Van het ene op het andere moment ben je mantelzorger. Of dat nu voor je kind, partner, zus, broer of ouders is. Het is niet iets waarvan je denkt: laat ik eens mantelzorger worden. Mantelzorgen is iets wat op je pad komt, vaak op momenten waarop je het niet verwacht en waarop het eigenlijk helemaal niet uitkomt. Vanuit liefde neem je de rol van mantelzorger op je. Meestal is het geen bewuste keuze, maar een gevolg van de situatie waarin je terechtkomt.
Wanneer je tegen je eigen grenzen aanloopt
Op een gegeven moment loop je tegen je eigen grenzen aan. Thuis beginnen mensen te zeggen dat je vaak weg bent. Je hebt ineens geen energie meer om leuke dingen te doen. Je sociale contacten onderhouden wordt steeds lastiger. Langzaam ben je meegezogen in de omstandigheden waarin je terecht bent gekomen.
In een neerwaartse spiraal
Daarnaast spelen er veel emoties. Je ziet de worsteling van de ander; bijvoorbeeld de achteruitgang van je dementerende ouder. Misschien de strijd die je moet voeren met zorginstanties. Ondertussen kom je ook je eigen emoties tegen. Oude patronen beginnen zich te roeren. Allerlei gedachten schieten door je hoofd en voor je het weet beland je in een neerwaartse spiraal. Schuldgevoelens steken de kop op: besteed ik nog wel genoeg tijd aan anderen? Doe ik het wel goed? Geef ik wel de juiste zorg? Kan ik het wel? Het voelt alsof er geen uitweg is. Alsof er geen licht meer aan het einde van de tunnel is.
De stem van je innerlijke criticus
Het zijn de gedachten van je innerlijke criticus, zij houdt je vaak klein. Dat is haar manier om jou veilig te houden. Ze houdt niet van verandering en reageert vanuit ervaringen uit het verleden. Vaak vanuit een kindsdeel dat ooit geleerd heeft hoe het moest overleven. Maar die stem hoeft niet voortdurend aan het stuur te zitten.
Stap uit die neerwaartse spiraal
Iedere dag, ieder moment kun je ervoor kiezen om uit die neerwaartse spiraal te stappen. Bedank je innerlijke criticus voor alles wat ze voor je gedaan heeft en voor haar adviezen. Erken dat ze je ooit heeft proberen te beschermen. Maar geef haar ook aan dat jij nu volwassen bent en zelf keuzes kunt en mag maken.
Het gaat er niet om dat je je innerlijke criticus volledig het zwijgen oplegt. Het gaat erom dat zij niet langer aan het roer staat. Dat jij weer leert luisteren naar jouw innerlijk weten.
Je gedachten zijn toverkrachten
Mijn lieve vriendin en coach Anna Touw-Smit zegt altijd: “Je gedachten zijn toverkrachten!” De vraag is dus: luister je vooral naar je innerlijke criticus, of naar je innerlijk gevoel/weten? Die keuze ligt bij jou. Ook voor het mantelzorgen.
Hoe wil jij je mantelzorg vormgeven?
Wanneer je gaat luisteren naar je innerlijk weten, kunnen er andere vragen ontstaan:
- Hoe wil ik mijn mantelzorgtaken vormgeven?
- Wil ik echt alles zelf doen?
- Ben ik bereid een deel van de zorg uit handen te geven?
- Hoe zou ik zelf behandeld willen worden als ik zorg nodig had?
- Kan ik diezelfde zorg en zachtheid ook aan de ander geven?
Op een manier die bij jou past
Vanuit je innerlijk weten keuzes maken helpt om je mantelzorgtaken vorm te geven op een manier die bij jou past. Dan ontstaat er duidelijkheid voor degene voor wie je zorgt, maar ook voor je omgeving.
Het is niet altijd makkelijk om hierin volledig je eigen koers te varen. Het is belangrijk om mee te blijven bewegen met alles wat er gebeurt, zonder jezelf kwijt te raken. Vanuit het midden van je eigen wiel, zodat je stevig blijft staan.
Wil je hiermee aan de slag?
Wil je ontdekken hoe je jouw mantelzorgtaken meer vanuit innerlijk weten vorm kunt geven? Neem gerust contact met mij op voor een gratis kennismakingsgesprek.
