Een dinosauriër met een vergiet op zijn kop

Ik ga met mijn vrienden kokosnoot en pieremechogeltje op reis. We staan bij de bushalte te wachten, popelend om op avontuur te gaan. Het duurt nog wel even voor de bus komt, maar het is een gezellig boel dankzij onze doos rosé. Dat maakt het wachten een stuk aangenamer. Plotseling roept pieremechogeltje dat hij een dinosauriër ziet met een vergiet op zijn kop. 

Roze vind ik ze niet eng
Hij komt aanvliegen op een bed op pootjes dat wordt aangedreven door een reuze dynamo. Hij denkt dat het door de rosé komt. Dat zegt hij ook. Maar als ik mijn bril heb schoongepoetst met mijn ijskrabber zie ik hem ook: een dinosauriër. Een roze. Ik vind dinosauriërs best eng, maar roze niet. En zeker niet een met een vergiet op zijn hoofd. Of heb ik meer moed door de doos rosé gekregen?

Met de wind in de haren 
Ik blaas op mijn wedstrijdfluitje om kokosnoot wakker te maken die in slaap was gesukkeld en hij schrikt zich rot van de dinosauriër. Hij bibbert binnen zijn noot. Tot de dinosauriër met een aardige stem aan ons vraagt mee te vliegen op het bed op pootjes om een kop cappuccino te drinken. Nou ja, we wilden avontuur, dus we gaan mee en klimmen op het bed. Het is best krapjes met zijn allen, maar ook gezellig. Met de wind in de haren vliegen we door de lucht. Wiiieeehhh.

Bijna verliezen we pieremechogeltje
We moeten bij het windorgel rechts, zegt de dinosauriër. ‘Letten jullie ook op?’ We vliegen er bijna aan voorbij als kokosnoot niet zo alert was geweest. Met een scherpe bocht waarbij we bijna pieremechogeltje verliezen, gaan we de hoek om. We zijn ondertussen wel toe aan die cappuccino. We worden er helemaal blij van als op tafel een doosje wascokrijtjes staat en voor kokosnoot het weet is hij alle kleuren van de regenboog.

Helemaal los gaan
We blijven, want de waard nodigt ons uit voor de barbecue die middag. Gelukkig hebben ze ook vegetarisch voor kokosnoot en de dinosauriër, want die eten geen vlees. Het wordt steeds leuker als de waard op zijn ukelele speelt. Gezellige deuntjes waar pieremechogeltje en ik helemaal op los gaan. Helemaal bezweet koelen we af in het opblaaszwembad. Ook kokosnoot duikt erin waarna het water alle kleuren van de regenboog heeft. We spetteren lekker met z’n allen rond tot we aan tafel gaan.

Tuffend met de Daf op pad 
Tot onze grote verrassing krijgen we als we weg gaan een pot witte bonen mee van de waard om mee te nemen op ons avontuur en mogen we zijn Daf lenen. Hij is al te oud om op avontuur te gaan, vindt hij, daarom helpt hij ons graag met het onze. We bedanken de dinosauriër met een bos tulpen. Hij zet zijn walkman op, onder zijn vergiet en vliegt weg op zijn bed op pootjes. We zwaaien hem na en stappen in de Daf en tuffend gaan we op pad naar de rest van ons avontuur!

Beetje raar, niet?
Een gek verhaal, hè? Maar zo leuk om te schrijven. Samen met nog drie anderen vulden we om en om de zin ‘ik ga op reis en neem mee…’ aan. Het was zo leuk om te zien wat erbij zou komen. En het bedenken hoe ik dat in het verhaal zou kunnen verwerken bracht ook veel plezier. Vier mensen, twintig dezelfde woorden en vier heel verschillende verhalen. Wat een lol. En het geeft inspiratie en motivatie. En dat alles dankzij een spelletje. Wat neem jij mee op reis?

0 thoughts on “Een dinosauriër met een vergiet op zijn kop”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: