Hollen of stilstaan?

We hebben allemaal zo onze valkuilen. Ik ben een echte doener. Is er een probleem of crisis? De ideeën en oplossingen blijven oppoppen. Niet alleen voor mezelf. Maar ook voor anderen. De ideeën voor anderen die deel ik meestal wel, maar die voor mezelf parkeer ik tegenwoordig even. Want voor ik het weet heb ik tien nieuwe boekideeën, weer een nieuwe (online) training of weggever.

‘Focus Jolanda’, hoor ik Sonja Broekhuizen dan in gedachten zeggen. En als ik focus houd, ben ik trots op mezelf.

Andere wereld
En toen ging de wereld om en was alles anders. We zaten ineens met twee ondernemers, een 14-jarige en een 18-jarige 24/7 in een huis. En ik kreeg aanvragen voor gratis boeksessiesboekstrategiegesprekken en manuscriptbeoordelingen. Want als je dan toch thuis zit en minder of geen werk hebt, dan is tijd vrijmaken om eindelijk je boek te schrijven best een goed idee. Dus werk genoeg. Maar toch schoot ik in mijn oude gedrag. 

Plop weer een idee
Eerst bedacht ik #samenschrijven. Want hoe heerlijk is het om elke dag even iets op papier te zetten en je gedachten op iets anders te richten? Gratis natuurlijk en elke dag. Dat betekende een pagina maken, bloggen, opdrachten bedenken en een Facebookpagina onderhouden. Best veel werk dus. Maar wel erg leuk.

Toen bleek dat het niet om drie weken ging, maar misschien wel om drie maanden thuis zitten, besloot ik om toch maar verstandig te zijn. Nu zijn het twee opdrachten per week.

Maar ondertussen las ik regelmatig op Facebook dat auteurs niet genoeg motivatie of focus hadden en hun boek bleef liggen. Jammer toch?

Plop weer een idee. Zo ontstond het gratis boekpraatje, 2 à 3 keer per week 30 minuten online sparren met andere auteurs en dé kleurrijke schrijfcoach. Ook gratis natuurlijk. En weer maakte ik een pagina, schreef ik een blog en mails. 

Zucht.

Hollen of stilstaan?
Vanochtend na een vraag van Ingrid Smit wist ik het weer. Ik schiet in mijn oude gedrag als reactie op de coronacrisis en ik wil anderen redden. En ja, het is allemaal leuk. Maar wat heb ik nu nodig? En wat is nodig voor mijn bedrijf? Daar ga ik in de meivakantie eens rustig over nadenken. Thuis op de bank of op mijn terras in de tuin.

Herken je dit? Persoonlijk, in je bedrijf of met het schrijven van je boek? Wat doe jij nu? Hollen of stilstaan?

8 thoughts on “Hollen of stilstaan?”
  1. Je hebt me aan het denken gezet. Ik heb een leeftijd waar niets meer moet en alles wat nog kan meegenomen is. Na het lezen van je blog eens een lijstje gemaakt, ik ben gek op lijstjes, en alles opgeschreven waar ik de afgelopen weken mee bezig ben geweest en waar ik nog mee bezig ben. Ik schrok er zelf een beetje van.
    Ik heb gelijk alles uit mijn handen laten vallen en ben buiten in de zon gaan zitten met een glaasje bubbels, mijn zondagse zonde, en mijn lijstje aan het opschonen. Dat dwangmatige moet er af. Zo dat is gebeurd.
    Terug in huis krijg ik bijna een paniekaanval. Mijn boeken die nog steeds in Nederland in de opslag stonden zijn tijdens mijn vakantie hier gebracht. Intussen kasten besteld, zelf in elkaar gezet en die ben ik nu, tussen alle beslommeringen door, aan het inruimen. Enig idee wat een bende het is als ruim 3.000 boeken verspreidt door de kamer, eetkamer, gang, keuken, kantoor en garage liggen om gesorteerd te worden. Ik dacht dat volledige lockdown tijd opleverde. Is ook zo maar niet als je alle projecten gelijk opstart.

  2. Hoi Jolanda fijn dat het wel beter met jou gaat i.v.m. Corona❣
    Het hollen was mij al opgevallen was voor deze crisis, dit ik niet zeg als betweterige ik herkende het als ervaren.
    Je kan niet iedereen redden ook al doe je dit met de beste intenties.
    Er zit wel iets achter en mijzelf hierin heel diep in verdiept te hebben is het een alertheid die bij mij blijft.
    Deze valkuil heeft mij de laatste twee maanden op een zeer pijnlijke en niet veilige wijze via een vrienschap uit het verleden genekt.
    Mijn motivatie uit liefde heeft er voor gezorgd dat mijn werk bijna niet te doen was.
    Deze valkuil heeft mij weer doen wakker schudden en deze zal mij doen blijven waken op focus en niet opgeven!
    Wel met liefde en zorg ten eerste voor mijzelf en dab de ander.
    Het hollen deed mijn Verleden inhalen een ander issue dan die van jou.
    Dat er mensen zijn die meer of andere verwachtingen hebben waarin mijn moraal op de proef is gesteld ‘zachtjes uitgedrukt’ kan ik niet anders zeggen dát jíj motivatie genoeg geeft. De rest zal men met eigen wil, energie en inzichten op jouw blog, Facebook en YouTube wat er geplaatst is gemotiveerd kunnen raken mét uitzicht op de ontmoeting in gezondheid.
    Ik wens jou en je gezin alle goeds en vooral rust💯🌻
    Veel liefs Elena

  3. Hey Jolanda… wat heerlijk dat je dit op deze manier opschrijft. Ik had dit proces ook zo meegemaakt inderdaad. De valkuil van de doeners, hahaha… De vraag die er nu echt toe doet is inderdaad: Wat heb ik nu nodig?
    En voor mij was het ruimte en tijd. Want alleen door ruimte en tijd te nemen komt er weer inspiratie om dingen anders te doen of om erachter te komen wat ik nodig heb. Tja… wat een herkenbaar proces.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: