Hoe je je ochtendhumeur te lijf kunt gaan

Toen ik vanochtend wakker werd, was het nog donker. Een diepe zucht ontsnapt. Ik had zo graag nog even doorgeslapen. Het was een gebroken nacht. Ik probeer toch tegen beter weten in nog even te slapen. Dat lukt natuurlijk niet, dus lig ik besluiteloos voor me uit te kijken en te bedenken wat ik vandaag allemaal wil doen.

Dat stemt me zo op de zondagochtend niet echt vrolijk. Ik besluit op te staan en een lange wandeling te maken met Tinker, die me al kwispelend en blij begroet. Mijn stemming verandert al wat. Ik schiet mijn kleding en laarzen aan, Tinker weet het al: ‘Joepie we gaan naar buiten, lekker wandelen….’ Hevig kwispelend en jankend gaat zijn riem om en hop daar gaan we.

Ik ruik de herfstige musk
Het is nog stil buiten, we lopen langs het zwembad waar ouders met jonge kinderen naar het zwembad lopen voor de zwemlessen. Nog een stukje verder en we lopen langs de Vaart de polder in. Ik kom in een volledig andere wereld terecht. De nevel bedekt het groen, druppels die aan takken hangen. Het lijkt alsof ineens de nevel een zachte deken over de natuur en alle geluiden van buiten legt. Daar hoor ik het; vogels die hun ochtendlied zingen. Een watervogel die duikt en met niets bovenkomt om zich opnieuw op te maken voor de volgende duik. Ik ruik de herfstige musk, het vocht, de schimmels en dode bladeren. De natuur maakt zich duidelijk op voor een diepe winterslaap. 

De Broekpolder
Een eenzame visser staat aan de kant en kijkt verstoord naar ons op. Ik hoor alleen mijn eigen voetstappen, het knisperen van takken, water dat kabbelt, vogels… En ik kom helemaal tot rust. Dan doemt de Broekpolder voor me op. En juist nu heb ik geen camera bij me om het vast te leggen. Het lijkt wel een mythische, magische wereld. Hoge bomen waar de nevel omheen hangt. Een prachtig, dik, waterig wolkendek in grijs-wit dat erboven zweeft. Hier en daar zie ik wat roze. De zon kan er niet doorheen komen.

Over de paden
Ganzen vliegen hoog boven het prachtige polderlandschap. Je hoort hun geroep in de verte. Onder de bomen zie je de contouren van bossen en groene weiden helemaal in de nevel gehuld. De bramenstruiken waarvan de vruchten al aan het rotten zijn. Hoge grassen die verdorren. Riet dat al geknakt is. In verwondering struinen we verder over paden waar al eerder grote grazers hebben gelopen. Tinker komt af en toe kijken waar ik ben, maar verder volgt hij zijn neus naar voor mij onduidelijke sporen.

Mijn ochtendhumeur is verdwenen
Nog meer valt er van me af. Wat is het hier heerlijk, mijn ochtendhumeur is inmiddels verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een glimlach. Ik wandel gestaag door en zie de grote grazers in de verte staan, genietend van de natuur en de rust. 

De geuren van verrotting
Het begint inmiddels al wat drukker te worden, dus besluit ik aan de terugweg te beginnen. Nog even een klein bos in, waar ik omgewaaide bomen zie; ze steunen tegen andere bomen die nog krachtig staan. Het groene mos bedekt het dode hout, paddestoelen en zwammen groeien welig. Hier is de herfst nog meer voelbaar en merkbaar. De geuren van verrotting, de kilte van de vochtige grond, het mos en nevel. Een prachtig groot rood herfstblad trekt mijn aandacht. Alles is dor en grauw en dan daar ineens dat prachtige rode blad dat aan het afsterven is. Wat is de natuur toch bijzonder en prachtig, zelfs als het afsterft!

Huiswaards
Het wordt nog drukker; fietsers, joggers, wandelaars en gezinnen met kinderen maken zich op voor een ochtendje Broekpolder. Voor mij tijd om naar huis te gaan. Ook Tinker lijkt dat prima te vinden. Het is gedaan met de rust.

Structuur en focus geven rust
Zo gaat het soms ook in de praktijk, dan is het zo druk, dan lijkt het wel chaos in je hoofd en weet je niet meer waar te beginnen. Heb je behoefte aan structuur en focus? Dat geeft rust. Met liefde en aandacht help ik je daarmee verder. Een eerste kennismaking is altijd gratis en geheel vrijblijvend. Kijk maar eens op mijn website www.b2support.nl.

11 thoughts on “Hoe je je ochtendhumeur te lijf kunt gaan”
  1. Mooi Joke, hoe helpend de natuur is.

    Het brengt je in een andere modus, iets wat we allemaal zo af en toe kunnen gebruiken.

    Zo krijg je de focus die je nodig hebt. Jouw hulp is fijn en geeft mij ruimte om te doen waar ik goed in ben.

      1. Hey lieve Joke wat schrijf jij bijzonder mooi … een vroege wandeling met een gouden randje ( en ja ook iets roze haha )
        Het is zo poëtisch, heerlijk ook ik heb zonet gezellig met je mee gewandeld en genoten en
        Ik werd er helemaal zenn van !

        Het wandelen in stilte en zo dicht bij de natuur zijn ervaar ikzelf als een meditatie, En ik herken het als ik je lees, er komt spontaan een glimlach op je gezicht Jaaa als ik met MILA loop hier in de polder , ervaar ik regelmatig pure aardse energieën, …pure geluiden , geuren en kleuren het vult iedere cel van je lichaam én je voelt je zo tevreden en dankbaar he ?
        Wij kunnen niet zonder ons viervoetertje 🙂

        Liefs Miran x

  2. Even liep ik met je mee lieve schat, heerlijk die vroege morgen, die Tinker die al zijn energie lekker kwijt kan en jij die zo goed voor jezelf kiest (terwijl je juist flink doorstapt )en zo rust ervaart. De natuur in al zijn kleuren voeden je met nieuwe energie , die me-time is zo fijn! Hoe gaaf dat ook roze zichzelf nog even aan je laat zien.

    Dank voor deze wandeling xx

  3. Heerlijke wandeling met je gemaakt. Ja dit is wat de natuur doet. Rust en ruimte geven. Fijn dat je mensen dit wilt geven. Soms kan je hoofd zo vol zitten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: