Een kleurrijke sociale strontvlieg op Bali

Het is 6 uur in de ochtend. Ik sta op het dak van het hotel op Bali wanneer Jack de stilte verbreekt. “Where are you going so early in the morning?” De Australische man kan duidelijk zijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen. Hij ziet mij elke ochtend vertrekken. 

Een aantal dagen geleden heeft hij mij getipt over deze plek. Boven op het dak kan je rondom half zes in alle stilte de hemel zien verkleuren bij het opkomen van de zon. In de verte zie je de vulkanen, aan de andere kant van het dak verkleurt de zee mee, gekust door zonnestralen. 

Mijn ochtendritueel op Bali
Kraaiende hanen die het ochtendgloren inluiden. Kwetterende vogeltjes proberen de sappig groene rijstvelden nog snel te bestelen voordat de levende vogelverschrikker arriveert. 
Ik vertel Jack dat ik elke ochtend bij de scootertaxi achterop spring die mij razendsnel brengt naar mijn les waar ik leer over kleur, de psychologie van kleur… “Oh how I love colours!” roept hij uit, terwijl hij mij dolenthousiast onderbreekt. “I am so orange, you know?!?!” en nog voordat ik antwoord kan geven ratelt hij gretig verder over hoe sociaal en zorgzaam hij is. Zijn oranje was mij allang opgevallen. 

Zijn ochtendritueel op Bali
Elke ochtend gaat Jack alle ontbijttafeltjes langs, bij de nieuwe gasten blijft hij iets langer hangen om ze hartelijk welkom te heten. Jack is een goed uitziende vriendelijke man van middelbare leeftijd. Hij is Australisch en verblijft voor een lange tijd in het hotel. 

Sociale strontvlieg
Zijn ochtendritueel doet mij denken aan een dikke bromvlieg, eigenlijk zo’n strontvlieg. Als kind woonde ik naast een mesthoop van een boer, elke lente werd ingeluid door dikke strontvliegen. Stiekem vond ik ze gezellig. Dat gezoem, het gekietel wanneer ze even op je landen. De kat die er achteraan rent. Het zoemende geluid van de beloofde lente.

Jack is een sociale strontvlieg. Hij zoemt van tafel naar tafel in zijn fel gekleurde kleding; vaak oranje, geel of rood. 

De kleur van bescherming
Oranje de kleur van avontuur, sociaal zijn, zorgzaam en verbinden. Maar ook van oud zeer helen en verwerken. ‘Waar is Jack?’ vraag ik mij vandaag af. Er is geen bedrijvigheid, geen gezoem rondom de tafels. Het is stil. 
Dan zie ik Jack zitten naast zijn hotelkamerdeur. Hij is gekleed in zwart en diepbruin. Hij knikt wanneer onze blikken kruisen. Zijn kleur vertelt mij dat hij wat ruimte nodig heeft. Even niet opvallen. Een beschermmuurtje tussen hemzelf en de ander. 

Bruin en zwart
Ik laat hem. In gedachte stuur ik hem wat liefde toe. Er is wat gaande daar, wat precies weet ik niet. Bruin is de kleur van familie, tradities, gezelligheid, aarden. Zwart de kleur van bescherming, even de tijd nemen voor jezelf. Zou het iets daarmee te maken hebben? 

De magie van kleur
Een aantal dagen later zoemt Jack weer in al zijn felle kleuren de nieuwe gasten tegemoet. Hij zoemt mijn kant op. “It was my birthday two days ago” Ik feliciteer hem “…my family couldn’t make it to visit me” vertelt hij verder. Zijn vrolijke stem verbergt nog enige teleurstelling. Ah, de magie van kleur… Zijn woorden zeggen wat de kleur mij al eerder liet zien. 

0 thoughts on “Een kleurrijke sociale strontvlieg op Bali”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: