I want a ticket to the tropics

Buiten ligt een dikke laag sneeuw, maar in gedachten ben ik in Suriname. Ik heb mijn ‘I love Su’ t-shirt dan ook aangedaan vanmorgen, onder mijn dikke trui. Ik houd helemaal niet van sneeuw. Ik vind het even mooi als het net gevallen is, maar daarna mag het weer heel snel smelten. Ik verlang naar de tropen.

Suriname
Hoe is mijn liefde voor dat land begonnen? Op mijn werk waren we met een hecht groepje. We gingen naar de sauna, maakten plannen om naar Finland te gaan, hét land van de sauna, maar opeens veranderden de plannen. Eén van mijn vriendinnen is geboren in Paramaribo en had daar een huis en zo ontstond het plan om naar Suriname te gaan. Zo’n lange reis had ik nog nooit gemaakt, maar ik had het idee dit te doen en te zien wat het zou worden. Eens maar nooit meer of voor herhaling vatbaar. 

Je daalt de vliegtuigtrap
Zo vertrokken we met z’n vieren in mei 2007 naar Suriname. Een lange vliegreis van ongeveer 9 uur, wel rechtstreeks. En het gevoel dat je krijgt als je aankomt, je landt op Zanderij, officieel J.A. Pengel Airport, je daalt de vliegtuigtrap af en je staat op de landingsbaan. Niks slurf en netjes binnendoor naar de douane. Nee, gewoon buiten lopen en dan kom je in de hal waar de paspoort- en visumcontrole plaatsvindt. Maar het is magisch als je de trap afloopt, over het terrein. Je hoort, ruikt en voelt de tropen in je hele lijf, zo intens. 

Nederlands in de tropen
Die eerste keer zal ik nooit vergeten; het land en de mensen hebben een onvergetelijke indruk op me gemaakt. Waar in de tropen spreken ze Nederlands, hoe bijzonder is dat? Maar ook, je komt op visite en binnen een half uur heb je een heerlijk bord eten op schoot.

De Suriname rivier
We zijn ook met een boot het binnenland ingevaren via de Suriname rivier. Heerlijk, de wind waait zacht langs je, wel oppassen dat je niet verbrandt, want met zo’n blanke huid gebeurt dat heel snel. De zon is krachtig en staat bijna recht boven je, je bent vlakbij de evenaar. En oppassen voor muskieten.

De jungle in
Het verblijf in het dorp was een belevenis. Het was een soort Center Parcs in het piepklein. Paulus de gids nam ons mee de jungle in en liet ons heel veel planten en dieren zien. Gelukkig geen slangen, want daar heb ik het niet zo op. Ook waren er in het dorp hele grote spinnen en helaas ook kakkerlakken, dat was minder. Ik heb geleerd dat je daar niet op moet gaan staan omdat je er dan plotseling meer hebt.

Bigi Pan
Ik denk dat je het al een beetje door de regels heen hebt kunnen lezen. Het is niet bij die ene keer gebleven. In april 2009 gingen we met dat zelfde groepje van vier weer. We zijn o.a. afgereisd naar Nickerie waar we vlakbij een vaartocht hebben gemaakt over de Bigi Pan. Een prachtig meer met verzilte bomen, heel veel vogels en super grote libellen. We hebben ook een echte kaaiman gezien, het beestje lag stil langs de kant te slapen.

In de maanden en jaren erna ben ik nog vaker terug geweest naar dat prachtige land waar ik zo van ben gaan houden. 

1 thought on “I want a ticket to the tropics”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: