer omhoog. Het kan getriggerd worden door iets heel kleins.

Lekker in je vel
Onze manier van leven vraagt veel van je, zeker als je gevoelig bent. Ruim overbodige dingen op. Wees kritisch naar je spullen, verplichtingen, bezigheden, afspraken en relaties.

Veranderen is nooit gemakkelijk. Keuzes maken en kiezen voor jezelf is niet iets dat wij leren als kind. ‘Kinderen die vragen worden overgeslagen…’ Het zijn diep ingesleten boodschappen.

Je kunt je ook niet bezighouden met alle problemen in de wereld, ook al voel je je erdoor geraakt. Het is belangrijk om te accepteren dat je niet alles kunt veranderen. Richt je op de dingen die binnen jouw vermogen liggen om te veranderen. Zorg ervoor dat je jezelf recht aan kunt kijken in de spiegel. Doe wat binnen je vermogen ligt om jouw wereld een stukje mooier te maken. Dit heeft regelrecht effect op je omgeving. Wanneer je lekker in je vel zit en positief naar de wereld kijkt, kun je de hele wereld aan. Je voelt je minder beïnvloedbaar en verslagen. Je hebt meer energie en het leven gaat je makkelijk af.

Waar gaat het om?
Inmiddels is er weer een week voorbij gegaan. Ik heb veel mensen in mijn praktijk mogen begeleiden. Ik richt me op waar het écht om gaat: wie ben je, wie wil je zijn? Liefde voor jezelf voelen zonder oordeel.
Inmiddels heb ik weer een knikker uit de bak gehaald. Ik hoop dat er een moment komt dat ik weer naar de verzamelaarsbeurs ga om nieuwe knikkers te kopen. Ik weet niet of het zo ver komt, ik geniet van het leven en wil het verschil blijven maken.

Koester je knikkers en laat iedere week iets los wat jouw groei en bewustzijn ten goede komt.

Wanneer je hier hulp bij kunt gebruiken, neem dan contact met me op. Ik geef je een gratis inzichtgesprek van 30 minuten. Hoeveel knikkers heb jij nog te besteden?

8 thoughts on “In iedere knikker zie ik een verhaal”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *