Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt

Een boek is een soort kind, heel eigen. Het is er al als het er nog niet is, het heeft een ziel. Het heeft eigenschappen van jou en van zichzelf. Eerder schreef ik een blog Een boek schrijven is als een kind krijgen. Ik ben lang zwanger geweest van mijn boek Hartmama. Als elke zwangere vrouw was ik er vol van. Het had een belangrijke plaats in mijn leven en ik kon er eindeloos over fantaseren. Blijde verwachting: ‘straks als mijn boek af is, dan ben ik blij trots dat ik met mijn verhaal mensen kan helpen.’

Negen maanden zijn te kort gebleken voor mij. Ik heb er echt alles aan gedaan: commitment uitspreken, schrijftijd plannen, mij aan deadlines houden, hoofdstukken bespreken met mijn schrijfcoach. Mijn omgeving moedigde me aan en ook op social media kwamen er hartverwarmende reacties. Ideale omstandigheden voor groei zou je zeggen.

Kwaliteit van het hoofd 
En toch stokte het schrijfproces af en toe. Had ik niets aan de structuren en hoofdstukindelingen, het gaf simpelweg niet genoeg houvast. Het was allemaal bedacht, en dat is een kwaliteit van het hoofd. Om Hartmama te kunnen schrijven had ik de weg van mijn hoofd naar mijn hart te gaan.

Rouwen?
Hoe rouw je als je heel jong je moeder bent verloren? Mijn antwoord was heel erg lang: ‘Je kunt niet rouwen om iemand aan wie je geen herinneringen hebt.’ Ik noemde het zelfs abstract verdriet. Ik wilde niet rouwen, wist ook echt niet hoe dat zou moeten en was bang dat ik zou verdrinken in zeeën van tranen. Bovendien was daar mijn tweede moeder die mij liefdevol heeft grootgebracht. Daar hoort dankbaarheid bij en geen verdriet.

Wilskracht
Dat verdriet ging ondergronds en popte op bij belangrijke gebeurtenissen in mijn leven. Ik heb maar één keer hulp gezocht en na een paar gesprekken was ik daar zo’n beetje klaar mee. Het hielp niet omdat ik niet durfde af te dalen in mijn lijf en mijn ziel. Ik heb het heel lang gered op wilskracht en er kwam natuurlijk toch een moment dat mijn pantser het begaf.

Terug naar Hartmama
Mijn verhaal met de wereld delen doe ik om andere vrouwen, die jong hun moeder zijn verloren, te helpen. Zodat zij zich kunnen herkennen en zich gezien voelen. Zodat zij hun eigen proces kunnen spiegelen aan dat van mij. En daarom moest er ook een werkboek komen, met mooie oefeningen om zelf mee aan de slag te gaan. Inmiddels is er zelfs een beeldverhaal bij, met een heel eigen verhaallijn.

Schrijven is helen
Het schrijven van Hartmama kostte me meer dan een jaar, vooral omdat ik opnieuw alle beschermlagen moest afpellen en daarbij emoties tegenkwam die om aandacht vroegen. Ik schreef veel meer dan in het boek paste en ik kon soms helemaal niet verder met schrijven.

De moeder, de vrouw
Eind 2018 werd het thema voor de Boekenweek 2019 bekend gemaakt: De moeder, de vrouw. Ja! Juichte mijn hoofd, je boek moet in de Boekenweek uitkomen, want het is ook een moederboek. Nee, fluisterde mijn hart, dan raakt het verloren, dit is een heel ander boek. Geef het een eigen moment.

‘Je lijf bereidt zich voor op de geboorte van je boek’
Between the head and the heart, zong Chris de Burgh ooit. Ondertussen nam het leven het roer over. Er gebeurde van alles waardoor ik niet verder kon met de voorbereidingen voor de publicatie. Met als duidelijkste signaal een fikse griep en een longontsteking. Zo ziek ben ik in jaren niet geweest. Een lieve vriendin schreef me: ‘Je lijf bereidt zich voor op de geboorte van je boek, zo spannend. En niet alleen dat, het is ook een (weder)geboorte als dochter van je moeder. Begrijpelijk dat je lijf heel wat uit te zweten heeft – je keert je binnenste buiten.’

Mijn boek kiest zelf wanneer het geboren wil worden
Zo gaf ik me over aan wat niet te veranderen was en verzoende ik me met het gegeven dat Hartmama er nog niet zou zijn in de Boekenweek. Mijn boek kiest zelf wanneer het geboren wil worden. Net zoals mijn kinderen dat deden: twee (veel) te laat en de derde vijf dagen voor de geplande keizersnede. 

Vlak voor Moederdag
Hartmama verschijnt vlak voor Moederdag. De oorspronkelijke betekenis van Moederdag is om een moeder te eren uit dankbaarheid. Voor alles wat zij doet of heeft gedaan. Hartmama is het boek voor alle moeders die er niet meer zijn. We geven hen een plek, in liefdevolle herinnering.

Ben jij nieuwsgierig geworden naar Hartmama? 
Wil je het jezelf of een vriendin geven? Je kunt het nu al bestellen door een mail te sturen naar susan@susanvanderbeek.nl of het contactformulier op mijn website in te vullen.

12 thoughts on “Een boek kiest zelf wanneer het geboren wordt”
  1. Lieve Susan,

    Ik vond het fijn om jou, als schrijfcoach, bij deze geboorte te begeleiden. Ik kan niet wachten tot de boekpresentatie, wanneer ik jouw boek echt in mijn handen heb,

    Ik ben trots op je.

    1. Ha Susan,
      Prachtige blog over de geboorte van jouw boek, Ik heb je struggels deels van dichtbij gevolgd en telkens weer je sprankelende ogen gezien als je over Hartmama vertelt. Ik heb je boek al besteld en kijk er naar uit om het te gaan lezen. Ga het boek cadeau geven aan mijn schoondochter die haar moeder verloor toen ze nog maar 8 jaar was.
      Liefs Carla.

      1. Dag Carla, wat mooi dat je steeds ook mijn sprankeling hebt gezien, naast de strubbelingen. Daar schreef ik ook een gedicht over: Dialoog tussen sprankeling en rouw, het staat ook in het boek volgens mij. En wat een lief gebaar dat je Hartmama cadeau geeft aan je schoondochter. Ik hoop dat ze er veel aan zal hebben. Liefs, Susan

    1. Lieve Susan.

      Alles op zijn tijd. Zo fijn dat het nu zo ver is dat jij je boek “Hartmama” kunt presenteren.
      Ik kijk er naar uit en kan niet wachten om het te lezen.
      Je bent een fijn mens.

      1. Dank je wel lieve Tony, ook jij hebt het wordingsproces van Hartmama van dichtbij meegemaakt. Zo fijn dat jij mijn hartmama hebt gekend toe je zelf nog heel jong was. Kan ik altijd nog stukjes van haar verhaal ‘ophalen’ bij jou en je broers en (schoon)zussen. Liefs, Susan

  2. Lieve Susan,

    Door jouw aanpak en verbinding met je hart is het boek nu geboren. Wat een mooi proces, het mag nu de laatste fase van het geboorteproces ingaan. Een hele belangrijke; de bonding. Het helemaal verwelkomen en delen met de wereld.

    Wat fijn lieve Susan, en natuurlijk heb ik de bestelling al geplaatst!

  3. Beste Susan,

    wat mooi om dit te lezen.
    Ik ben in deze afgelopen periode bezig geweest met mijn overleden moeder. Ik heb dit gedaan dooor mijn herinneringen aan haar te tekenen. Dat is mijn manier als kunstenaar.
    En succes!

  4. Wat een mooie reis heb je afgelegd. Intuïtief dat volgen wat geschreven mag worden. Zo krachtig en vol bewustzijn. Het zal vele harten openen en menig traantje laten rollen. Helend en transformerend. Kijk er naar uit om het te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *