Heb je haar weer, met haar dode moeder

De documentaire ‘Ik rouw van jou’ van Nellie Benner was afgelopen week te zien op NPO3. Hoe ga je om met het op jonge leeftijd verliezen van een ouder? Jong is hierbij jongvolwassen, want Nellie was 28 jaar toen ze haar moeder verloor. Ze verwerkt niet alleen haar eigen ervaring in de documentaire, maar interviewt ook andere jongeren die hun vader of moeder verloren.

Luisteren en stil zijn
Ook Manu Keirse, klinisch psycholoog en veelgevraagd rouwspecialist, schuift aan haar tafel. Ze vraagt hem wat hij haar zou vragen, als haar moeder kort daarvoor was overleden. Hij is even stil en zegt dan: “De enige vraag die ik zou stellen is: vertel eens?” Ruimte geven aan het verhaal, niet invullen of je eigen ervaring er tegenover zetten. Luisteren en stil zijn.

De pijn van haar vader
Indringend vond ik het interview van Nellie met haar eigen vader. De zoektocht naar woorden, het waarom van de vragen die nu pas en niet eerder gesteld zijn, de eenzaamheid en het verlangen. De pijn van haar vader die zijn vrouw verloor en die niet wist hoe hij zijn dochter kon helpen in haar verdriet. “Ik zag je verdriet. Dan kon ik toch niet vragen: hoe gaat het met je? Ik zag aan je ogen dat je gehuild had.”

Het is klaar en komt nooit meer terug
Al zoekend naar antwoorden op de vraag wat ze als gezin beter hadden kunnen doen om te rouwen, is het antwoord simpel. Erover praten, dwars door alles heen. Er staat geen tijd voor verdriet. Je kunt het niet ontvluchten. Wat was komt nooit meer terug.

Waarom heb je geen briefje achtergelaten?
Nellie vraagt haar vader of haar moeder een boodschap voor haar heeft achtergelaten. Ze begrijpt het niet dat dat niet zo is. Hield ze wel genoeg van mij? Haar vader legt uit dat zijn vrouw geen pijn meer wilde, maar niet dood wilde. Als ze een briefje zou hebben geschreven, zou dat hetzelfde zijn als de dood accepteren, terwijl ze nog wilde leven. “Ze kon dat niet, dan was ze echt gebroken.”

Hartmama
Het is alsof ik een stukje uit mijn eigen boek Hartmama voorbij hoor komen. ‘De mama die weet dat ze doodgaat en die geen afscheidsbrief schrijft of iets anders nalaat aan ons, haar kinderen. Daar heb ik nooit iets van begrepen.’

Vraag je vrienden om mee te kijken
De documentaire heeft indringende beelden, sommige fragmenten snijden door mijn ziel. De rauwheid, het dapper zijn, de eenzaamheid. Je kunt de documentaire nog terugkijken. Zeker een aanrader als jij op jonge leeftijd een ouder verloor. En vraag je vrienden om mee te kijken. Zodat ze iets meer snappen van het proces waar jij doorheen gaat.

Mooie, helpende quotes
Nog een paar mooie quotes uit de documentaire:
– Verdriet en geluk kunnen samengaan, wees niet bang.
– Je hart wordt zachter als je iemand verliest van wie je heel veel houdt.
– Rouwen is zwaar, maar het is ook een teken van liefde.
– Blijf dingen doen waar het gemis af en toe doorheen kan schemeren.

Verliesverhaal delen
Wil jij de documentaire terugkijken? Hier is de link: Ik rouw van jou gemist? Start met kijken op NPO Start Was jij nog jonger toen je een ouder verloor? Dan is mijn boek Hartmama iets voor jou. Je kunt je eigen gesigneerde exemplaar bestellen via www.susanvanderbeek.nl/boek.

0 thoughts on “Heb je haar weer, met haar dode moeder”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: