Hoe groot is het zwembad?

Welk zwembad? Denk jij waarschijnlijk. En wat een rare vraag aan een schrijfcoach. Klopt, best een rare vraag. Ik vond het een leuke vraag van mijn klant, voor wie we een website aan het bouwen zijn. Zij is vitaliteitscoach en in haar vrije tijd doet ze triatlons. Ondanks dat mijn oudste zoon topsporter is, wist ik niets van triatlons. Mijn klant doet feitelijk ook topsport, zo ontdekte ik tijdens de fotoshoot die we in september hadden voor haar website. Uit haar autootje toverde ze een wetsuit, duikbrilletje, badmuts, zwemschoenen, fietsschoenen, helmpje, smartwatch en een hele coole fiets. 

Strandfiets?
“Wil je me fietsend door de branding fotograferen?” vroeg ze aan mijn man (de fotograaf). “Want dan neem ik m’n strandfiets mee.” Oké… strandfiets? Geen idee wat we ons daarbij voor moesten stellen. Het ziet eruit als een mountainbike, maar deze is speciaal voor fietsen in het zand. Doodnormaal vindt zij dat. Omdat ze ook nog goede portretten wilde van zichzelf, gewoon als coach, als mevrouw, verkleedde ze zich in no time van wetsuit naar wieleroutfit, van spijkerbroek naar jurkje en hoge hakken. Echt geweldig! Mijn fotograaf heeft in tijden niet zo genoten van deze flexibele, sportieve, lekkere gekke en energieke klant. Dit was echt een cadeautje om te doen. En wij kregen een inkijkje in haar sport- en beweegwereld.

Mijn rugbyzoon
Nu weet ik van mijn sportzoon hoe verslavend sporten/bewegen is. Ook hij krijgt onrustige benen en wordt sacherijnig als hij twee dagen niet heeft gesport. Hij speelt rugby in Engeland, maar afgelopen zomer was hij acht weken thuis. Acht weken geen rugby. Dat was pittig voor hem. Hij stond zichzelf soms toe om een dag te luieren, dan lag hij te lezen of te studeren op bed. Beetje Netflixen, hij had tenslotte vakantie. En zijn coaches en trainers hadden de jongens ook op het hart gedrukt dat hun lichaam rust nodig had. Hij kabbelde dan enigszins lui de dag door, heel normaal voor pubers, maar sprong om tien uur ’s avonds ineens op met de mededeling: “Mam, ik word gek van mezelf, ik heb onrustige benen, ik ga even hardlopen (of fietsen, of wandelen). En hij was foetsie. Om vervolgens pas twee uur later thuis te komen. Voldaan, dat wel. 

Baantjes trekken
Afijn, ik ken dat gevoel niet, maar begreep de vraag van onze klant op LinkedIn wel: ‘Hoe groot is het zwembad?’ Zij overweegt namelijk om zich in te schrijven voor de NLP schrijfweek in Zuid-Spanje. Ze heeft zeker behoefte aan een hele week onderdompelen in de training en haar ondernemerschap. Maar ja, ze kan geen dag zonder sporten, zonder bewegen, dus logisch dat ze wil weten of ze baantjes kan trekken in het zwembad van de villa waar we verblijven. Ik heb haar ook meteen verteld dat je in de omgeving (Sierra de las Nieves) fantastisch kunt fietsen. En dat een van de andere deelnemers al heeft uitgezocht waar ze fietsen kan huren. 

Villa Fahala
Dus het komt goed. Of je nou topsporter bent of niet, ook jij bent zeer welkom in Villa Fahala, om jouw ondernemerschap te versterken, aan de hand van NLP, schrijven en taal. En er is genoeg tijd om baantjes te trekken of op je luchtbed te dobberen. Om van het uitzicht te genieten of een lekker boek te lezen. Om Málaga te verkennen of mojito’s te drinken. Het is jouw week. Onder de Spaanse zon.

Vlieg je mee? Kijk dan op onze webpagina www.schrijfzon.com en schrijf je vóór 1 januari in, dan krijg je een aantrekkelijke korting. 

5 thoughts on “Hoe groot is het zwembad?”
  1. Oh heerlijk! ik kan niet wachten….
    En kan zo maar aanstekelijk werken om er een heuse sporter bij te hebben. Trekken we gewoon wat baantjes mee (nee niet allemaal, dan heb ik geen schrijfzin meer, maar krijg ik vooral veel zonzin en slaapzin!

  2. Laat ik me nou toch heel comfortabel herkennen in die “gekke vraag” 😃👍
    Zie het helemaal voor me: ‘s ochtends vroeg lkkr baantjes trekken, ontbijten, schrijven, leren, delen, voelen en dan km’tjes draaien op de fiets …… ZIN!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *